renaat6
Legacy Member
Al het gespin over de al dan niet benoeming, en of en welke sancties, is en blijft een oeverloos gelul van diegenen die niet (willen) inzien dat het probleem, ontstaan uit de feitelijkheid van een overgrote Franstalige meerderheid in die gemeenten, niet opgelost is als de betrokken kandidaat-burgemeesters gesanctioneerd en/of definitief niet benoemd zijn. Zelfs als zij zich bij de wat neerleggen en de taalwetgeving volgens de regels uitvoeren, zal daardoor het probleem van een overwegend Franstalige bevolking in Vlaamse gemeenten niet minder zijn. Alleen door het afschaffen van alle taalfaciliteiten zal het probleem op termijn verdwijnen. Vlaanderen heeft indertijd met de taalfaciliteiten de huidige grenzen van taalgrens 'afgekocht'. De toenmalige onderhandelaars wisten verdomd goed dat de doelstelling van die faciliteiten bij de Franstaligen heel anders werd begrepen dan door de Vlamingen. Met die erfenis zit men u opgescheept. Eisen dat iedereen de Vlaamse 'lezing' erkent werkt alleen de onoplosbaarheid in de hand.
Er zal in dit land geen enkele doeltreffende staatshervorming gebeuren zonder een voor beide taalgroepen aanvaardbare oplossing voor Brussel en de drie tot zes overwegend Franstalige randgemeenten. Wie denkt dat men de Vlaamse standpunten daarover onverminderd kan doordrukken is ofwel naïef, ofwel dom, ofwel gewoon onwillig.
Wetten moeten nageleefd worden. Maar als die niet blijken te werken omdat daar onvoldoende draagvlak voor is, dienen zij aangepast te worden.
Het toepassen van de 'macht van de meerderheid' is in deze ook geen oplossing, omdat men dan weer op een tweespalt komt: de taalmeerderheid in het gewest, of in de betrokken gemeente? Vergelijkingen met buitenlandse mogelijke meerderheden in bepaalde gemeenten gaat hier evenmin op.
De Franstaligen moeten inderdaad afstappen van hun superioriteitsgevoel. Maar dat zal men niet bekomen door te dreigen met de Vlaamse getalsmatige superioriteit.
Er zal in dit land geen enkele doeltreffende staatshervorming gebeuren zonder een voor beide taalgroepen aanvaardbare oplossing voor Brussel en de drie tot zes overwegend Franstalige randgemeenten. Wie denkt dat men de Vlaamse standpunten daarover onverminderd kan doordrukken is ofwel naïef, ofwel dom, ofwel gewoon onwillig.
Wetten moeten nageleefd worden. Maar als die niet blijken te werken omdat daar onvoldoende draagvlak voor is, dienen zij aangepast te worden.
Het toepassen van de 'macht van de meerderheid' is in deze ook geen oplossing, omdat men dan weer op een tweespalt komt: de taalmeerderheid in het gewest, of in de betrokken gemeente? Vergelijkingen met buitenlandse mogelijke meerderheden in bepaalde gemeenten gaat hier evenmin op.
De Franstaligen moeten inderdaad afstappen van hun superioriteitsgevoel. Maar dat zal men niet bekomen door te dreigen met de Vlaamse getalsmatige superioriteit.
