Ik zit met een probleem...
Mijn vader leert mij rijden en toen hij nog de hele dag thuis zat om te revalideren van zijn operatie viel dat allemaal echt goed mee. Dat was een serieuze maar toch aangename sfeer, waardoor ik ook echt plezier had om te gaan rijden.
Maar dat is allemaal veranderd sinds hij terug moet gaan werken. Hij is privé-ambulancier en zit dus al heel de dag in de wagen. Daarnaast zijn er ook nog enkele onregelmatigheden bij de administratie van het bedrijf waar hij mee in zijn hoofd zit. Sinds het einde van mijn examens (23 juni) had ik niet meer gereden, tot gisteren. Toen liet hij mij (tegen zijn zin wel) nog eens met de auto rijden, omdat we toch naar de winkel moesten.
Natuurlijk, na al enkele weken niet meer gereden te hebben, moest ik er weer wat inkomen en speelde ik liever op safe dan dat ik brokken maakte. Op een gegeven moment was het zo dat deze situatie zich voordeed.
De bruine "wagen" ben ik. Groen is een zebrapad, voorzien van verkeerslichten. Paars zijn voetgangers. Grijs is een achteruitparkerende wagen.
Zoals je kunt zien, stop ik voor het zebrapad, zodat de voetgangers de kans hebben om over te steken als het licht op groen zou springen.
Toen de wagen voor mij geparkeerd was, keek ik nog even naar de voetgangers om er zeker van te zijn dat het licht voor hen niet op groen stond ondertussen en om er mij van te vergewissen dat er geen enkele toch snel door het rood wou schieten. Daarna vertrok ik terug.
Mijn vader begon echter meteen zijn stem te verheffen en zei(/riep) tegen mij "tis rood voor die voetgangers en die auto is geparkeerd, dus waar wacht je nu eigenlijk nog op? Vertrek!!"
Mijn moeder, die achterin zat, haar reactie hierop was meteen "Beter dat hij eerst even kijkt, dan dat hij ze meepakt naar huis toch?" Een redenering waar ik mij wel bij kan aansluiten, maar die bij mijn vader blijkbaar serieus in het verkeerde keelgat geschoten is.
Ik vrees dus dat zijn zin om mij te leren rijden nu wel serieus geminderd is, ook al ben ik allesbehalve een slechte chauffeur, als ik dat zelf mag zeggen. Ikzelf zit ook niet echt te wachten op een begeleider die naast mij zit met een lang gezicht, dus wou ik aan jullie even vragen: zijn er bepaalde middeltjes (die ik kan gebruiken) om hem toch zover te krijgen om (toch minstens deels vrijwillig) mee te gaan?
Mijn bedoeling was om tegen het einde van de zomer mijn definitief rijbewijs te halen, aangezien ik van plan ben in het buitenland te gaan studeren, maar als ik dit probleem niet snel opgelost krijg, zie ik mijzelf nog niet met een definitief rijbewijs rondrijden voor nieuwjaar.

ad: