Archief - Welk boek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan? Hoofdstuk 2
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
coldplayke
Legacy Member
Wilhelm Meisters Lehrjahre - Johann Wolfgang Goethe
Het dikste boek dat ik al van Goethe heb gelezen (650 bladzijden) en meteen ook het beste boek dat ik van hem heb gelezen. Naar het einde toe werd het verhaal wel een beetje te absurd, maar de roman is er toch in geslaagd om mij een beter idee van zijn oeuvre te geven.
Het dikste boek dat ik al van Goethe heb gelezen (650 bladzijden) en meteen ook het beste boek dat ik van hem heb gelezen. Naar het einde toe werd het verhaal wel een beetje te absurd, maar de roman is er toch in geslaagd om mij een beter idee van zijn oeuvre te geven.
Espe
Legacy Member
Ok, ik heb eindelijk het laatste boek gelezen van A Song of Ice and Fire.
...Of dat dacht ik toch.
ER MOETEN NOG 2 BOEKEN ACHTERKOMEN !!!
Zalige boeken om te lezen, maar als ik moet wachten om het vervolg op zulke cliffhangers te lezen, dan kom ik daar echt zot van.
De volgende noemt blijkbaar "The Winds of Winter", en de laatste "A Dream of Spring".
En als die dan gaan uitkomen, gaan die dan wss ook niet in dezelfde editie passen als de rest...
...Of dat dacht ik toch.
ER MOETEN NOG 2 BOEKEN ACHTERKOMEN !!!
Zalige boeken om te lezen, maar als ik moet wachten om het vervolg op zulke cliffhangers te lezen, dan kom ik daar echt zot van.
De volgende noemt blijkbaar "The Winds of Winter", en de laatste "A Dream of Spring".
En als die dan gaan uitkomen, gaan die dan wss ook niet in dezelfde editie passen als de rest...
coldplayke
Legacy Member
UnitedArabEm. zei:
Zoals lantaarnpaal zei moet je gewoon dat ene boek vinden of die ene film die je echt aanspreekt en waarbij je zoiets hebt van 'nu heb ik zin om nog andere dingen te lezen/kijken'.
Ik heb wat kortverhalen van Melville zitten lezen en ik ben daar nu zo verliefd op geworden dat ik zin heb om aan Moby Dick te beginnen, maar ik denk dat ik dat beter nog wat laat. Het wordt toch gezegd dat dat een boek is dat je op het juiste moment in je leven moet lezen, omdat je het anders niet volledig zal kunnen waarderen.
NecroNeo
Legacy Member
"David and Goliath: Underdogs, Misfits, and the Art of Battling Giants" Malcolm Gladwell
Net zoals met Ouliers begint het boek sterk maar daarna gaat het sterk achteruit (probeert zijn stelling van het eerste deel aan te tonen met verhalen die me niet interesseren, of toch niet in zoveel detail). Maar die vergelijking "Big fish in a small pond vs small fish in a big pond" heeft me wel aan het nadenken gezet voor de toekomst van mijn carrière.
Net zoals met Ouliers begint het boek sterk maar daarna gaat het sterk achteruit (probeert zijn stelling van het eerste deel aan te tonen met verhalen die me niet interesseren, of toch niet in zoveel detail). Maar die vergelijking "Big fish in a small pond vs small fish in a big pond" heeft me wel aan het nadenken gezet voor de toekomst van mijn carrière.
cdp1193
Legacy Member
UnitedArabEm. zei:
Maak gebruik van de pomodoro techniek.
The Pomodoro Technique Fights Deadline Anxiety with a Timer
The_Cat
Legacy Member
Op de boekenbeurs had ik mezelf de reeks 'De aardkinderen' aangeschaft. Het eerste boek vond ik super om te lezen. Het ging om de adoptie van een geëvolueerde mens tussen oermensen. Het was een geweldig verhaal over overleven en aanpassen. Ik had het eerste boek dan ook zeer snel uit en omdat ik de gehele reeks op de boekenbeurs gekocht had kon ik meteen verder gaan met boek 2. Wat een verandering tegenover boek 1. Opeens werd er een man bij tussen gevoegd wiens verhaal niet duidelijk was wat het er tussen aan het doen was. Halverwege het verhaal had je natuurlijk door dat die moesten samenvoegen maar het verhaal van de nieuw bijgekomen man leek op sommige stukken nogal overbodig en saai. Ook werd er opvallend veel in het boek naar zijn 'lid' verwezen. Dan na 3/4 van het boek doorlopen te hebben komen de verhaallijnen dan toch samen en lijkt het ineens te gaan van 50 shades of grey meets prehistorie. De ene na de andere seksscène werd beschreven in het boek en het werd meer en meer irritant omdat het meer leek op paginavulling(en dan vaak nog niets eens goede). Enfin, boek 2 afgesloten met gemengde gevoelens, maar omdat ik ze toch had liggen op naar boek 3. Dit ging dan over de aanvaarding van het meisje tussen mensen zoals zij terwijl ze altijd bij de oermensen geleefd heeft. Het verhaal ging terug de goede kant op, alhoewel het soms toch weer teveel van het goede was wanneer het op de mannen aankwam. Boek 3 beloofde in ieder geval toch al terug meer dan boek 2. Uiteindelijk op het einde van boek 3 besluiten ze met 2 toch verder te gaan en beloofd het verhaal toch weer een leuke wending te krijgen.
Aan het 4de boek moet ik nu nog beginnen, maar het verbaasd me nog steeds waarom er plots op het einde van het 2de boek zoveel seks werd ingepropt. Ik ben nu helemaal geen preutse lezer, maar als je een boek van ASOIAF erbij neemt dan staat die seks niet zo misplaatst als in dit verhaal. En zoals ik zei op sommige stukken vond ik het zelfs wreed enerverend want het heeft totaal geen enkele bijdrage aan het verhaal en leek het meer op paginavulling. Ik weet zelfs niet als ik niet de gehele reeks gekocht had of ik na boek 2 nog zou verder gaan. Het spannende en overlevingsdrang leek op het einde van het 2de boek helemaal vermist te zijn en ze was helemaal in de ban van seks & de man. Op zich is het wel een boeiende reeks, vooral omdat ik me graag verdiep in historische verhalen, maar na boek 2 zou ik toch gezegd hebben dat het een reeks was die zichzelf in de voet geschoten had. Boek 3 maakt het toch wel weer goed ^^ Ik zou deze reeks dan ook aanraden tot hiertoe om eens te lezen, als je de crappy cave porn van boek 2 even terzijde laat ^^
Aan het 4de boek moet ik nu nog beginnen, maar het verbaasd me nog steeds waarom er plots op het einde van het 2de boek zoveel seks werd ingepropt. Ik ben nu helemaal geen preutse lezer, maar als je een boek van ASOIAF erbij neemt dan staat die seks niet zo misplaatst als in dit verhaal. En zoals ik zei op sommige stukken vond ik het zelfs wreed enerverend want het heeft totaal geen enkele bijdrage aan het verhaal en leek het meer op paginavulling. Ik weet zelfs niet als ik niet de gehele reeks gekocht had of ik na boek 2 nog zou verder gaan. Het spannende en overlevingsdrang leek op het einde van het 2de boek helemaal vermist te zijn en ze was helemaal in de ban van seks & de man. Op zich is het wel een boeiende reeks, vooral omdat ik me graag verdiep in historische verhalen, maar na boek 2 zou ik toch gezegd hebben dat het een reeks was die zichzelf in de voet geschoten had. Boek 3 maakt het toch wel weer goed ^^ Ik zou deze reeks dan ook aanraden tot hiertoe om eens te lezen, als je de crappy cave porn van boek 2 even terzijde laat ^^
Avondland
Legacy Member
Bezig in een biografie over Louis-Ferdinand Céline, de Franse schrijver en enfant terrible die de hele Franse literatuur op haar kop heeft gezet. Ik denk dat ik zelden heb gelezen over groteskere personen dan Céline. Zijn rabiate racisme en antisemitisme wordt op een bepaald moment zelfs grappig omdat het zo over the top gaat. En toch wordt hij als een van de grootste Franse schrijvers van de voorbije eeuw beschouwd. Zolang ze het maar loskoppelen van zijn ideologie. Hoe je het ook draait of keert, hij ging met de bloederige mokerhamer doorheen iedere burgerlijke conventie. Zijn Voyage au bout de la nuit is niet alleen een voorloper op de waanzin van de oorlog die in Catch 22 zo fijn werd beschreven door Joseph Heller, het laat je met een veel sterkere indruk na.
En toch ... heb ik het wanneer het op cynisme en misantropie aankomt meer gevoel voor Emil Cioran: « Dès qu'on sort dans la rue, à la vue des gens, « extermination » est le premier mot qui vient à l'esprit. ».
En toch ... heb ik het wanneer het op cynisme en misantropie aankomt meer gevoel voor Emil Cioran: « Dès qu'on sort dans la rue, à la vue des gens, « extermination » est le premier mot qui vient à l'esprit. ».
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.