Stijn Bruers zei:
wat heeft het met empathie te maken als ik niet luister naar een cultuur die discrimineert (soortisme), net zoals jij niet behoort te luisteren naar een cultuur die discrimineert (racisme)
dan worden dieren nog steeds gebruikt als louter middel. Slavernij is en blijft immoreel, zelfs al streeft men naar strengere slavenwelzijnswetten. Het is immoreel om een zwarte te beschouwen als bezit. Ik ben abolitionist. Geen slavernij. Geen grotere kooien, maar lege kooien.
indien men oudere rassen gebruikt (die minder snel groeien zodat ze minder vatbaar zijn voor ziektes), dan produceren ze minder vlees per dier, hebben ze een langere groeitijd en moeten ze meer granen enzo eten, dus per kg vlees hebben ze een hogere voetafdruk (is Italiaanse studie van). Ook verzurende gassen (ammoniak,...) komen dan meer in de atmosfeer als kippen vrij lopen (in gesloten stallen kan men die gassen nog bijhouden en opvangen, wat de kippen zelf natuurlijk niet graag hebben)
idd. Maar als je evenveel vlees wilt produceren als de factory farming, ga je wel bijzonder veel kleine boerderijen moeten hebben, en de som van die hun milieu-impact...
vind jij het respectvol om een mens (inclusief mentaal gehandicapte) te beschouwen als bezit?
hetzelfde kan gezegd worden van gebruik van mentaal gehandicapte. Men mag gehandicapten niet gebruiken als louter middel, niet bezitten, niet verkopen,...
ok, als respect voor cultuur geen vorm van cultureel relativisme is... Ik heb geen respect voor vrouwenbesnijdenis,....
ja, maak me nog maar wat misantroper... ;-) Ik kan er ook niet aan doen dat die mensen zitten met een grote cognitieve dissonantie...
ik denk dat ik maar al te goed weet hoe de psyche werkt. Ik weet waarom men shoot the messenger enzo toepast. Dat is de agressiefase bij de 5 stadia van rouwverwerking. Een dokter zegt tegen een patient dat hij terminale kanker heeft, die patient wordt kwaad en zegt dat de dokter een slechte dokter is... Tja, wat moet de dokter dan doen?
Als je niet luistert naar iemand (of een cultuur) dan kan je onmogelijk begrip opbrengen voor die persoon, als je een persoon niet begrijpt kan je je niet echt inleven in die persoon zijn situatie of standpunt en als je je niet kan inleven in een persoon zijn standpunt of situatie zit je met een gebrek aan empathie. Ik luister en probeer alles te begrijpen, ook racisme. Als ik iets niet begrijp kan ik het niet proberen te verhelpen.
Slavernij is immoreel. Kan men echter van slavernij spreken als de slaaf dit niet ondervindt als slavernij? Als die slaaf de vrijheid heeft die hij verlangt, waar het gebrek aan zijn vrijheid vervangen wordt door goede zorgen, leiderschap, een afname aan stress, etc? Zoniet, zijn wij dan niet allemaal slaven van de wetten die opgesteld zijn om ons te beschermen?
Interessant standpunt met betrekking tot de voetafdruk die stijgt bij een beter welzijn van de dieren, je zou een goede lobbyist zijn voor factory-farming.
Ik kan begrijpen dat de voetafdruk door opgenoemde redenen inderdaad stijgt, maar wordt die stijging niet teniet gedaan door de vervuiling die weggewerkt wordt door het afschaffen van factory-farming, overgebruik van anti-biotica, en dergelijke?
Je maakt ook een goed punt dat er een zeer grote vraag is naar vlees, te groot voor kleine boerderijen om te voldoen aan die vraag. Het lijkt mij echter veel gemakkelijker, gezien de huidige culturele waarden, om te vragen aan de mensen om minder vlees te eten. Ontzettend veel vleeseters zijn namelijk voorstander om het vlees eten te minderen, dit is puur door de culturele waarden. Zo zie je maar wat de kracht is van het wijzigen van de perceptie van een samenleving.
Ik zou geen last hebben van het feit dat mensen denken dat ze mij bezitten, zolang ik daar niets van merk. In welke mate mentaal gehandicapten daar iets van merken weet ik niet. Maar ik begrijp wel waarom sommigen daar wel een probleem mee hebben, namelijk een projectie van hun eigen gevoelens op die mentaal gehandicapte. Hij ziet er namelijk hetzelfde uit als hen, dus is inleven ook gemakkelijker. Overigens zijn er ontzettend veel mensen die denken dat ze andere mensen bezitten. Sommige mannen of vrouwen denken dat ze hun partner bezitten, ouders denken dat ze hun kinderen bezitten en kinderen denken dat ze hun ouders bezitten. De meeste last die dit veroorzaakt is voor de persoon die denkt de ander te bezitten. Maar ja, dit soort bezit is cultureel aanvaard.
Als respect voor cultuur geen cultureel relativisme is dan is het alleszins cognitief relativisme. Wat niet wil zeggen dat het niet waar is. Cognitief relativisme houdt in dat alle visies waar zijn, niet dat ze allemaal onwaar zijn.
Ik vind ook niet dat vrouwenbesnijdenis mag, maar ik begrijp wel waarom er culturen zijn die dit doen. Ik kan dus ook begrijpen hoe sterk sommige culturen hier voorstander van zijn. Zonder dit begrip is het ook onmogelijk om dit af te schaffen op een vredige manier waarin niemand zich beperkt voelt in zijn vrijheid.
Opnieuw, ik maak je helemaal niet misantroop. Wij hebben het toch beiden over dit hé?
Misantroop - Wikipedia
Ik link dit even omdat ik niet begrijp hoe mijn tekst kan geïnterpreteerd worden als ik die jou beschuldig van misantropie. Mocht dit toch zo overkomen gelieve me uit te leggen waarom.
Je kan er inderdaad niet aan doen dat mensen cognitieve dissonantie hebben, dit is gewoon eigen aan de mens in onze westerse samenleving. Je kan er wel rekening mee houden en begrip opbrengen voor dit feit.
Jij bent trouwens niet enkel de messenger, maar ook de persoon die het geschreven heeft.