DA_MadAce
Legacy Member
UltimateWeapon zei:ga allemaal eens terug naar school en volgt is ne goeie cursus: HOE WERKT MIJN BREIN
want dat is de reden waarom ge nix snapt van wat ik zeg
Dat ge zoiets niet uit uw eige doet laat al zien dat ge aan het discussieren bent over iets waar ge geen klote van kent. Ieders zijn vak, ik ga ook niet posten in het voetbalforum omdat ik nix van voetbal ken.
Ga eens terug naar school (moet ge nog niet in bedje zijn om morge te gaan?) en vraag eens aan de meester: "Meneer, zou het eventueel, puur hypothetisch, desnoods als grap, mogelijk zijn... Dat ik ooit (eventueel mischien he) ongelijk zou hebben?"
Of vraag eens aan uw leerkracht godsdienst wat de wetenschappelijke basis van godsdienst is.
Of ga eens met religieuze mensen om en niet alleen maar met uw eigen ego (wat waarschijnlijk het grootste gedeelte van het Aardse zwaartekrachtsveld voor haar rekening neemt...).
En nu ga ik u even niet als een debiel behandelen (tijdverlies en ik krijg er spijt van...) en eerlijk zijn.
Ik weet zeker dat je 24/7 happy happy joy joy bent omdat je denkt dat je alle antwoorden op alle vragen hebt. In jouw geval is dat de bekende scene uit "Being John Malkovich" waarin het woordje "Malkovich" vervangen wordt door het woordje "Wetenschap".
En ik geef toe dat ik op jouw mentale leeftijd (die gelukkig snel voorbij is gegaan) ook wel dacht dat ik alles wist. Hell, ik dacht hetzelfde als jij.
Wel, ik veroordeelde geen miljarden mensen tot het barbarendom, maar je begrijp wel wat ik bedoel.
Wat ik denk dat het beste is voor jouw ontwikkeling is een snelcursus "Waarom ik moet stoppen met zeveren over hoe de stoel slecht is terwijl ik bewijs dat ze dat niet is omdat ik er op zit".
Of om het met de woorden van Einstein (een geest die bijna even verheven is als u) te zeggen: "Alles is relatief".
Begin dus met alles in vraag te stellen. Eerst uzelf natuurlijk. Hoewel het u waarschijnlijk pijn doet om te horen, u bent een deel van e mensheid. Jawel, wonen op de spreekwoordelijke berg van Olypus (in uw geval een begoede buurt en een stabiele achtergrond) geeft u vreemd genoeg niet alle wijsheid.
Ja, dit is waar. U mag nu een potje wenen om dit te verwerken. Hopelijk zal therapie niet nodig zijn.
En nadat u uzelf in vraag hebt gesteld, en als er (mits toepassing van een zandkorreltje eerlijkheid) nog iets van uw ego overschit stel ik voor dat u alles om u heen nog maar eens in vraag stelt. En dan de antwoorden op de vragen.
Dat, mijn beste, is de basis van het wetenschappelijke proces. Alles in vraag BLIJVEN stellen.
En als dat proces succesvol is en u hebt het overleefd en u durft daarnaa nog ooit iets te zeggen (wat enorm moedig zou zijn, proficiat op voorhand) dan, heel misschien, zullen mensen die aan uw kant staan niet langer hun hoofd wegdraaien met een gezcithsuitdrukking die zegt "Ik ken die gast nie...".
En als u buitengewoon veel geluk hebt zal iemand u heeeel misschien eens au serieux nemen.
( en er zijn nog mensen op dit forum die weten wat ik bedoel )
en zet nog eens een muziekske op 
laat zien dat het niet veel nut heeft om er verder op in te gaan. Believe me, er is nog zoveel dat ge niet weet 

