het gaat niet goed met het klimaat, vooral de noordpool heeft er zwaar onder te lijden, onderstaand twee afbeeldingen van wereldwijde ijshoeveelheid (dus ook antarctica), de afwijking naar boven of in dit geval zeer sterk naar beneden (tov normaal) en in tweede afbeelding de totale omvang van het ijs
het is ongeveer twintig graden te warm in het noordpoolgebied
de gemiddelde temperatuur in de noordpoolcirkel die mid nov op het niveau van wat zou moeten mid september zijn, zich bevindt.
heel erg triestig dit, ik heb nog nooit zo een alarmerende cijfers gezien, maar bon. ik ben al van die mening dat er niets meer aan te doen valt, en realistisch gezien zal er - los van wat het klimaatbeleid van de vs zal worden - geen verbetering komen, want er zijn nog zoveel gezinnen die geen elektriciteit hebben of die nog niet die welvaart hebben, die ook energie zullen beginnen gaan verbruiken, en we weten zelf ook wel dat er niet van de éne op de andere dag verandering zal zijn. en zelfs al gebeurt dit wel, dan zouden we dat nog niet direct terugzien en zal er al onherstelbare schade zijn door bepaalde triggers die geactiveerd zijn (bijvoorbeeld het ijs zal dan al weg zijn, en dan blijft het lokale, regionale of hemisferische klimaat veranderen (zelfs als we als mensen volledig energieloos leven en vegetarisch zijn), en dan nog zou er een nabounce-effect zijn die de aarde zal laten verder opwarmen voor decennia die nieuwe triggers kan activeren. met andere woorden: een terugkeer naar het oude klimaat zou er al deze eeuw niet meer inzitten.
het maakt me depressief, triestig, schuldig, machteloos, nutteloos en boos tegelijkertijd, waarom moet ik succesvol zijn in zo een wereld? Ik heb er al vaak over gedacht dat ik gewoon niets meer wil horen over het klimaat omdat ik het beu ben, omdat er toch niets aan te veranderen valt, omdat ik er niets aan kan veranderen, en omdat ik er mijn leven niet door wil laten beinvloeden omdat alle andere mensen dikke egoisten zijn.