Ik vind de verantwoordelijkheid voor mensenlevens van een heel andere (grotere) orde dan deze voor het financieel gewin van aandeelhouders.
En laten wij nu eens ophouden met steeds het op niets gestoelde, en enige, argument naar voor te brengen, alsof men om een groot bedrijf te leiden over uitzonderlijke, bijna bovennatuurlijke, capaciteiten zou moeten beschikken, en de verstandelijke vermogens evenredig groter met het aantal werknemers zouden moeten zijn. Bovendien draagt een bedrijfleider helemaal geen verantwoordelijkheid tegenover zijn werknemers. Verantwoordelijkheid dragen, betekent ook verantwoording afleggen. En naar mijn weten heeft een bedrijfleider geen enkele verantwoording af te leggen tegenover zijn werknemers. Hij heeft alleen verantwoording af te leggen tegenover de aandeelhouders. De verantwoordelijkheid hebben betekent ook dat men gevolgen draagt voor zijn daden. Bij mijn weten is nog geen enkele bedrijfleider juridisch, nog materieel verantwoordelijk gesteld voor het feit dat door zijn beslissingen werknemers hun werk verliezen. Integendeel, rationaliseringen met afdankingen als gevolg komen meestel de aandeelhouders ten goede. Ten slotte: over welke verantwoordelijkheid hebben wij het als iemand die afgedankt wordt wegen 'onsuccesvol beheer', als 'straf' een vergoeding krijgt waarmee hij de rest van zijn leben op de Bermudas kan gaan zonnen?