nite zei:
Ik weet eigenlijk niet welke conclusies ik uit de bevindingen van dat artikel kan trekken.
1) "De helft van de openstaande vacatures is ouder dan 14 dagen." Wat kunnen we hieruit afleiden? Is dat abnormaal veel? Abnormaal weinig? Echt geen idee. Als ik een gok zou moeten doen, dan zou ik eerder zeggen dat 50 000 nieuwe vacatures in de laatste twee weken eerder veel dan weinig is.
2) "Dezelfde interimjob kan meer dan 1 keer geteld worden in de cijfers". Dit zou een terechte kritiek kunnen zijn. Is hier bij het opstellen van de originele cijfers geen rekening mee gehouden? Hoe zwaar weegt dit door? Daar geeft het artikel geen antwoord op, dus opnieuw is het onmogelijk om conclusies te trekken. Het enige wat het artikel met zekerheid kan zeggen is dat het interessant is om het verder te onderzoeken. Maar het artikel speculeert enkel, het brengt geen feiten.
Zelfs als we aannemen dat het aantal openstaande vacatures serieus naar beneden moet worden aangepast, maakt dat werkelijk iets uit. Stel dat er slechts 30 000 vacatures openstaan in plaats van 100 000. Is dat dan zo een groot verschil in interpretatie? Gelden de dingen die men zegt wanneer er 100 000 vacaturen openstaan niet meer wanneer er 'slechts' 30 000 vacatures openstaan?
Toch wel imo, een ratio van 100.000 op 600.000 (?) werklozen komt veel negatiever over dan als men over "slechts" 30.000 jobs praat.
Als men paniek rondzaait moet het toch ietwat overtuigend overkomen toch.
Die zever van 'als ge wilt werken is er altijd werk' (om op hierboven te reageren) ben ik ook wel vrij grondig beu, das zo'n typisch liberale redenering, k'heb persoonlijk ook al een trein interimjobkes achter de boeg, ge kunt daar niet op voortbouwen, niks van zekerheid, niks om toekomstplannen op te bouwen.
Tuurlijk kunt ge altijd een paar maanden gaan werken om dan uiteindelijk weer door iemand jonger vervangen te worden (al paar x voorgehad, en ben zelf maar 28), enkel omdat het een paar euros per maand goedkoper uitkomt.
Ge hebt wel een beter loon dan een uitkering, maar dan staat ge daar na x aantal maanden weer.
Hetgene vooral enorm ontmoedigend werkt, zijn de jobs waar ge dan echt goed in zit, toffe collegas en dergelijke, om dan na een paar maand te horen te krijgen dat "er geen werk genoeg is" en ge het kunt aftrappen, om dan een maand later weeral opnieuw met nieuwe collegas moet leren omgaan, niet dat ik zo'n asociaal geval ben, maar bon.
Als ze alle interimjobs (inclusief die met "optie vast" want die optie is er toch quasi nooit) van die lijst zouden zwieren, er schiet belange niet meer dan 1/4de van over, en ik ben er vrij gerust in dat ik niet de enige ben met zo'n continue negatieve ervaringen.