Silmarunya zei:
Ten eerste is brugpensioen oneerlijk omdat het een voorrecht is dat niet door alle werknemers genoten wordt (toch niet het extreem vroege soort dat bij grote bedrijfssluitingen soms wordt toegelaten).
klopt gedeeltelijk. Ik ben dan ook voorstander om vanuit vakbondszijde automatisch élk faillisesment te begeleiden... werkgever zullen dit echter niet graag zien

. Wij hebben bij kleine sluitingen overigens ook al brugpensioen bekomen, op zich is dat dus geen onderscheid.
Simarunya zei:
Daarnaast is een persoon van begin de 50 op pensioen laten gaan duur. Heel duur (al eens uitgerekend wat 10-15 jaar extra pensioen zou kosten?). Als we uitgaan dat een persoon van 50 op 1-2 jaar tijd werk kan vinden of zich kan omscholen, is dat een flinke besparing. Zo snel werk vinden lukt uiteraard enkel als men de arbeider in kwestie kan verplichten werk onder zijn vorige loon en/of buiten eigen streek te aanvaarden.
hier bega je een essentiële denkfout: het is geen pensioen, het is brugpensioen of zoals het nu noemt: stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag. Men heeft bewust die naam verandert, omdat het niks meer met pensioen te maken heeft (toch zeker niet voor 58 jaar).
Een bruggepensioneerde (oude naam klinkt gemakkelijker), jonger dan 56, kan wel degelijk nu al verplicht worden om werk onder zijn vorig loon en/of buiten eigen streek te aanvaarden én kan omscholing verplicht krijgen...
Meer zelfs, brugpensioen op 50 mét vrijstelling van de arbeidsmarkt is onmogelijk.
Iemand die dus nu ontslagen zal worden (en een lange carriere heeft), kan, vanuit de overheidsfinanciën gezien, véél beter op brugpensioen gezet worden. Dan wint de overheid ivm de gewone werkloosheid, minimaal zo'n 400 euro per maand per werknemer. Verder blijft zijn statuut voor alles identiek.
Simarunya zei:
De regel zou moeten zijn: werken tot 65 tenzij er dwingende medische redenen zijn. Iedereen die voor een jaar of 62 zijn baan verliest, moet manu militari geactiveerd worden.
Ben ik niet mee eens. Er moet gekeken worden naar een leeftijd én naar het aantal gewerkte jaren. Iemand die 45 jaren voltijds gewerkt heeft, verdient wat mij betreft zijn pensioen, zeker als het in een zware sector was. Dat kan wat mij betreft dus gerust al vanaf 59 jaar. Iemand die echter pas op 25 jaar beginnen te werken is, kan wat mij betreft best een verlenging van zijn pensioenleeftijd krijgen (als men ergens moet op besparen), zolang hij het fysiek nog aankan (eventueel verminderde uurroosters vanaf een bepaalde leeftijd).
Meer zelfs, wat mij betreft zou men best kijken naar het aantal jaar dat iemand nog blijft leven na z'n 60e. Als de gemiddelde leeftijd van een cementarbeider bvb maar 70 jaar is, terwijl een bediende hoger kader in een sociale sector gemiddeld 90 jaar oud wordt, dan amg dit weerspiegeld worden in de pensioenleeftijd (natuurlijk niet zo extreem).