zarathustra
Legacy Member
Stijn Bruers zei:ja, dat weet ik, dat is een verklaring van het ontstaan van dat gedrag. Maar jij zegt niet tegen je vrienden dat je hen helpt omdat je later hulp terug verwacht. Stel dat je lief je vraagt waarom je haar graag ziet en voor haar zorgt. Ga je zeggen "voor de seks, omdat ik hulp van je terug verwacht, omdat je mijn drugs of genotsmachine bent,..."?
Tuurlijk zeg je dat niet, maar zoals ik in de regel die daarop volgde ook zei.. daar komt het in de grond wel op neer ja. Maar de meeste mensen zijn niet rationeel genoeg om dat te zien.
ok, maar dat maakt dus niets uit.
PS: wederkerig altruisme is een zeer beperkte vorm van altruisme, en verklaart niet alle voremn van altruisme (bv geld geven aan goed doel in afrika). Er zijn nog een paar andere evolutionaire mechanismes die altruisme kunnen verklaren. Maar dat doet niets af aan de idee van intrinsieke waarde. Je mag van mijn part best anderen helpen omwille van egoisme (al was het maar het egoisme van het hebben van een goed gevoel dat je eraan overhoudt), zolang je anderen maar helpt. Mijn altruisme is vermengd met egoisme, want ik help graag anderen (dat geeft me een goed gevoel). Ik weet wel dat ik niet anderen help met idee om iets terug te verwachten, want dat zou niet verklaren waarom ik geld geef aan afrika of dierenbescherming ofzo. Maar empathie kun je dus ook egoistisch opvatten: ik help dieren omdat ik empathie voel, en me blij voel als ik anderen help.
Hier lan nog veel meer over gezegd worden (dat geluk van het helpen van anderen als een epifenomeen,...), maar is niet zo relevant
Ok je zegt hier 10 keer hetzelfde maar uiteindelijk geef je me wel gelijk eh. Alles wat je altruisme noemt doe je omdat je iets terug verwacht, zelfs al is het maar een goed gevoel in jezelf. Je kan best zeggen dat dit niet relevant is, dat maakt het nog niet zo uiteraard. Want het onkracht perfect je uitgangspunt dat die vriendschap een intrinsieke waarde heeft.
tuurlijk kan je dan stellen dat het eigen genot ( waar je het uiteindelijk voor doet) een intrinsieke waarde heeft. Maar zelfs dat is niet waar want dat is enkel een genetische programmatie die er voor zorgt dat we onszelf niet van kant maken, reproduceren, etc. Wat dan weer zorgt voor voortbestaan van de soort en of *dat* een intrinsieke waarde heeft is puur arbitrair en egoïstisch.
ik zou zeggen dat we in dat geval wel experimenten mogen doen met die niet-voelende mens. In Belgie en aantal andere landen is dat reeds gebruikelijk, denk aan embryonaal stamcelonderzoek en -therapie. Daar worden bevruchte embryo's gebruikt als louter middel (en zelfs gedood). het zijn eencelligen met het complete genoom van een Homo sapiens. Zowat iedereen die ik ken is voorstander van dat onderzoek, op de conservatief christelijken na.
Overigens interessant: "Voorstanders van stamceltherapie beweren dan dat een embryo niet als levende mens kan beschouwd worden omdat het nog niet beschikt over de specifieke menselijke kenmerken zoals bewustzijn, gevoel, ..." (Stamceltherapie - Wikipedia) Toevallig zijn bewustzijn en gevoel nu net niet specifiek menselijk, maar dit geeft wel aan dat men in onze samenleving gevoel al wel als moreel relevant beschouwt.
En omdat het er niet uitziet als een mens uiteraard. Laat een baby geboren worden die niet meer dan een niet voelende vleeszak met een compleet menselijk genoom is. Ik durf er veel onder verwedden dat zelfs veel van die voorstanders van stamcel onderzoek ( ben ik ook voor trouwens) zullen terugdeinzen van er een mes in te steken.
