de dag dat hard werken goed gecorreleerd is met veel verdienen, geef ik je gelijk. Ik geef je dus geen gelijk.
Je moet het probleem met de situatie van bedrijfswagens kaderen én opsplitsen:
Het systeem van bedrijfswagens zou een goed middel zijn om werknemers die een auto voor het werk gebruiken, hen ook voor privé-doeleinden te laten gebruiken, maw: dat ze geen extra auto moeten aankopen, wat verspilling zou zijn. Handelsreizigers, sommige consultants, bedrijfsleiders, ... die zijn de doelgroep.
Helaas heeft men ooit dat systeem héél voordelig gemaakt, waardoor héél wat mensen die de auto niet voor werkdoeleinden nodig hebben, ook zo'n bedrijfswagen kregen. Dit in de bedoeling van de werkgever om het goedkoopste en aantrekkelijkste extra-legaal voordeel te geven. Het heeft, maw, voor pakweg 80% (ruwe gok) van de gebruikers van zo'n bedrijfswagen, niks te maken met een auto van het werk die ze toch al gebruikten, maar met een nieuwe wagen.
Als men dan ergens wil besparen, is het het meest logisch om de verkeerd gebruikte middelen te corrigeren, door het minder voordelig te maken. Iemand die zijn auto gebruikt voor woon-werkverkeer en privé-verkeer, maar niet (of nauwelijks) voor zijn werk, hoeft geen bedrijfswagen aan een voordelig tarief te krijgen. Als men puur extra-legale voordelen wil geven om goedkoper te belasten, gaat dit het middel voorbij.
Zoiets extra belasten is voor mij gelijkwaardig met het beperken van de premies voor tijdskrediet, het verhogen van het belastingspercentage van digitale tv (dat altijd al bedoeld was als een tijdelijke maatregel om digitale tv te stimuleren), ...
Zoiets is, of het nu belastingen of besparingen zijn, evenwaardig en moet je imho ook niet als 1 van de 2 categorieën zien. afhankelijk van hoe je het wil zien, kan je het altijd bij 1 van de 2 plaatsen.