Een zeer beangstigend accident gehad vorige week. Ik neem oprit naar snelweg, 't is druilerig weer dus wegdek is wat nat. Ik rijd al redelijk traag omwille van het wegdek (60 op teller). Halverwege de bocht breekt mijn achterkant uit. Remmen is dan 't schijnt het slechtste da ge kunt doen, dus ik probeer wa bij te sturen om te corrigeren. Haalt totaal niks uit; wagen zweeft gewoon de bocht uit. Ik herinner me nog dat ik dacht "ok, in de berm met gras en struikjes blijf ik wel in de modder steken" (geen vangrail). Op de berm merk ik dat het zo glad is als een ijspiste. En in die paar seconden besef je: "ik schuif verder dus kom ik zometeen op de pechstrook terecht en dan de twee rijstroken van de snelweg". Op dat moment dacht ik echt dat m'n leven voorbij was. Als bij wonder ben ik de pechstrook en de twee rijstroken overgeschoven zonder dat iemand me geraakt heeft (of omgekeerd), parallel aan de rijrichting, dus met m'n volledige linkerflank op de middenberm (betonblokken) gekwakt. Beide linkerwielen afgeknakt en chassis geplooid (bovenkant van mijn deur stak onder/achter de achterdeur). Mijn deur kreeg ik dus ook niet meer open en ben dan uitgestapt langs passagierskant. Flikken kwamen vaststellingen doen voor ik weggetakeld werd en ze gingen ervanuit dat ik aangetikt was en dan tegen de vangrail geschoven. Tot ze de planten aan de snuit van de wagen zagen; "vanwaar komen die?!". Waarop ik naar de zone in de berm wijs, zo breed als de lengte van de wagen waar de begroeiing weggemaaid is. "Komt gij van dààr?! En ge hebt niemand geraakt?!"
Ik heb dus idd nog belachelijk veel geluk gehad. Auto was een verloren zaak, maar ik had evengoed onder een vrachtwagen kunnen schuiven, aangetikt worden, rondtollen en frontaal op tegenligger knallen, motorrijder opscheppen,... of een combinatie van alles. Twas net voor de spits dus al vrij druk maar wel nog heel snel verkeer...
Achteraf bekeken ben ik waarschijnlijk weggeschoven over een plas of wat olie, eventueel een gladde wegmarkering geraakt; ik weet het echt niet. De wagen was slechts een paar weken geleden op groot onderhoud geweest; voorste banden waren vervangen, achterste waren nog prima. Maar ik kan zeggen dat het héél vies doet. Ook nadien; de eerste op en afritten die ik nam verwachtte ik elk moment terug dat "zwevend" gevoel. Bij regenweer is het nog veel erger. Ik ben direct een andere auto gaan kopen om zo snel mogelijk weer de baan op te gaan (ook omdat ik het nodig heb voor m'n werk maar vooral om mij niet de tijd te geven er bij stil te staan met de kans dat ik dan nooit meer durf rijden). Met de nieuwe wagen heb ik nu zo'n 500 km gedaan en ik merk wel dat het vertrouwen al terug wat gegroeid is. Maar die ervaring blijf ik wel meedragen (wat uiteindelijk niet zo slecht is).
In elk geval nog maar eens herhalen wat iedereen al weet: let op met die scherpe op en afritten, zéker bij nat wegdek.
)
. Gelukkig viel hij op doordat em op de oprit al minstens 5x rond zijn as gedraaid was voor hij de snelweg opkwam, iedereen remde toen al. Wel schrikken als ge me 140 op zoiets afgaat 
Anders nochtans nog geen zulke domme toeren voorgehad 
geen last van spieren ofzo de dag erna (vandaag?)?