Archief - De ethiek in onze hedendagse samenleving...

IN THE decade Sir Fred Goodwin spent at the top of the Royal Bank of Scotland, RBS went on an acquisition spree culminating in the disastrous purchase of ABN AMRO, a Dutch bank. The result was a record loss for a British firm and a government bail-out that could cost taxpayers many billions of pounds. To the fury of public and politicians alike, Sir Fred insists that he is entitled to his full pension of over £700,000 ($980,000) a year, due at once although he is only 50. Appeals to Sir Fred’s sense of honour have yielded about as much as an RBS share.

Natural justice demands that Sir Fred be stripped of his dosh, for if the government had not stopped RBS from going bankrupt, his pension would have been paid out of the pension-protection fund, at the princely rate of £28,000 a year, at the age of 65. The government rescued RBS only because the public needs the bank to supply credit and to provide a payments system. As the failed chief executive of a bank that was judged too big to fail, Sir Fred is an accidental multimillionaire.

Unfortunately, the relationship between natural justice and the law is sometimes tenuous, as it is in this case. The bank’s remuneration committee agreed to Sir Fred’s massive bung as part of the negotiations to get rid of him, and the government did not try to reduce it when it rescued the bank. Sir Fred has a contract and, although this has not been tested in court, it looks as if the £700,000 is his, whether he deserves it or not. Harriet Harman, the ambitious deputy leader of the governing Labour Party, has spluttered that the contract is “not enforceable in the court of public opinion”. But vague threats of retrospective legislation are a terrible idea. Clawing back Sir Fred’s millions would mean that every controversial contract had a political risk premium built into the price—a poor deal for the economy. Uncertainty is eroding commercial confidence as it is, without the government trashing contract law.

If Ms Harman’s vainglorious nonsense ends up driving investment and business away from Britain, her ego may yet cost taxpayers more than Sir Fred’s pension. And it gets worse than that. Hurling abuse at Sir Fred and the amount of money he is trousering might seem harmless. But the amount of attention that Britain is devoting to this subject is worrying.
At last, a witch hunt with a witch

It’s all too handy for the government. Although politicians made the mistakes that allowed Sir Fred to get away with his cash, the row sustains the comfortable fiction that the government’s sensible policies were traduced by greedy bankers. It’s handy, too, for the media. The economic crisis is too complicated to explain to most readers. Collateralised debt obligations and credit default swaps don’t sell papers. Flogging bankers in public, by contrast, is a sport that everybody can enjoy. For Britain’s future, though, Fred-bashing bodes less well. Avoiding future disasters means allocating blame accurately; and most of it lies with bad policy, not with greedy bankers. More immediately, the furore is getting in the way of saving the system.

Consider the problems Britain faces. The world economy is in the grip of the most severe recession since the 1930s. Banks are ailing and manufacturing industry is collapsing. Consumers have lost much of their wealth and unemployment is climbing. Economic nationalism is growing. Oh, and one greedy, incompetent banker has got his mitts on some undeserved millions. Spot the odd one out.

Klik om te vergroten...

leonzo zei:

Dus je bedoelt dat de middenklasse heel hun leven hun kloten afdraait en de rijke klasse geen bal doet en zichzelf rijk boert op de rug van de werkende middenklasse ?

No way !

Klik om te vergroten...

Avondland zei:

Misschien beschouwen die mensen geld als een middel om de leegheid van hun bestaan op te vullen?

Klik om te vergroten...

Deus ex Machina zei:

los van het feit dat dankzij dat 'geld om geld' systeem de meeste mensen beter af zijn dan ervoor.

wat is trouwens het verschil met de leegheid van je leven opvullen met geld of opvullen met geloof, rede, whatever.

Klik om te vergroten...

Avondland zei:

Geloof (in een brede context, dus dat kan gaan van Allah tot geloof in de menselijke gelijkheid) is verheven en immateriëel. Geld is aards en materiëel.

Klik om te vergroten...

Deus ex Machina zei:

los van het feit dat dankzij dat 'geld om geld' systeem de meeste mensen beter af zijn dan ervoor.

wat is trouwens het verschil met de leegheid van je leven opvullen met geld of opvullen met geloof, rede, whatever.

Klik om te vergroten...

Epyon zei:

Dat hangt er van af wat het resultaat is. Met naar de kerk te gaan of te arm chair theorising bereik je idd niks meer dan als je je persoonlijk verrijkt. Als die activiteiten echter leiden tot iets wat toegevoegde maatschappelijke waarde creëert is dat een andere zaak. De oude bommaclub die met eenzame oudjes naar de kerk gaat of een denktank die ijvert voor betere economische regulering, om nu maar eens twee losse voorbeelden te geven.

Daarentegen zie ik weinig toegevoegde waarde in de daad van persoonlijke verrijking (boven het welvaartsniveau). Het is niet alsof beleggers toegevoegde waarde in een bedrijf creëren (buiten de initiële kapitaalsinbreng).

Klik om te vergroten...

Deus ex Machina zei:

en daarmee is alles gezegd zeker.

en waarom zou het immateriële hoger staan dan het materiële?


ps: 'immaterieel' in een quasi belachelijk begrip, alles is materieel als je diep genoeg zoekt

Klik om te vergroten...

w00tw00t zei:

Uiteindelijk komen we bij sommige punten uit bij de protestantse arbeidsethos. Wat is het nut van bv mensen zoals Warren Buffet om miljarden te bezitten terwijl hij zelf zei dat hij problemen heeft om een nieuwe auto te kopen omdat het geld geïnvesteerd kon worden in een andere onderneming...
Wat heb je aan al het geld als je bijna alle materiële dingen die ge wilt hebben kunt kopen en/of al gekocht hebt. Die mensen kicken gewoon op het feit dat ze in de Forbes list terechtkomen. Hoe erg is het dan wel niet geworden met onze samenleving? Dat terwijl de meeste in financiële moeilijkheden zitten door juist zulk soort volk.

Klik om te vergroten...

Deus ex Machina zei:

en daarmee is alles gezegd zeker.

en waarom zou het immateriële hoger staan dan het materiële?


ps: 'immaterieel' in een quasi belachelijk begrip, alles is materieel als je diep genoeg zoekt

Klik om te vergroten...

conquerpoy_123 zei:

Ik vind dat er dringend eens meer respect mag komen voor mensen die hard werken en ondernemingszin hebben. Ik heb veel meer respect voor iemand die leeft om te werken dan andersom, zonder deze mensen was de levenskwaliteit van IEDEREEN veel lager.

Klik om te vergroten...

noreeeee zei:

Omdat het immateriele van u een beter en gezonder mens maakt. En het materiele eigenlijk overbodig en nutteloos is. Ik heb hier geen bewijzen van maar ik denk dat gelovigen over het algemeen wel gelukkiger zijn.

Klik om te vergroten...