Archief - Welke "mentale stoornis" heb jij

WarBlade zei:

Ik heb het weer erg lastig momenteel...

1. Ga niet meer naar mijn psychiater wegens weinig tot geen feedback en i.p.v. een uur kreeg ik dikwijls nog maar een 20-tal minuten tijd, maar ik moest wel elke keer evenveel neertellen als een bezoek van een uur = €75...

2. Momenteel een beetje onder begeleiding van mijn huisdokter(s) waaronder er eentje me wat meer begeleiding geeft op het moment omdat - ondanks dat ze allemaal in dezelfde praktijk werken - dat beter op te volgen is... Dat gaat redelijk goed, ze neemt haar tijd voor me en dat apprecieer ik, maar ik heb de indruk dat ze dit als een "tijdelijk iets" ziet, terwijl ik mezelf als "permanent beschadigd" voel... Ik vraag elke keer achter nieuwe medicatie, maar ze geeft dit minder en minder graag mee omdat ze niet "mijn dealer" wil zijn, maar ik heb de medicatie echt nodig om te functioneren...

3. Bijna opgenomen in Geel, maar kreeg na het zoveelste overleg (onder het aanmeldteam) een telefoontje dat ze het ambulant wilden oplossen... Dunno of dat de juiste beslissing was...

Ik heb het gevoel in een verkeerde tijd te leven en lijk minder vat te krijgen op de realiteit... Ik ben verward, vergeet constant dingen en betrap er mezelf op dat ik in mezelf aan het praten ben zonder eigenlijk te weten wat ik net heb gezegd... Ik vrees een beetje voor de toekomst omdat het weer bergaf gaat op het moment... Mijn vriendin vraagt me ook de laatste tijd regelmatig tegen wie ik aan het praten ben en of ik wat zei, maar ik ben dan gewoon bezig met iets anders en schrik er een beetje van als ze zoiets vraagt...

Films (en in mindere mate games) kan ik me echt in verliezen en ik heb die afleiding precies echt nodig... De realiteit, de door mensen gemaakte en neppe wereld kan me minder en minder boeien en ik word nogal snel kwaad op het minste onrecht en dingen (mensen) die me in de weg staan...

Het ene moment voel ik me goed, maar ik voel me enkel goed als ik kwaad ben... Doordat ik agressief en arrogant ben, verdwijnen mijn sociale angsten waarvan ik goed weet dat ze irrelevant zijn, maar dewelke me compleet kunnen immobiliseren in mijn doen en laten... Maar het begint de mensen rondom mij wel op te vallen dat er iets aan de hand is...

OF ik voel me veel te goed, ben agressief in het verkeer, spreek iedereen aan, maak met compleet random mensen grapjes, voel me onkwetsbaar en veel beter dan een ander, een engel met meterslange vleugels die dood kan zaaien bij het minste onrecht, ...

OF ik ben depressief, teneergeslagen en angstig, durf niemand aan te spreken, wil niet naar buiten gaan, durf amper mijn kinderen van school en de créche halen, denk aan zelfmoord alhoewel dat totaal niet mogelijk is omdat ik nooit mijn kinderen in de steek zal laten, ...

Het enige dat me interesseert is de veiligheid van mijn geliefden, is dit de hel die ik moet doorstaan? Zelfmoord zou gemakkelijk zijn, maar fuck me... zo gemakkelijk laat ik me er niet vanaf komen...

Klik om te vergroten...

Cloudcastle zei:

van het ene uiterste in het andere, is dat niet bipolair dan?
wat is ook de verklaring dat je dit allemaal hebt?
ooit ongeluk gehad en iets in de hersenen? drugs? zuurstoftekort?

Klik om te vergroten...

Cloudcastle zei:

Ik heb altijd schrik als ik bepaalde verhalen lees/hoor, dat het bij mij erger zou worden en ik compleet "gek" word.
Omdat het bij mensen vaak plots uit het niets komt.
Beetje zoals die film "a beautiful mind"
Maar drugs tja.. Ik blijf er liever van weg.
paddo's, lsd, weed enzo kunnen zeker bepaalde dingen thriggeren.
Mss niet altijd meteen, maar na sommige jaren komen toch dingen bovendrijven.


Ik zoek ook altijd naar de reden van mijn problemen, maar ik vind ze nooit.
Nooit gerookt, Alcohol, drugs,...
geen zuurstoftekort gehad, geen ongeval.
Mss gevallen als kind ofzo, geen idee.

Klik om te vergroten...

Cloudcastle zei:

Ik zie ni graag films die over psychiatrische problemen gaan.
Sinds ik vroeger "one flew over the cuckoo's nest" gezien had, had ik altijd een vree absurd beeld over de psychiatrie.
En mss heeft dat beeld er voor gezorgd dat ik nooit echt happig was om men probleem rond te bazuinen, omdat je ook met de angst zit dat je direct in een instelling zal zitten.
Terwijl de psychiatrie een heel wijd spectrum is.
Ik heb het er ook vooral moeilijk mee om constant die interne strijd tegen jezelf te moeten voeren en dan zien dat het bij de rest allemaal zo vlot gaat.
Als je dan nog eens lichamelijke problemen ook hebt, dan begin je vlug alles zwartgallig te zien.

Klik om te vergroten...

Erikvt zei:

Nog mensen hier met een opvliegende partner? Mijn vrouw is bij momenten serieus opvliegend (al sinds ik haar ken 10j geleden). Ze wordt soms voor een heel onbenullige reden super kwaad, en dan blijft ze enkele uren onaanspreekbaar (vooral voor mij dan, tegen buitenstaanders is ze dan wel nog iets vriendelijker). Als ze kwaad is durft ze ook wel eens iets op de grond te gooien (niets kostbaars gelukkig). Na enkele uren gaat die "furie" dan plots volledig over, en is er geen vuiltje meer aan de lucht. 'k Heb haar al geregeld eens aangeraden om eens bij een psycholoog langs te gaan om een cursus anger-management oid te volgen, maar dat vindt ze niet nodig (ze weet ook wel van haar eigen dat ze opvliegend is, maar dat vindt ze geen probleem). Ik probeer ze meestal te negeren als ze kwaad is, maar is niet altijd even makkelijk om daar mee om te gaan Nog iemand met zo'n partner hier, en hoe gaan jullie daar mee om?

Klik om te vergroten...

Cloudcastle zei:

ik heb ook moeite bijv met de toekomst.
Omdat ik weet dat je ooit je ouders en zo zal kwijt raken en dat alles ga veranderen.
Gaat gepaard met mijn enorme nostalgie van dingen.
Bijv een spel of film of serie of gewoon een plaats. Als ik daar dan aan denk, heb ik dan zo'n leeg knagend gevoel diep van binnen.
Ik kan het verleden niet los laten en ik ben bang voor de toekomst.

Klik om te vergroten...

glashelder zei:

Een tante van mij is haar hele leven depressief geweest en heeft een jaar of 3 geleden zelfmoord gepleegd. Mijn papa heeft ook een periode van depressie gehad, geloof ik (maar toen was ik nog niet geboren, of nog heel jong, dat heb ik in ieder geval niet bewust meegemaakt). Als ik zo een beetje naar mijn familie kijk, zit het angstige er ook wel in. Mijn mama kan zich bijvoorbeeld ontzéttend zorgen maken, maar echt obsessief blijven voortborduren op iets waarvan ik denk dat het al 20 keer opgelost zou zijn als ze iets dééd in plaats van alleen maar te flippen en het ergste te denken. Mijn zusje kan zich ook enorm zenuwachtig maken in dingen en heeft bijvoorbeeld ook telefoonangst (mijn mama ook wel een beetje).

Maar veel van mijn problemen zijn sowieso afkomstig uit situaties die zich in mijn jeugd hebben afgespeeld, ik heb gewoon geen goeie basis gehad. Het erfelijke zal ook wel een rol spelen; misschien was ik weerbaarder geweest t.o.v. die problematische situaties als ik mijn genen meehad.

Oh ja, hooggevoelig ben ik ook wel wat, maar dat heeft misschien nogal te maken met mijn introversie. Ik zie dat ook niet echt als een mentale stoornis, eerder iets dat gewoon soms nogal lastig is (iedereen is altijd zo LUID, waarom?).

Klik om te vergroten...

Gamer94 zei:

Wat bedoel je met die telefoon angst?

Klik om te vergroten...

Ohm zei:

Daarstraks met iemand aan het praten, goed gesprek, en ineens kwam het gedacht in mij op "wat zou er gebeuren als ik die nu een mep rond zijn gezicht geef?" en begon mij dan voor te stellen dat ie dan tegen de auto viel, mij wou terugslaan, enz...was weer even snel weg als het gekomen was.
Of als ik met mijn werkgerief bezig ben (bv met een schroevendraaier en dan voorstellen dat ik dat in iemand zijn rug steek, een kapotte TL lamp waar ik die vlijmscherpe kant in iemand zijn nek steek,....)

Iemand die dat ook heeft? Of ben ik een verborgen toekomstige seriemoordenaar...

Klik om te vergroten...

Cloudcastle zei:

persoon is niet agressief.
Noch de mensen die dat hebben.
Dat is net heel "the fuss" over dwanggedachten.
Het zijn gedachten die nergens op slaan en die je zelf niet wilt.
Het is OCD, maar ipv met handeling is het met gedachten die plots opkomen.

Klik om te vergroten...

glashelder zei:

Ik heb zoiets ook wel gehad hoor. Het verschil was dat ik dacht dat zoiets vrij normaal was en dat ik daar dus ook nooit veel aandacht aan heb besteed. En toen ging dat weg. Nu heb ik dat soms ook nog, maar meer een soort rampscenario's (wat als de bus in brand vliegt, wat als die jongen achter mij mij aanvalt,...). Zó heel vreemd is het volgens mij ook niet om zo af en toe iets raars te denken, zolang de gedachten maar niet overheersend worden. Zoiets kan toch altijd eens een seconde door je hoofd floepen. Maar dan denk ik gewoon "lol wat zit ik hier nu te denken" en dan raak ik alweer afgeleid door een vogeltje of zo.

Toen vroeger had ik ook agressieve gedachten (wat als ik die meneer onder die auto duw), maar ik ben echt het meest vredevolle wezentje op aarde, 'k voel mij al slecht als ik een insectje doodsla. Ik ben absoluut niet agressief of haatdragend of zelfs makkelijk boos te maken, dus ik heb mij nooit zorgen gemaakt dat die gedachten het begin van iets ergers waren.

Klik om te vergroten...