JPV zei:
- Ik ga akkoord met het concept dat het goed kennen van een 1e taal het aanleren van een 2e taal faciliteert
- Ik ga dus akkoord dat als de kennis van het Nederlands (heel erg) gebrekkig is van de ouders, dat ze beter de moedertaal spreken met hun kinderen en het leren van Nederlands aan een andere partij overlaten (onderwijs,...)
- Ik ga akkoord dat dit door lesgevers en de rest van de maatschappij positief moet aangepakt worden en er dus niet negatief mag neergekeken worden op anderstaligen.
- In punt 3.1. spreekt hij over het verhogen van de kleuterparticipatie toont de schrijver aan dat er inderdaad een lagere participatiegraad is van de allochtone (thuis andere taal sprekende) kinderen. Ik vind het wel spijtig dat dit onderzoek enkel gebaseerd is op de ingeschreven kleuters... hoeveel kleuters met een andere thuistaal gaan helemaal niet naar het kleuter? Wat is de impact of zou de impact zijn als we schoolplicht zouden verplichten vanaf 1e kleuter?
- Het beschreven OETC project lijkt me dus op papier wel een nut te hebben.
- Maar ik stel me vragen naar de praktische haalbaarheid om dit te schalen naar een algemeen principe. Hoe ga je in het onderwijs alle kinderen in de eerste 3 jaren lager onderwijs kunnen voorzien van een aantal uren les in hun thuistaal? Hoeveel leerkrachten in hoeveel talen hebben we daarvoor nodig? En hoe haalbaar is dat?
- Het is leuk om een (klein) projectje op te starten om dit concept te testen in het Turks. Maar ik denk onmiddellijk aan de schaalbaarheid, en daar wringt volgens mij wel het één en ander.
- Ten tweede vraag ik me af of dit niet reeds in het kleuter zou moeten beginnen? De doelgroep kinderen komen dikwijls al binnen in het eerste leerjaar met een grote taalachterstand, waardoor hun algemene leerachterstand alleen maar vergroot (op alle vlakken, niet alleen taal) gedurende het lager onderwijs waardoor ze ook niet in het ASO terechtkomen, niet verder (kunnen) studeren en opnieuw laag geschoold als volwassene hun leven moeten starten. Het is een sneeuwbaleffect dat begint in de kleuterklas (en misschien zelfs al bij de geboorte). Ik lees in dit onderzoek geen oplossing daarvoor (niet dat ik een kant-en-klare oplossing heb uiteraard, maar ik ben dan ook geen professor in de materie

)
- Bovendien betrekt de schrijver er dan nog buitenschoolse opvang etc... bij, wat uiteraard het schalen van deze methode nog extra complexifieert...
- De schrijver spreekt dan verderop wel nog over het belang van het leren van de taal (Nederlands) door de ouders maar er wordt te veel verwacht van het onderwijs in mijn opinie als het over deze onderwerpen gaat en er wordt te weinig verantwoordelijkheid gelegd bij de allochtone en anders-talige gemeenschappen en culturen zélf. Ik denk dat die gemeenschappen zélf ook heel wat zaken kunnen doen. Ik bedoel dit op een positieve manier. Het stimuleren van die gemeenschappen om zich meer open te stellen voor autochtone eigenschappen van de cultuur van de ontvangende maatschappij. Hun kinderen inschrijven in lokale verenigingen, jeugdbeweging, muziek, sport,... Niet samentroepen in semi-ghetto's waar ze enkel hun Eigen taal en cultuur hoeven te gebruiken om rond te gaan in het leven.
Als ik in het buitenland zou gaan wonen en werken en leven (permanent), dan zou ik een plaats zoeken om te wonen in het midden van een autochtone groep mensen, zo ver mogelijk af van anderen van mijn cultuur en taal, zodat ik zo snel mogelijk de kans krijg en kan geven aan mijn kinderen om perfect te integreren in de plaatselijke cultuur en maatschappij. (zonder alles te moeten verwerpen van je Eigen cultuur daarom uiteraard).
Alé soit... er valt veel te zeggen over onderwijs, maar het gaat veel verder dan dat in mijn opinie... onderwijs is een kleine maar belangrijke schakel in dat verhaal.