Archief - Crash Maleisisch vliegtuig boven Oekraïne
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
glashelder
Legacy Member
De meeste mensen hebben absoluut geen rol van betekenis, ooit. Dat is niet tragisch, dat is het leven. Nogal ironisch als je dood dan een manier is waarop je betekenis moet krijgenTheBud zei:
Dat zou ik dus absoluut niet willen. Ik kan niet spreken voor anderen en ook niet voor de slachtoffers maar ik zou me rotschamen als het hele land gaat rouwen om mij, ik ben de dalai lama niet, haha! Beetje overdreven zou ik dat vinden. Treuren omdat ik op een ongelukkige manier kom te sterven. Tja. Het is vooral verdrietig dat heel veel mensen een groot gemis ervaren en dat er grote gaten geslagen worden in mensen hun leven, familie- en vriendenkring. Maar daar heb je geen dag van nationale rouw voor nodig. Helpt er niks aan.Mij zou het als nabestaande dus eerder verschrikkelijk storen (maak ik nu even de veronderstelling). Ik denk dat ik een maand in een hutje in de Ardennen ga zitten zonder krant of televisie. Stel je voor, je partner of kind kwijt en je kan niks doen zonder dat blijkbaar het hele land er constant mee bezig is. Ik zou het zo al zwaar genoeg vinden, het verdriet. Daar moet ik niet die hele rompslomp bij hebben.
Maar goed, weet ik veel. Misschien gaat het ook wel grotendeels aan hen voorbij, als in een waas.
Dat bedoel ik dus.sharpshot zei:
TheBud
Legacy Member
glashelder zei:
Nee, ben ik het helemaal niet mee eens. Als mensen voor je aan de kant van de weg gaan staan en je in hun systeem zit. Dan heb je echt wel een impact gehad op iemand zijn leven. En als je een impact hebt gehad, is de kans op preventie voor andere ongelukken ook veel groter.
En daarnaast vind ik je wel heel cynisch, er is echt wel enorm veel dat je kunt doen om een rol van betekenis te hebben in het leven
. Ik heb al vaker voor NGOs gewerkt en goede doelen, zou ik niet doen als ik niet het gevoel zou hebben dat ik een rol van betekenis kan hebben.glashelder
Legacy Member
Dat is een illusie. Je hebt geen impact op iemands leven. Die mensen die aan de kant staan? Die zullen best verdrietig zijn en het erg vinden en voelen blijkbaar de nood om dat verdriet te tonen of te delen. Maar die doen daar verder niks mee hoor, die gaan volgend jaar niet nog eens aan mij denken, een bloemetje op mijn graf komen leggen of wat dan ook. Meer nog, die kennen mij niet eens. Als ze mij kenden, stonden ze daar vast nietTheBud zei:
Op microniveau, ja. Iedereen heeft constant een invloed op iedereen die nabij je staat. Daarom dat ik het ook snap dat mensen nabij heel verdrietig zijn (ja duh, zou ik ook zijn). Maar in het totale plaatje? Geen mens die mij over honderd (laat staan vijfhonderd of duizend) jaar mij nog herinnert. Behalve moest ik nu toevallig tijdreizen uitvinden of iets dergelijks, maar zo'n prestaties zijn er dus maar weinig gegeven. Daarom snap ik ook niet waarom Henk en Ingrid uit Appelscha moeten rouwen om mij. Rouwen, godbetert. Over afbreuk doen aan een begrip, gesproken.TheBud zei:En daarnaast vind ik je wel heel cynisch, er is echt wel enorm veel dat je kunt doen om een rol van betekenis te hebben in het leven
Ja, en daar krijg ik dus het schijt van. Mensen en hun levens worden meer en meer bezit. Van de media die denkt vanalles te moeten, of politiekers of blijkbaar ook nog de gewone mens. Ik ben daar niet zo voor. Zal wel gewoon mijn nuchterheid zijn.TheBud zei:
Pas op, ik snap het idee er wel achter hoor. We leven steeds meer individualistischer en de grote rituelen zijn we kwijt. We zijn geen kleine gemeenschap meer die verbondenheid voelt door als groep te leven en bepaalde levensfasen te ondergaan. Dus dat gaan we compenseren, door dit soort massa-evenementen (ja, het is nog net geen evenement). Maar dat doe je maar lekker met iemand anders zijn dood, niet met de mijne of van iemand die ik ken. Hops, zoek een andere hobby.
TheBud
Legacy Member
glashelder zei:Dat is een illusie. Je hebt geen impact op iemands leven. Die mensen die aan de kant staan? Die zullen best verdrietig zijn en het erg vinden en voelen blijkbaar de nood om dat verdriet te tonen of te delen. Maar die doen daar verder niks mee hoor, die gaan volgend jaar niet nog eens aan mij denken, een bloemetje op mijn graf komen leggen of wat dan ook. Meer nog, die kennen mij niet eens. Als ze mij kenden, stonden ze daar vast niet
Op microniveau, ja. Iedereen heeft constant een invloed op iedereen die nabij je staat. Daarom dat ik het ook snap dat mensen nabij heel verdrietig zijn (ja duh, zou ik ook zijn). Maar in het totale plaatje? Geen mens die mij over honderd (laat staan vijfhonderd of duizend) jaar mij nog herinnert. Behalve moest ik nu toevallig tijdreizen uitvinden of iets dergelijks, maar zo'n prestaties zijn er dus maar weinig gegeven. Daarom snap ik ook niet waarom Henk en Ingrid uit Appelscha moeten rouwen om mij. Rouwen, godbetert. Over afbreuk doen aan een begrip, gesproken.
Ja, en daar krijg ik dus het schijt van. Mensen en hun levens worden meer en meer bezit. Van de media die denkt vanalles te moeten, of politiekers of blijkbaar ook nog de gewone mens. Ik ben daar niet zo voor. Zal wel gewoon mijn nuchterheid zijn.
Pas op, ik snap het idee er wel achter hoor. We leven steeds meer individualistischer en de grote rituelen zijn we kwijt. We zijn geen kleine gemeenschap meer die verbondenheid voelt door als groep te leven en bepaalde levensfasen te ondergaan. Dus dat gaan we compenseren, door dit soort massa-evenementen (ja, het is nog net geen evenement). Maar dat doe je maar lekker met iemand anders zijn dood, niet met de mijne of van iemand die ik ken. Hops, zoek een andere hobby.
Ik zou niet denken aan bloemetjes maar aan preventie. Herziening van de wapenwet in de VS bv is eigenlijk alleen maar bespreekbaar geworden door de vele slachtoffers die er vallen, het zijn de nabestaanden die ervoor zorgen dat er iets gebeurt. Geweld in Oekraine, geweld bij Israel. Het zijn de burgerslachtoffers die ervoor zorgen dat het geweld ook stopt. Ik vind dat die impact van doden veel groter is als eender welk andere oplossing.
Nee, dit soort dingen moeten echt in de kijker blijven staan, net omdat ze zo'n grote impact hebben.
TheBud
Legacy Member
glashelder zei:
Wel wat zou jij het liefste willen, sterven in een oorlogsgebied met veel persbelastelling maar tegelijk ook als een catalyst voor het stoppen van een oorlog (Vb de onlusten van Kiev)? Of zou je liever verdrinken tijdens het zwemmen, anoniem, onbekend, maar wel prive.
glashelder
Legacy Member
TheBud zei:
Ik geloof daar niet in. Dat dat mogelijk is. Oorlogen stoppen als oorlog voeren niet meer gunstig is of omdat er geen reden meer is om oorlog te voeren omdat één partij 'gewonnen' heeft. Niet omdat ik (of 37 zielige kindjes) doodga. Anders was het ook rap opgelost allemaal want er gaan heel veel zielige kindjes dood in nutteloze oorlogen.TheBud zei:
Black
Legacy Member
Ik ben het eens met u. Al die aandachtszoekerij en mediacoverage moet en hoeft niet.glashelder zei:
Dus zaken zoals dat busongeval of de hollandse treurnis. Hoeft voor mij allemaal ni, laat die famlies alleen hun verdriet verwerken in gesloten kring met professionele hulp indien ze wensen.
Dan toch, bedoelde ik mee: dan toch iemand die zoals mij denkt. Begon de indruk te krijgen dat het forum hier vol emo mensen zat die vinden dat de hele samenleving verplicht triest moet zijn bij een ramp.
TheBud
Legacy Member
Black zei:
Waarom schrijf je trouwens emo niet gewoon voluit als emotioneel, die afkorting snap ik niet. Nu lijkt het net op een scheldwoord. Misschien beter als je het ook verwoord binnen de juiste context: Mensen met empathie.
En niemand heeft met een woord gerept over verplichting. Wel respect.
TheBud
Legacy Member
glashelder zei:Ik had het over het zinnetje daarna: "Liever dit dan al dat fake gedoe zoals met dat busongeval."
Bwoa, ik vind het dus net opdringerig en verstikkend, helemaal niet empathisch dus
Als mensen te veel empathie vertonen worden ze opdringerig en verstikkend, past imo perfect.
TheBud
Legacy Member
glashelder zei:Maar dat is dan helemaal niet empathisch meer
Als je rekening houdt met iemand ben je begripvol, als je met iemand meevoelt heb je empathie. Je kan dus heel empathisch zijn maar niet begripvol. Of heel begripvol maar helemaal niet empathisch.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.