Archief - Welke "mentale stoornis" heb jij
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Nahrtent
Legacy Member
Yvezz zei:
Serieus? Ik stotter en verspreek mij ook constant als ik in een onvertrouwde situatie zit, omdat ik dan sneller probeer te praten dan mijn tong aankan. Meestal verwissel ik dan letters tussen woorden onderling: 'beklijvende ervaring' wordt dan bv. 'beklavende ervijring' of zoiets.
Moet ik mij zorgen beginnen maken?
f33db4ck zei:Evenetjes de mensen met OCD prikkelen.
Ik heb geen OCD (denk ik
) maar dat is echt een verschrikkelijk irritante gif en ik wil er katjes van gaan vermoorden.Jack The Ripper
Legacy Member
Ge zijt niet de enige die bijna de muren oploopt krijgt van die gif te zien.
Soit, verspreek mij dikwijls onder stress om dezelfde reden, wat dan tot nog meer benarde situaties leidt. In feite kan ik niet goed tegen stress, ik word dan extreem gedesorganiseerd. Bijvoorbeeld als ik met de fietsclub mijn band moet vervangen als ze op mij staan te kijken dan zou ik bijvoorbeeld eerst mijn buitenband er afnoemen voor mijn binnenband er af te nemen en begin ik eigenlijk alles door elkaar te slaan, stappen te vergeten in een handeling etc. Stress leidt af en zorgt dus voor fouten en onnauwkeurigheden.
Ik heb wel wat autistische trekken maar niet in die mate dat ik begin te flippen als er iets in mijn "planning" wijzigt. Meestal heb ik zelfs nauwelijks een planning en word er dan eerder nerveus van als er mij een strakke planning wordt opgelegd (bijvoorbeeld allerlei sociale verplichtingen). In het weekend slaap ik mij graag uit en zal ik dus niet dezelfde planning gaan aanhouden als gedurende de week. In dat aspect ben ik behoorlijk anti-autistisch. Nu vind ik het wel niet leuk wanneer ik eens een dag alleen had gepland dat er dan iemand op het onverwachts toekomt of dat er andere dingen tussenkomen. Ik heb mijn tijd alleen nodig om te kunnen recupereren na een lange werkweek. Nu geldt dat wel voor elke introvert denk ik.
Wat wel een autistische trek van mij is, is dat ik slecht kan multitasken (babbelen en autorijden tegelijk lukt niet goed, ik mis dan mijn afslag bijvoorbeeld of ik let niet meer goed op op de baan). Als ik met 1 taak bezig ben en ik word afgeleid dan vergeet ik al eens waar ik mee bezig was. Toen ik met een paar maten een fietstochtje ging doen was ik mijn handschoenen aan het aandoen en vroeg er 1 maat om tussendoor een foto te nemen. Gevolg was dat ik met 1 handschoen aan op de foto stond en daarna op de fiets kroop en na enkele minuten fietsen dus merkte dat ik 1 handschoen miste.
Bij een mountainbiketocht heb ik zo ooit eens mijn garmin kwijtgespeeld omdat ik hem lompweg tijdelijk op het dak van mijn auto gelegd had terwijl ik mijn fiets op de fietsendrager monteerde...
Dikwijls word ik dan beschuldigd van onoplettendheid, luiheid of onwil, terwijl ik het eigenlijk niet opzettelijk doe. Tegenwoordig probeer ik er mij minder van aan te trekken i.p.v. mijzelf te zitten verwijten.
Ge kunt zeggen dat ik dit allemaal overanalyseer maar dergelijke zaken zijn bij mij zodanig schering in inslag dat het allemaal geen toeval meer kan zijn.
Het is gewoon moeilijk voor mij om constant op te letten als iemand mij een uitleg geeft ook, ik heb een heel korte attention span op dat vlak en als ik een 2 uur durende conference call heb dan ben ik nadien gewoon doodop en moet ik daar echt enkele uren van recupereren.
Op school hadden we zo'n vak "gericht luisteren", en telkens had ik daar slechte cijfers op. Regelmatig 3/10 terwijl ik op mijn rapporten gemiddeld 85% of meer had... Begrijpend lezen ging mij ook niet zo goed af (6 à 7 op 10) terwijl zaken gelijk spelling, rekenen, wetenschap in het lager voor mij poepsimpel waren. En soms kan dat wel enorm vervelend zijn omdat ik een tekst 2-3 keren moet lezen alvorens goed door te hebben wat er in staat en dat ik regelmatig aan de telefoon moet vragen om te herhalen omdat ik iets niet goed verstaan heb (wanneer er dan in mijn buurt mensen zitten te babbelen gaat het al zeker niet goed). Daarom bel ik ook niet graag en communiceer ik liever via e-mail, omdat er dan minder misverstanden zijn als via de telefoon.
Ik heb er niet echt problemen mee om in een lawaaierige omgeving te zijn op zich zoals een rockconcert, waar een autist volgens mij compleet gek zou worden van alle indrukken en prikkels.
Toen ik 4 jaar oud was, was ik volgens allerlei psychologen bestempeld als "autistisch" omdat ik weinig oogcontact maakte, niet echt handig was en zo verder maar ik vind mijzelf toch niet helemaal in dat plaatje passen. Misschien is het wel goed dat ze het toen ontdekt hadden, hadden ze het op mijn 15 gevonden dan waren de gevolgen misschien erger of misschien was er helemaal niets aan de hand en ging ik er zowieso wel uitgroeien, we zullen het nooit zeker weten.
Ik ben ook een enorme uitsteller, vaak schuif ik taken die ik niet graag doe op de lange baan. Nu heb ik wel niet echt een breed scala aan interesses maar dat is toch normaal bij mannen? Liever goed zijn in enkele dingen dan zeer veel interesses te bedrijven en eigenlijk nergens goed in te zijn. Het gebeurt wel eens als ik een dag niets te doen heb en er een goede (J)RPG uit is dat ik voor 10-12 uren vertrokken ben die dag. Al is dat de laatste tijd minder door werk en maar 20 dagen verlof te hebben op een jaar. Af en toe verlang ik er toch nog eens naar om een paar weken/maand thuis te zijn en mij van niets te moeten aan te trekken en gewoon gamen van 's morgens tot 's avonds zoals World of Warcraft in het begin.
Nu ben ik zelf in groep niet van de vlotste op sociaal gebied maar ik heb wel enkele maten waarmee ik regelmatig ga fietsen (mijn verlof ligt al vast om te gaan trainen en voor 3 ballons en de ventoux) en tegen collega's en familie babbel ik ook nog wel wanneer ik die zie. 't Is wel te zien bij wie, bij sommige mensen zal ik nooit loskomen en bij anderen zal ik wel vlotter praten.
Soit, verspreek mij dikwijls onder stress om dezelfde reden, wat dan tot nog meer benarde situaties leidt. In feite kan ik niet goed tegen stress, ik word dan extreem gedesorganiseerd. Bijvoorbeeld als ik met de fietsclub mijn band moet vervangen als ze op mij staan te kijken dan zou ik bijvoorbeeld eerst mijn buitenband er afnoemen voor mijn binnenband er af te nemen en begin ik eigenlijk alles door elkaar te slaan, stappen te vergeten in een handeling etc. Stress leidt af en zorgt dus voor fouten en onnauwkeurigheden.
Ik heb wel wat autistische trekken maar niet in die mate dat ik begin te flippen als er iets in mijn "planning" wijzigt. Meestal heb ik zelfs nauwelijks een planning en word er dan eerder nerveus van als er mij een strakke planning wordt opgelegd (bijvoorbeeld allerlei sociale verplichtingen). In het weekend slaap ik mij graag uit en zal ik dus niet dezelfde planning gaan aanhouden als gedurende de week. In dat aspect ben ik behoorlijk anti-autistisch. Nu vind ik het wel niet leuk wanneer ik eens een dag alleen had gepland dat er dan iemand op het onverwachts toekomt of dat er andere dingen tussenkomen. Ik heb mijn tijd alleen nodig om te kunnen recupereren na een lange werkweek. Nu geldt dat wel voor elke introvert denk ik.
Wat wel een autistische trek van mij is, is dat ik slecht kan multitasken (babbelen en autorijden tegelijk lukt niet goed, ik mis dan mijn afslag bijvoorbeeld of ik let niet meer goed op op de baan). Als ik met 1 taak bezig ben en ik word afgeleid dan vergeet ik al eens waar ik mee bezig was. Toen ik met een paar maten een fietstochtje ging doen was ik mijn handschoenen aan het aandoen en vroeg er 1 maat om tussendoor een foto te nemen. Gevolg was dat ik met 1 handschoen aan op de foto stond en daarna op de fiets kroop en na enkele minuten fietsen dus merkte dat ik 1 handschoen miste.
Bij een mountainbiketocht heb ik zo ooit eens mijn garmin kwijtgespeeld omdat ik hem lompweg tijdelijk op het dak van mijn auto gelegd had terwijl ik mijn fiets op de fietsendrager monteerde...
Dikwijls word ik dan beschuldigd van onoplettendheid, luiheid of onwil, terwijl ik het eigenlijk niet opzettelijk doe. Tegenwoordig probeer ik er mij minder van aan te trekken i.p.v. mijzelf te zitten verwijten.
Ge kunt zeggen dat ik dit allemaal overanalyseer maar dergelijke zaken zijn bij mij zodanig schering in inslag dat het allemaal geen toeval meer kan zijn.
Het is gewoon moeilijk voor mij om constant op te letten als iemand mij een uitleg geeft ook, ik heb een heel korte attention span op dat vlak en als ik een 2 uur durende conference call heb dan ben ik nadien gewoon doodop en moet ik daar echt enkele uren van recupereren.
Op school hadden we zo'n vak "gericht luisteren", en telkens had ik daar slechte cijfers op. Regelmatig 3/10 terwijl ik op mijn rapporten gemiddeld 85% of meer had... Begrijpend lezen ging mij ook niet zo goed af (6 à 7 op 10) terwijl zaken gelijk spelling, rekenen, wetenschap in het lager voor mij poepsimpel waren. En soms kan dat wel enorm vervelend zijn omdat ik een tekst 2-3 keren moet lezen alvorens goed door te hebben wat er in staat en dat ik regelmatig aan de telefoon moet vragen om te herhalen omdat ik iets niet goed verstaan heb (wanneer er dan in mijn buurt mensen zitten te babbelen gaat het al zeker niet goed). Daarom bel ik ook niet graag en communiceer ik liever via e-mail, omdat er dan minder misverstanden zijn als via de telefoon.
Ik heb er niet echt problemen mee om in een lawaaierige omgeving te zijn op zich zoals een rockconcert, waar een autist volgens mij compleet gek zou worden van alle indrukken en prikkels.
Toen ik 4 jaar oud was, was ik volgens allerlei psychologen bestempeld als "autistisch" omdat ik weinig oogcontact maakte, niet echt handig was en zo verder maar ik vind mijzelf toch niet helemaal in dat plaatje passen. Misschien is het wel goed dat ze het toen ontdekt hadden, hadden ze het op mijn 15 gevonden dan waren de gevolgen misschien erger of misschien was er helemaal niets aan de hand en ging ik er zowieso wel uitgroeien, we zullen het nooit zeker weten.
Ik ben ook een enorme uitsteller, vaak schuif ik taken die ik niet graag doe op de lange baan. Nu heb ik wel niet echt een breed scala aan interesses maar dat is toch normaal bij mannen? Liever goed zijn in enkele dingen dan zeer veel interesses te bedrijven en eigenlijk nergens goed in te zijn. Het gebeurt wel eens als ik een dag niets te doen heb en er een goede (J)RPG uit is dat ik voor 10-12 uren vertrokken ben die dag. Al is dat de laatste tijd minder door werk en maar 20 dagen verlof te hebben op een jaar. Af en toe verlang ik er toch nog eens naar om een paar weken/maand thuis te zijn en mij van niets te moeten aan te trekken en gewoon gamen van 's morgens tot 's avonds zoals World of Warcraft in het begin.
Nu ben ik zelf in groep niet van de vlotste op sociaal gebied maar ik heb wel enkele maten waarmee ik regelmatig ga fietsen (mijn verlof ligt al vast om te gaan trainen en voor 3 ballons en de ventoux) en tegen collega's en familie babbel ik ook nog wel wanneer ik die zie. 't Is wel te zien bij wie, bij sommige mensen zal ik nooit loskomen en bij anderen zal ik wel vlotter praten.
.
Naradia
Legacy Member
Thorfin zei:
Ik denk en hoop dat iedereen dat stiekem eigenlijk doet.
Ik alleszins wel, en eigenlijk redelijk vaak. Dat ze soms denken dat er iemand op mijn kamer zit, of dat ik nen mic op heb, terwijl dat totaal niet het geval is en ik echt tegen mezelf zit te praten, of luidop vragen stel.
barry lyndon
Legacy Member
Voor mijn mentale stoornis moet er nog een naam worden verzonnen.
Of de aandoening bestaat, maar ik weet niet of ze bestaat.
De persoon die mij kan diagnosticeren krijgt een curryworst.
Mijn idee is dat ik schommel tussen Asperger of een ordinaire ADD'er.
Ik zal eens een lijstje maken.
PS.
Die debiele ballekes die niet door een naald konden geprikt worden. Wel, ik vond dat aangenaam om naar te kijken. Vooral hoe dat kleinere balletje "pwoooing' deed en counterclockwise van rechts naar links van de grote bal rolde, boeide mij mateloos.
Of de aandoening bestaat, maar ik weet niet of ze bestaat.
De persoon die mij kan diagnosticeren krijgt een curryworst.
DE PERSOON DIE MIJ KAN GENEZEN KRIJGT HET RECEPT VOOR EEN CURRYWORST; want aldus het oeroude gezegde gestopt in een Vlaams jasje: beter iemand te leren hoe hij een curryworst bereidt, dan hem er één ter beschikking te stellen
Mijn idee is dat ik schommel tussen Asperger of een ordinaire ADD'er.
Ik zal eens een lijstje maken.
- Irrationele angstgevoelens
- Een lage frustratiegrens
- Verstrooidheid; niet te verwarren met:
- Een lage "attention span"
- Moodswings; maar niet in die mate dat ik manisch-depressief zou zijn (hell no, tenzij er een extreme gebeurtenis plaatsvindt) Nee, dan eigenlijk ook niet. Ik ben een sinusoïdale curve met een amplitude te herleiden tot 0
- Lethargie
- Cynisme
- Aanleg tot verslaving (sigaretten door de week, en bier in het weekend; geen drugs :naughty
- LUIHEID, maar dat is lethargie denk ik
- Twijfels bij alles
- Procastineren wegens faalangst
- Lomp qua motoriek
- Zeer gevoelig
- Maar staat zelf op de eerste rij om de overigen zeer gevoeligen af te kraken
- Vind veel mensen eigenlijk stom
- Vind het niet erg als ze mij stom vinden, tenzij ik hen niet stom vind
- Bij kritiek => kust allemaal mijn kloten mentaliteit
- Kijkt graag pr0n
-Ik vind Star Trek cooler dan Star Wars
-Ik lees Dag Allemaal puur om mij te ergeren aan BV's
-Ik vind mijn eigen flauwe mopjes niet grappig, ook al vind ik het een geestverruimende activiteit om ze neer te plakken op een niet nader genoemd forum.
-Ik was mijn handen met inferieure zeep tot ze vol kloven staan, daarna ben ik bang dat ik gangreen heb en was ik ze wederom met Dettol
-Maakt duizend plannen per minuut om ze na 2 milliseconde af te schieten, wegens te veeleisend, en te weinig kans op slagen wegens bovengenoemde punten
-Klaagt over zichzelf op zaterdagavond
-....
ADD dus met een snufje OCD
- Een lage frustratiegrens
- Verstrooidheid; niet te verwarren met:
- Een lage "attention span"
- Moodswings; maar niet in die mate dat ik manisch-depressief zou zijn (hell no, tenzij er een extreme gebeurtenis plaatsvindt) Nee, dan eigenlijk ook niet. Ik ben een sinusoïdale curve met een amplitude te herleiden tot 0
- Lethargie
- Cynisme
- Aanleg tot verslaving (sigaretten door de week, en bier in het weekend; geen drugs :naughty
- LUIHEID, maar dat is lethargie denk ik
- Twijfels bij alles
- Procastineren wegens faalangst
- Lomp qua motoriek
- Zeer gevoelig
- Maar staat zelf op de eerste rij om de overigen zeer gevoeligen af te kraken
- Vind veel mensen eigenlijk stom
- Vind het niet erg als ze mij stom vinden, tenzij ik hen niet stom vind
- Bij kritiek => kust allemaal mijn kloten mentaliteit
- Kijkt graag pr0n
-Ik vind Star Trek cooler dan Star Wars
-Ik lees Dag Allemaal puur om mij te ergeren aan BV's
-Ik vind mijn eigen flauwe mopjes niet grappig, ook al vind ik het een geestverruimende activiteit om ze neer te plakken op een niet nader genoemd forum.
-Ik was mijn handen met inferieure zeep tot ze vol kloven staan, daarna ben ik bang dat ik gangreen heb en was ik ze wederom met Dettol
-Maakt duizend plannen per minuut om ze na 2 milliseconde af te schieten, wegens te veeleisend, en te weinig kans op slagen wegens bovengenoemde punten
-Klaagt over zichzelf op zaterdagavond
-....
ADD dus met een snufje OCD
PS.
Die debiele ballekes die niet door een naald konden geprikt worden. Wel, ik vond dat aangenaam om naar te kijken. Vooral hoe dat kleinere balletje "pwoooing' deed en counterclockwise van rechts naar links van de grote bal rolde, boeide mij mateloos.
BlazeMusic
Legacy Member
Doe ik ook wel eens. Altijd die mini-hartaanval als ge u dan omdraait en blijkt dat er iemand al eventjes naar u staat te luisteren...Thorfin zei:
Is dat trouwens niet gerelateerd aan het "gesprekken voeren in uw hoofd?". Want dat doe ik dan weer wel constant. Oftewel gebeurde gesprekken weer "afspelen" en bedenken hoe ik hier beter/anders op had kunnen reageren. Oftewel conversaties voeren met mezelf over bepaalde onderwerpen (bv. religie), en in dat gesprek met mezelf dan zoveel mogelijke tegenargumenten zoeken op de argumenten waaraan ik denk, waardoor ik -als die conversatie zich in het echt zou afspelen, en niet in mijn hoofd- meteen heel het gesprek naar mijn hand kan zetten, omdat ik gewoon al weet wat te antwoorden.
Heb toch al vaak gehoord dat ik niet de enige ben die dat doet
BlazeMusic
Legacy Member
demon326 zei:Heb hetzelfde aan de hand... denk veel luidop en daar krijg ik soms wel vreemde reacties op
Toen ik in het middelbaar nog schriftelijk examens deed, moest de leerkracht mij soms ook komen onderbreken. Ik begon blijkbaar eerst met mompelen, om dan tegen mijzelf de berekeningen, redeneringen en oplossingen op de vragen te zeggen. Dit terwijl ik alles opschreef, en mijn klasgenoten aandachtig luisterden... :ironic:
Nu op stage, zeg ik ook vrij vaak "print...allee print...komaan, werk toch eens mee..." tegen de printer, als ik aan het wachten ben tot m'n documenten eruit komen. Nog tot eind februari stage, ze zullen het toch nog eventjes moeten uithouden met mij
Jack The Ripper
Legacy Member
Ik zit dikwijls mijn PC op mijn werk uit te schelden als hij traag is of vastloopt
Gebeurt ook wel eens dat ik tijdens mijn werk weg ben in gedachten en dan aan iets grappig denk en dan plots in de lach schiet en dan hoop dat niemand het gemerkt heeft ...
Ik ben zowat de meest onaandachtige persoon die op deze planeet rondloopt denk ik. Ik zit altijd met mijn gedachten ergens anders.
Gebeurt ook wel eens dat ik tijdens mijn werk weg ben in gedachten en dan aan iets grappig denk en dan plots in de lach schiet en dan hoop dat niemand het gemerkt heeft ...
Ik ben zowat de meest onaandachtige persoon die op deze planeet rondloopt denk ik. Ik zit altijd met mijn gedachten ergens anders.
barry lyndon
Legacy Member
BlazeMusic zei:Doe ik ook wel eens. Altijd die mini-hartaanval als ge u dan omdraait en blijkt dat er iemand al eventjes naar u staat te luisteren...
Is dat trouwens niet gerelateerd aan het "gesprekken voeren in uw hoofd?". Want dat doe ik dan weer wel constant. Oftewel gebeurde gesprekken weer "afspelen" en bedenken hoe ik hier beter/anders op had kunnen reageren. Oftewel conversaties voeren met mezelf over bepaalde onderwerpen (bv. religie), en in dat gesprek met mezelf dan zoveel mogelijke tegenargumenten zoeken op de argumenten waaraan ik denk, waardoor ik -als die conversatie zich in het echt zou afspelen, en niet in mijn hoofd- meteen heel het gesprek naar mijn hand kan zetten, omdat ik gewoon al weet wat te antwoorden.
Heb toch al vaak gehoord dat ik niet de enige ben die dat doet
Ik praat nooit in mijzelf.
Maar vorige week was ik de Gangnam Style aan het dansen voor mijn spiegel en mijn ma kwam binnen.
Dan word ik toch liever betrapt op een conversatie tegen mijzelf.
Het mislukte grandioos, want mijn spiegel stond hoger dan het stukje dat ik wou naspelen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.