Werd als een commie afgeschilderd in het begin van zijn ambtstermijn door bepaalden en was toen ook een ware breuk met de presidenten die voorheen aan de macht waren in de jaren '20 (isolationistisch, niet echt mediafiguren, geen interventie-economie, maar echt puur laissez-faire mede ook leunend op het feit dat de economie toen boomde en dat de bevolking oorlogsmoe was (WOI) - ook een reden waarom de Volkenbond er nooit kwam (Wilson was erg ziek ook op het einde). We hebben dat eigenlijk niet meer gezien sinds vandaag, vandaar dat Trump ook als een stijlbreuk wordt gezien, een nieuw-Amerika of als een setback terug in de tijd (niet dat dat wil zeggen dat ze daar juist zitten of dat iets slecht is, maar ze halen er dat ook niet zomaar bij - ook omdat hij bepaalde sociale/progressieve vooruitgangsmaatregelen wil terugdraaien). Trump's vader deed het ook erg goed in die tijd (ook door het New-Dealprogram onder Roosevelt).
Ik denk wel dat Roosevelt heel erg snel de media wel inpalmde omdat hij er voor bekend stond heel open te zijn met de media en veel te communiceren met zijn burgers, en hij kreeg het krediet om de crisis van de jaren '30 op te lossen door veel te investeren. Uiteindelijk heeft de war economy hen net zoals Hitler dat met Duitsland deed hen uit de nood geholpen, maar hebben ze daardoor veel schuilden moeten maken (Iets wat Republikeinen natuurlijk niet graag doen, zeker uit die tijd). Na de oorlog stond een deel van de focus dan ook op het terugbrengen van de schulden, hoewel dat sneller gedaan kon worden wanneer niet een aanzienlijk budget uitgegeven zou worden aan de wapenwedloop. De sociale vooruitgang die beloofd werd is er daardoor nooit gekomen. Ook omdat Roosevelt stierf tijdens zijn ambtstermijn, en Truman+Eisenhower echt geen goede presidenten waren. Die laatste krijgt wel veel aanzien doordat hij zo een grootse generaal was (had het geluk om in die tijd te leven), maar onder zijn beleid kwam het zover dat er gestreden moest worden voor de burgerrechten, en personen zoals hij en Truman (waarvan adviseurs een andere aanpak voorstelden) kozen voor de harde aanpak tegen de sovjet-unie. Ook belangrijk om te zeggen dat Republikeinen en Democraten toen nog niet zo gepolariseerd was als nu in Amerikaans opzicht (dat kwam er vooral na de jaren '60 en een tweede influx na de oprichting van de Tea Party en opmars van New Left dit decennium).
