Het doorsnee reclamespotje voor Bush of Kerry duurt dertig seconden. Eindeloos was dit jaar de vloedgolf. Maar het zijn de achttien minuten waarmee Osama bin Laden de Amerikaanse huiskamer binnen denderde, die wel eens net dat doorslaggevende ogenblik kunnen zijn in de televisie-oorlog die iets meer dan een miljard dollar heeft gekost.
http://www.nos.nl/amerikakiest/opinie_debat/correspondenten/column_tim_0111.html
osama heeft dus wel invloed gehad op de verkiezingen toen.
Het opgeheven vingertje van Osama, niet zijn opmerking dat het ‘niet uitmaakt of Kerry of Bush wordt gekozen’.
Waar zegt hij dat Bush herkozen zou moeten worden?
Een recent door de coalitietroepen uitgevoerde peiling (juni 2005) toont aan dat ongeveer 45% van de totale Iraakse bevolking de aanvallen van de opstandelingen steunt, tegenover 15% die de coalitietroepen steunt.
Zo beu zijn ze hen dan toch niet.
In een land waar veel werkloosheid is, heeft we soms geen andere keuze dan bij de politie te gaan en zo geld te verdienen
Ik zeg niet dat ze de coalitie steunen, ik zeg dat ze de terroristen beu zijn. Er zijn trouwen genoeg andere taken in Irak waar mensen voor nodig zijn. Het hele land moet heropgebouwd worden, dus jouw laatste zinnetje gaat niet op.
Hoe kon het zo mislopen? Volgens Blix ligt de fout vooral bij de vooringenomenheid. Vrijwel iedereen geloofde in het spook van de Iraakse massavernietigingswapens. Dat geloof, en het geloof in Saddams eeuwige tegenwerking, was zo sterk dat vrijwel alles — zelfs het gebrek aan harde gegevens — werd gezien als bewijs voor het niet naleven van VN-resoluties door Irak. Inlichtingendiensten maakten zachte bewijzen hard, bang als ze waren Saddams dreiging te bagatelliseren. Liever alles iets scherper stellen dan van gevaarlijke laksheid beschuldigd worden. Ook de Amerikaanse vastbeslotenheid na 11 september om risicofactor Saddam hoe dan ook uit te schakelen, met of zonder VN, droeg bij aan het falen van de diplomatie. Zelfs vervalste informatie, zoals het nepcontract tussen Niger en Irak over de levering van uranium, werd ingezet. Blix zegt het weer heel diplomatiek: «Ik wil niet zeggen dat Blair en Bush te kwader trouw waren maar ik stel vast dat het niet veel kritisch denken zou hebben gevergd van hun kant of van de kant van hun naaste adviseurs om verklaringen te voorkomen die het publiek misleidden.» Jacques Chirac was de enige die meende dat Irak effectief ontwapend was door de eerdere VN-inspecties van Unscom. Volgens Chirac was er geen «serieus bewijs» dat Irak verboden wapens bezat.
Ten eerste, die wapens kunnen nog gevonden worden.
Ten tweede, de UN heeft saddam tijd genoeg gegeven om zijn wapens te verbergen of te exporteren naar bijvoorbeeld syrië.
Ten derde, vooraleer de inspecteurs een fabriek of gebouw of wat dan ook wilden inspecteren, moesten ze dat vooraf laten weten aan de Irakese overheid. Natuurlijk vind je dan niks.
Amerika wist goed genoeg dat er ginder niks speciaal was. Is het niet voor de olie, mss dan wel op Iran gemakkelijker te kunnen bespieden...
