Neoken zei:
Stijn, je mag uw consistentie argument nog zoveel herhalen als je wilt, consistentie op zich is niet iets dat deugdzamer is dan inconsistentie. Evenmin is anti-discriminatie in se beter dan discriminatie.
goh, als je dat zegt, kunnen we niet verder discussieren, want dan verschillen we van mening op onze meest fundamentele waarden. Ik vind consistentie strikt beter dan inconsistentie (all else equal), en antidiscriminatie beter dan discriminatie (all else equal). Heel mijn argumentatie is daarop gebouwd, dus als jij het niet eens bent met die fundamenten, kan ik geen rationele argumentatie meer geven.
Maar als je inconsistentie en discriminatie zou toelaten, is dat er gevaarlijk, want dan zet je de deur open voor opportunisme, racisme, seksisme,... E de meeste mensen die ik ken zijn daar wel tegen.
Alles hangt af van het emotionele framework van mensen die dergelijke inherent "neutrale" zaken bepaalde waardes geven in een bepaalde context. En niet iedereen zit op dezelfde golflengte op dat vlak.
inderdad, maar ik hoop hier niet te discussieren met mensen die racisme enzo zouden tolereren. Ik hoop dat jij racisme afkeurt.
Moest vlees eten bijvoorbeeld inherent iets verkeerd zijn, dan zou iedereen dat direct inzien, en zou niemand nog vlees eten hé.
denk je dat? Is racisme en slavernij dan niet iherent verkeerd? Want het werd niet bepaald direct ingezien dat dat vekeerd is... (heeft een paar duizenden jaren geduurd)
Het feit dat mensen wel nog vlees eten toont echter aan dat dit dus niet het geval is. Dit moet je zelf toch ook al weten?
tja, maar ik kan alleen maar kijken naar de geschiedenis en daaruit coclusies trekken, zoals mbt racisme en slavernij. Het feit dat zwarten in de 19de eeuw nog steeds gebruikt werden als slaven...
Daarbij, het feit is dat ook jij ergens de grens trekt, zijnde bij "voelende wezens", terwijl ik gewoon de grens trek daar waar ik mijzelf het beste bij voel, binnen de limieten van het democratisch maatschappelijk aanvaarde.
ja, zie, dat is dus zeer gevaarlijk wat jij doet. Jij zou echt nog racisme tolereren: stel dat de democratische meerderheid besliste om een minderheid te gebruiken als slaven (wat niet onmogelijk is), dat dat maatschappelijk aanvaard werd (wat niet ondenkbaar is, gezien de vele voorbeelden in de geschiedenis), en dat ik ook die grens trek omdat ik me daar het beste bij voel (wat dus een vorm van opportunisme is)...
Nee, ik zou het anders doen: ik zou zoeken naar grondige argumenten waar we de grens mogen trekken. Welnu, ik heb er 4 gevonden om de grens te trekken bij voelende wezens. En ik heb aangetoond dat waar jij de grens trekt, dat bijzonder arbitrair en vergezocht enzo is. En je weet: als je arbitraire en vergezochte grenzen mag trekken, mag ik dat ook, mag een meerderheid dat ook, en zetten we de deur open voor opportunisme (opportunistisch een minderheid of een zwakkere groep gaan uitsluiten)
In elk geval, zolang je weigert in te zien dat uw standpunt in se niet superieur is ten opzichte van een ander valt daar eigenlijk niets meer over te zeggen.
natuurlijk weiger ik te erkennen dat mijn standpunt niet superieur is ten opzichte van dat van u, als ik zie hoever jij de deur openzet voor dingen waar ik heel sterk tegen ben (onderdrukking van minderheidsgroepen,...).
Moest iemand mentaal gehandicapten behandelen als veedieren, dan zou ik daar ernstige vragen bij stellen, zelfs moest dit door de meerderheid van de samenleving getolereerd zou worden. En ik zou allicht net als u ijveren om dit te veranderen, maar ik zou eveneens beseffen dat wat ik juist/fout vind niet meer dan een persoonlijke opinie is waar onmogelijk een logische bewijsvoering voor te vinden is. Ethiek is nu eenmaal een gevoelskwestie en geen exacte wetenschap.
ethiek werkt als volgt: we beginnen met morele intuities en gevoelens (empathie, veraontwaardiging bij het zien van onrecht, intuitieve oordelen in dilemmas,...). die intuities vertalen we naar ethische principes. We kunnen dan kijken of jij en ik dezelfde principes hebben. En als we het eens zijn over die principes, kunnen we die als axioma's nemen en is de rest niets anders dan logisch nadenken, en de logica is de meest exacte wetenschap. Mocht het ethisch systeem niet intern consistent zijn, dan gaan we wat principes moeten veranderen. Dat zullen meestal de zwakste principes zijn.
Nu ben ik van mening dat als we een dergelijk proces eerlijk zouden volgen, jij en ik tot dezelfde sterkste ethische principes komen en uit dat ethisch systeem volgt bv veganisme.
zie ook
Morele intuïties en dierenrechten | Stijn Bruers, one world activist
Dus ja, ik kan best begrijpen waarom jij het moeilijk hebt om vleesconsumptie te tolereren. En ik heb daar respect voor. Maar het is niet omdat jij daar moeite mee hebt dat iedereen in uw stappen zou moeten volgen. En het zou u sieren moest je dit eens beseffen in plaats van continu het ongelijk van al degenen die tegen uw visie in gaan proberen te bewijzen, wat je dus niet kan, omdat al uw uitgangspunten voor uw argumenten afkomstig zijn van persoonlijke gevoelens die niet altijd gedeeld worden door iedereen.
awel, dat laatste wil ik dan nog wel eens zien... Nu heb ik al met meer dan duizned mensen gediscussieerd over dierenrechten, en ofwel verschillen we echt van basisovertuiging (bv over racisme, consistentie,...) ofwel wordt de (zelf)perceptie van die vleeseter vervormd (bv door carnistische ideologie,...) waardoor die persoon de eigen contradicties en immoreel gedrag niet ziet (dit is het vaakst het geval), ofwel wordt die vleeseter overtuigd. Het tweede is dus het vaakst het geval, stel ik vast. En dat kan vreemd lijken, maar dat is nu eenmaal psychologie. Jij en ik kunnen ons onmogelijk voorstellen dat een brave huisvader joden ging vergassen, dat een intelligente professor aan de universiteit gezegd heeft dat hij het niet geweten had van die Holocaust (howel hij verondersteld werd de Nuremberg wetten te kennen...), we kunnen ons niet voorstellen dat brave mensen in het beruchte Stanford gevangenisexperiment de meest verschrikkelijke dingen gingen doen. n dan dat bystander effect. Als iedereen tegen jouw zou zeggen dat jouw linkerhand dubbel zo groot is als jouw rechterhand, ga je dat zelf geloven. Dus ikzelf sta niet meer te kijken van vleeseters die zich in bochten wringen en de meest onlogische rationalisaties geven enzo. En diezelfde vleeseter zegt nog wel dat hij consistentie enzo belangrijk vindt. Ik ken ook mensen die psychoses hebben, en die geloven rotsvast in wat ze zien en horen, ookal bostst het super sterk met hun andere opvattingen. Ik heb in discussies vleeseters echt gek zien worden en de meest onlogische argumenten horen geven, dus ik verschiet daar nu niet meer van. Maar die vleeseter heeft nog wel dezelfde fundamentele morele intuities en gevoelens die ik heb.
Of vergelijk het met optische illusies (bv dat het ene lijnstuk langer lijkt dan het andere): die illusie blijven we zien, ook al kunnen we op meerdere manieren aantonen dat het een illusie is. Ik vermoed dat de mens-dier waardeonderscheid ook een vorm van morele illusie is: een intuitie die botst met andere sterkere intuities. En net zoals bij die optische illusie zou ik dan de vleeseter willen verzoeken om op z'n minst te erkennen dat het om een morele illusie gaat.