Archief - Chronische ziektes

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Silmarunya

Legacy Member
matthi_182 zei:
Die dokter in Roeselare is specialist in vooral IBD... Heeft talrijke publicaties, geeft voordrachten, zit regelmatig in het buitenland... Heeft zeker en vast ervaring!

Nu, zelfs den besten kan eens iets over het hoofd zien, dus eens een andere dokter raadplegen is een optie. Zet er toch niet teveel hoop op in.

Zijn naam? Altijd interessant om zijn publicaties eens te lezen. Ik ben zelf begonnen in Brugge, doorverwezen naar Gent, daar doorverwezen door een dokter naar de hoofdprof (Van Winkel) en daarna nog eens naar Middelheim in Antwerpen (Veereman). Die hebben allebei de nodige zaken geschreven, maar er duiken ook altijd bepaalde namen op die ik niet kan thuisbrengen. Misschien is hij een van die dokters.

Killer Queen

Legacy Member
Nog chronische nekpijnlijders heb ik gezien.

'k Ga hier even mijn verhaal doen.

Ben bijna exact een jaar geleden (examenperiode) beginnen sukkelen,
lage bloeddruk, duizelig, misselijkheid. Dokter weet het direct aan de nek.
Ik dacht dat die ze zag vliegen, ik had helemaal niks aan mijn nek.
Kine, laten kraken, en sindsdien was het eigenlijk echt omzeep.

Vakantiejob met "last" gedaan, vanaf september naar een andere osteopate
omdat ik mij bij die ene 't gevoel had dat ik afgewimpeld werd, op 5 mins buiten en zo.
En die was altijd kwaad precies omdat ik geen goede houding had.

Die nieuwe die bekeek mijn hele lichaamshouding, werkte met het water in het lichaam,
leek meer op handoplegging. Maar goed, mijn moeder gaat daar ook en zij is daar tevreden over.
Last bleef aanhouden/terugkomen, beslist van er terug mee naar de dokter te gaan,
doorverwezen geworden naar het Heilig Hart Ziekenhuis in Leuven.

Hypermobiliteit in de nek vastgesteld, vooral rond C2 en C3. Radiografie genomen.
Buikslapen moeten afleren, nieuwe kinesitherapie voorgeschreven gekregen.
Ben toch maar opnieuw beginnen sporten (badmin en fitness).

Terug een andere kine opgezocht. Weer aan de houding gewerkt, weer oefeningen gedaan en geleerd, alleen intensiever dan bij de eerste.
Zalige schoudermassages, mijn schouders- en nekspieren zaten elke week opnieuw muurvast, met pijn tot gevolg ofc.
Naar het einde toe werd het wat beter, en op een gegeven moment lopen die sessies af terwijl het toch niet helemaal in orde is.

Paar weken later weer extreem lage bloeddruk, duizelingen, misselijkheid.
Van de dokter gewoon pillen gekregen, de suggestie dat het van mijn nek kwam afgescheept.
Week of twee later scherpe scherpe pijn tussen mijn nekwervels,
zelf een afspraak gemaakt bij weer een nieuwe kine,
eentje die mij volledig onder handen genomen heeft (onder veel ge-"oei-oei" en "ai meiske toch" als ze mijn schouders behandelde).

Beter, maar scherpe pijn nog altijd aanwezig.
Andere dokter (2e huisarts in zelfde praktijk), 4 (waw) sessies voorgeschreven gekregen.
Tweede sessie is weer van een tweetal weken terug,
toen heeft ze mij redelijk hoog in de nek gekraakt en sindsdien bijster weinig last buiten wat relativeerbare spierpijn in schouders en nek, soms rug.

Er staat binnen twee weken een nieuwe afspraak bij het HHZ op het agenda omdat ik persoonlijk maar moeilijk kan vatten hoe dat zo lang kan aanhouden, zelfs erger worden.
Ik doe enorm mijn best voor mijn houding en versteviging van mijn spieren.

Die momenten dat ik zo een lage bloeddruk heb en elk moment kan flauwvallen, of gewoon zo een pijn heb aan mijn nek en hoofd dat ik niet meer helder kan denken en functioneren halen mijn gemoedstoestand zodanig naar beneden...
Ik heb tijdens die momenten ook vaak gedacht dat ik er liever een einde aan zou maken dan zo voor altijd verder te moeten leven.

Ik ben verdorie vooraan in de twintig en ik voel mij gewoon afgeleefd.
't Is dan ook niet het enige aanslepende probleem dat ik heb, maar dit is toch wel het vervelendste, omdat het zo moeilijk te genezen/verbeteren valt. :/
'k Zei het al, ik kan het probleem en de complicaties moeilijk vatten/begrijpen.

Matt.

Legacy Member
Silmarunya zei:
Zijn naam? Altijd interessant om zijn publicaties eens te lezen. Ik ben zelf begonnen in Brugge, doorverwezen naar Gent, daar doorverwezen door een dokter naar de hoofdprof (Van Winkel) en daarna nog eens naar Middelheim in Antwerpen (Veereman). Die hebben allebei de nodige zaken geschreven, maar er duiken ook altijd bepaalde namen op die ik niet kan thuisbrengen. Misschien is hij een van die dokters.

F. Baert
baert f - PubMed Results

Booka Shade

Legacy Member
RSSD zei:
Van mij was het in Diksmuide , niet bij hem zelf.

Ik zou het zeker ook eens in een ander ziekenhuis proberen, kan nooit kwaad. Ge kunt er alleen maar bij winnen.

Booka Shade

Legacy Member
@KQ: Wel raar dat die eerste dokter meteen wist dat al die symptonen voortvloeiden uit uw nek:crazy:

Nu is nekpijn een zeer vervelende pijn, omdat ge ter zelfs weinig tot niets aan kunt doen. Hebt ge zelf oefeningen mee naar huis gekregen die ge kunt doen moest de pijn weer toenemen?

En hoe zijt gij van dat buikslapen afgeraakt, ik zou dat ook moeten afleren eigenlijk? Das toch meestal een onbewuste reactie die ge tijdens het slapen doet? :)

Booka Shade

Legacy Member
RSSD zei:
Hey,

ik ben nogal verrast eigenlijk van hier zoiets te zien.
Ik heb er in al die jaren op het forum met weinigen over gesproken.
Ik sukkel dus al 13 jaar met PDS, ik weet niet of er hier al mensen waren, ik heb het niet allemaal gelezen.

Vandaag was weer zo een erge dag dat ik toch effe de traantjes moest laten vloeien.

Op een "normale" dag ga ik een 5tal keer naar het toilet, dit weekend ga ik gemiddeld om de twee uur naar de wc.

Heb reeds tal van pillen, probiotica,vezels en andere kwakmiddels geprobeerd maar niks lijkt te helpen.
Thuis, op het werk, uw sociaal leven, alles trekt op geen zak meer.
Op den duur geraakt ge zo depressief dat get echt niet meer ziet zitten.
Daarentegen geniet ik teveel van het leven en mijn kindjes om er een einde aan te maken.
Maar soms..., tja.

Ik weet het allemaal niet meer, wat moet ne mens dan doen ?
Ik had via de dokter een dikkedarmonderzoek laten doen over 2 jaar, een bloed en een stoelgangonderzoek zonder resultaat. Daarna toch maar ne keer ne specialist opgezocht in roeselare en die zei doodgewoon dak er mee moest leren leven, meer onderzoeken zouden u alleen maar depressief maken. Hallo ? En dat ben ik nu niet misschien ?

Mijn volgende gedachten zijn om gewoon eens nen nieuwen dokter op te zoeken en gewoon van nul te beginnen, gewoon de symptomen uitleggen aan meneer en dan es zien wat ervan komt.

Wat denken jullie ?

Neemt ge ook Cortisone?

Killer Queen

Legacy Member
lotti zei:
@KQ: Wel raar dat die eerste dokter meteen wist dat al die symptonen voortvloeiden uit uw nek:crazy:

Nu is nekpijn een zeer vervelende pijn, omdat ge ter zelfs weinig tot niets aan kunt doen. Hebt ge zelf oefeningen mee naar huis gekregen die ge kunt doen moest de pijn weer toenemen?

En hoe zijt gij van dat buikslapen afgeraakt, ik zou dat ook moeten afleren eigenlijk? Das toch meestal een onbewuste reactie die ge tijdens het slapen doet? :)

Ik heb enkel oefeningen gekregen om mijn spieren te verstevigen die de instabiliteit van mijn nek moeten opvangen.
Eigenlijk is dat uw hoofd naar 4 richtingen toebewegen (om beurt natuurlijk lol) en met uw hand tegen uw hoofd weerstand bieden.
Dat werkt dus meer preventief. Voor tegen de pijn raden ze warmte aan, maar dat werkt toch maar in beperkte mate en enkel bij spierpijn he.

Voor het buikslapen heb ik van die arts in het HHZ een "halsband" gekregen, ne collier zeggen ze daar ook wel tegen :)
Zo meer iets wat je lijkt te krijgen voor een nekblessuur, maar niet dat je helemaal onbeweeglijk ingepakt zit.
Anywayz, dat zou je moeten verhinderen van op je buik te slapen omdat je adem dan afgesneden wordt door op de luchtpijp te drukken als je op je buik ligt.
Maar ja, door al met de juiste houding te gaan liggen en een beetje tegen je onderbewuste te praten als het ware doe je ook al veel denk ik :D
En ik heb het geluk een makkelijke slaper te zijn.
Ik was daar ook heeeeeeel sceptisch over, want ik sliep al jaren zo en ik hou enorm van die houding.
Ik permitteer het mij soms toch nog om 's ochtends even op mijn buik te snoezen :p

Mezelf recentelijk ook foetus houding afgeleerd, ik trok daarbij m'n schouders altijd heel fel op, spierpijn is ook ietwat verbeterd toen ik daarmee stopte.

Booka Shade

Legacy Member
Killer Queen zei:
Ik heb enkel oefeningen gekregen om mijn spieren te verstevigen die de instabiliteit van mijn nek moeten opvangen.
Eigenlijk is dat uw hoofd naar 4 richtingen toebewegen (om beurt natuurlijk lol) en met uw hand tegen uw hoofd weerstand bieden.
Dat werkt dus meer preventief. Voor tegen de pijn raden ze warmte aan, maar dat werkt toch maar in beperkte mate en enkel bij spierpijn he.

Voor het buikslapen heb ik van die arts in het HHZ een "halsband" gekregen, ne collier zeggen ze daar ook wel tegen :)
Zo meer iets wat je lijkt te krijgen voor een nekblessuur, maar niet dat je helemaal onbeweeglijk ingepakt zit.
Anywayz, dat zou je moeten verhinderen van op je buik te slapen omdat je adem dan afgesneden wordt door op de luchtpijp te drukken als je op je buik ligt.
Maar ja, door al met de juiste houding te gaan liggen en een beetje tegen je onderbewuste te praten als het ware doe je ook al veel denk ik :D
En ik heb het geluk een makkelijke slaper te zijn.
Ik was daar ook heeeeeeel sceptisch over, want ik sliep al jaren zo en ik hou enorm van die houding.
Ik permitteer het mij soms toch nog om 's ochtends even op mijn buik te snoezen :p

Mezelf recentelijk ook foetus houding afgeleerd, ik trok daarbij m'n schouders altijd heel fel op, spierpijn is ook ietwat verbeterd toen ik daarmee stopte.

Foetus houding is zeer zeker niet goed. :lol: @ 's ochtends snoezen :lol: (Hoe gij da zegt :D)

Ik d8 al toen ge collier zei, dat dat zoiets was da honden rond hun nek krijgen als ze geopereerd worden :p

Yo-Han

Legacy Member
Weer doffe pijn in m'n rechterzij die op stuwing van nier doet denken sinds klein maand. :( K'hoop dat het maar spieren of spasmen zijn ofzo, anders kan het van dees keer een open snee operatie aan nier betekenen ipv een laparescopie ... Volgende week op echo voor vervroegde jaarcontrole. Begint tegen te steken na 4 jaar + late operatie(liep er 3 jaar met rond voor ze het vonden). Ook wetende dat je net dacht dat het allemaal goed genas... en op het moment dat je zou vieren dat je 1 jaar goed bent (was 5 juni) alweer een domper daarop.
Ik voel me op m'n 35ste ook nog heel jong en ik schaam me echt dat ik maar niet vooruit raak in m'n leven door die constante klotegezondheidsproblemen de laatste jaren.
En de druk om te presteren blijft maar vandaag, en de mensen rondom jou die gezond zijn begrijpen het soms niet omdat je er niet ziek uitziet... aaargh.

Hopelijk komt de opleiding in september waar ik al een jaar op wacht en eigenlijk al 3 jaar geleden wou doen niet in het gedrang. Heb die NU echt wel nodig of ik kan blijven (part time)kutinterims doen peins ik. Stel dat de nier eruitmoet(in eeergste geval)of er weer een vernauwing is aan het nierbekken door littekenweefsel v/d vorige operatie, of een verdere verzakking van die nier, dan kunnen ze fùck!n wachten tot na die opleiding (+-6 - 12 maand) grmbl ...

In dit opzicht kan ik veel jonge mensen met problemen zoals bvb killer queen volgen... op die eind 10ner vroege 20er leeftijd, ben je druk bezig met vanalles op te bouwen in je leven en wordt er zoveel verwacht van jou dat dit dusdanig wel eens voor heel wat extra stress erbij zorgt... Zowiezo is pijn of een operatie of klotebehandeling die lang duurt al iets dat iedereen liever niet heeft, ook al went het : /

Booka Shade

Legacy Member
², het ergste is dat ge er normaal uitziet, terwijl ge echt kapot ziek kunt zijn :(. Begrip nihil dan :sad:

Sir.Killalot

Legacy Member
Killer Queen zei:

Ik herken wel een aantal van uw symptomen, probleem is dat die zaken die je opsomt wel bij vrij veel aandoeningen voorkomen :p
Heb je in nog gewrichten hypermobiliteit? Bvb duim tegen pols kunnen duwen, ellebogen en/of knieën die overstretchen, ... Andere mensen in uw familie die dat hebben?
Makkelijk blauwe plekken, "rekbare" huid, "lelijke" littekens? Het makkelijk koud of warm (of niet goed tegen temperatuurschommelingen kunnen)? Vermoeidheid in eender welke vorm)?
Andere kwaaltjes (het minste of stomste ding kan zelfs helpen..)?

Afhankelijk van uw antwoorden kan ik u misschien wel in een richting sturen..

Maar alvast 1 zeer belangrijke tip: laat uw nek en rug niet kraken tenzij het écht, écht nodig is. Als je gewoon met een blokkage zit of zat en het is er uit is het goed, maar als het chronisch is (en dus steeds opnieuw opkomt) gaat veelvuldig kraken het op lange termijn enkel erger maken. Enkel doen wanneer het echt niet meer uit te houden is.

lotti zei:
², het ergste is dat ge er normaal uitziet, terwijl ge echt kapot ziek kunt zijn :(. Begrip nihil dan :sad:

Is inderdaad heel ambetant :) Al leer je wel leven daarmee. Uw omgeving zo goed mogelijk proberen in te lichten kan helpen. Ik zou het in ieder geval nog erger vinden moest ik er effectief echt ziek uit zien :p
Check deze site eens :) ButYouDontLookSick.com en zeker The Spoon Theory eens lezen: http://www.butyoudontlooksick.com/navigation/BYDLS-TheSpoonTheory.pdf

moehaa!

Legacy Member
Sir.Killalot zei:
Heb je in nog gewrichten hypermobiliteit? Bvb duim tegen pols kunnen duwen, ellebogen en/of knieën die overstretchen, ... Andere mensen in uw familie die dat hebben?
Makkelijk blauwe plekken, "rekbare" huid, "lelijke" littekens? Het makkelijk koud of warm (of niet goed tegen temperatuurschommelingen kunnen)? Vermoeidheid in eender welke vorm)?
Andere kwaaltjes (het minste of stomste ding kan zelfs helpen..)?

Afhankelijk van uw antwoorden kan ik u misschien wel in een richting sturen..

En wat is dat dan? Ik heb nu zelf geen last van iets maar heb wel hypermobiele gewrichten.

Killer Queen

Legacy Member
Sir.Killalot zei:
Ik herken wel een aantal van uw symptomen, probleem is dat die zaken die je opsomt wel bij vrij veel aandoeningen voorkomen :p
Heb je in nog gewrichten hypermobiliteit? Bvb duim tegen pols kunnen duwen, ellebogen en/of knieën die overstretchen

Nope, helemaal niet.
Ik "krak" wel makkelijk, als ik rechtsta dat de gewrichten in m'n knieën / voeten bijna altijd kraken.
Maar ik denk niet dat dat iets bijzonders is.

Sir.Killalot zei:
Andere mensen in uw familie die dat hebben?

Nee.
Maar mijn ma heeft ook wel nekpijnen.
Die heeft dat sinds ze haar onvoorzichtig behandeld hebben tijdens een amandeloperatie.
Ze weet precies ook niet echt wat er nu exact scheelt, en ze beweert dat het niet hetzelfde is als bij mij.
En dat zei die osteopate die ons alletwee behandeld heeft ook.
Maar we hebben wel alletwee giraffennekskes :ironic:

Sir.Killalot zei:
Makkelijk blauwe plekken, "rekbare" huid, "lelijke" littekens?

Moeilijk te zeggen wat "makkelijk" is.
Maar ik denk het niet nee.

Sir.Killalot zei:
Het makkelijk koud of warm (of niet goed tegen temperatuurschommelingen kunnen)?

Makkelijk koud ja.
Deze winter serieus afgezien van koude voeten/benen,
zelfs op dagen als vandaag voelen mijn voeten en onderbenen soms koud aan.
Maar dat is een slechte bloeddoorstroming, en zou het ook maar verdacht vinden als dat met m'n nek te maken heeft :p

Sir.Killalot zei:
Vermoeidheid in eender welke vorm)?
Andere kwaaltjes (het minste of stomste ding kan zelfs helpen..)?

Vermoeidheid: niet abnormaal denk ik.
Andere kwaaltjes: maag- en darmklachten!
Zoals ik al vertelde heb ik elke keer als m'n nek vastzit een misselijk gevoel, verlies van eetlust.
Sinds mijn laatste maagontsteking in.. maart ong. last van maagzuur en buikpijn, opgeblazen (meer dan anders).
Daarvoor was ik eigenlijk mede naar de dokter geweest die 2x.

Sinds de 2e keer sta ik op stevigere medicatie voor de maag (en op dieet :unsure: dat ik sowieso al bijna volg) die de symptomen wel verhelpen.
We zijn nu een twee weken verder zeker en ik voel dat de oorzaak niet betert.
Ik voel die pillen mijn maagzuur precies neutraliseren, maar ik voel het nog altijd in mijn slokdarm eigenlijk, en soms nog altijd buikpijn.
Ik schat dat er een gastroscopie staat aan te komen.
Dat zou de tweede zijn in mijn leven, altijd al gevoelig maagje en darmen gehad (van de papa geërfd, jeuj).

Vanuit welke authoriteit spreek je eigenlijk? (Interessevraag)

Matt.

Legacy Member
Doet me denken aan die endoscopie voor m'n darmen. Nog nooit zoiets voos moeten drinken. Eerste keer en laatste keer hopelijk.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan