priet zei:
Een homokoppel kan zowel materieel als emotioneel een geweldige opvang bieden voor een kind.
Het enige dat in de weg staat is de bekrompen visie van sommigen die dit doorgeven aan hun kinderen en op die manier een vrijgeleide geven om het kind op dit aspect aan te pakken en hem/haar om deze reden te pesten.
Kijk, ik stel de goede intenties van u en andere holebi's niet in vraag.
Maar gelieve u toch te realiseren, m'n beste, dat door oprecht goede intenties al meer dan 1 genocide of andere humanitaire ramp het levenslicht gezien heeft.
Wat ik daarmee wil zeggen is: ik ga er de facto van uit dat holebi adoptieouders die kinderen even graag zouden zien als hetero adoptieouders, en ik neem al even vlot en zonder protest aan dat die materiële behoeften in beide gevalle gelijkwaardig ingevuld zullen worden.
Maar met goede intenties alleen komde er niet automatisch, en nogmaals, dat is het punt niet.
Ik verwijs nog maar eens naar Freud, omdat iedereen zich daar neem ik aan toch iets bij kan voorstellen zelfs al zijn ze er niet al te zeer van op de hoogte.
Dat zijn dingen die ge niet kunt opvangen. Een man kan bijvoorbeeld geen moedergifuur zijn (zelfs niet als em extreem verwijfd is
)
Als puntje bij paaltje komt, blijft het een feit dat de beste omstandigheden voor een kind om in op te groeien een heteroseksuele biparentale gezinssituatie is, om het eens onnodig moeilijk maar bondig te zeggen.
Als ge weet bijvoorbeeld wat het ontbreken van een vader of moeder teweeg kan brengen in de psyche van een kind, of alle complexen en trauma's die uitgaan van de al dan niet problematische relatie met de ouders, en die er zelfs in perfecte omstandigheden kunnen zijn, is dat dan werkelijk zo moeilijk om te erkennen dat hier met vuur gespeeld wordt?
Terwijl dat totaal niet nodig is, omdat ge in geval van adoptie zonder biologische band als overheid volledig vrij zijt om te beslissen aan wie ge een kind toewijst.
Dus nogmaals, ik stel de goede bedoelingen en fysische capaciteiten van holebikoppels niet in vraag, maar ik stel mij wel vragen bij de effecten die dit soort dingen hebben op een kind als ge ziet wat er zelfs in de aangewezen situatie allemaal al mis kan gaan, en waarom ge die risico's zou lopen als er perfect een in dat opzicht minder risicovol alternatief is.
Ge gaat een kind toch ook liever laten adopteren door een heteroseksueel koppel dan door een alleenstaande man? Komt op hetzelfde neer. Is dat dan discriminatie tegen alleenstaande mannen om te zeggen dat dat voor een kind waarschijnlijk beter is op te groeien bij dat heteroseksueel koppel als ze met evenveel verve de nodige tests volbracht hebben.
Dus ja, draai en keer het hoe ge wilt: homoadoptie is niet in het voordeel van een kind als er een heteroseksueel koppel als alternatief is.
En dan heb ik daar vanuit ethisch standpunt bezwaar tegen dat dat kind naar een homoseksueel koppel zou gaan.
Maar zoals reeds eerder gezegd kan een kind om miljoenen redenen gepest worden en het is de verantwoordelijkheid van de maatschappij om pesten tegen te gaan en te denken aan het belang van ieder kind.
Ik heb van dat pesten nooit een serieus punt gemaakt, dat het er extra bij zal komen, willen of niet, dat is nu eenmaal zo, net zoals roodharige kinderen ook altijd door hun vriendjes meer kans gaan lopen er op aangepakt te worden, of dikke kinderen of zeer magere kinderen en ga zo maar door.
De vraag is echter: moet ge daar nog een extra kwestbaar iets aan de positie van dat kind toevoegen als er een alternatief is waardoor ge dat alvast zou kunnen uitsluiten.
Maar nogmaals, naar mijn mening is dat pestgedrag slechts van marginaal belang, en ik heb ook nooit anders beweerd dus ik heb daar weinig verantwoording over af te leggen over de validiteit van dat argument; 'k heb altijd al gezegd dat er andere dingen zijn die veel zwaarder kunnen doorwegen.
