Archief - Evolutie van gamen...

Ontwikkelen voor de Xbox is ook makkelijker dan ontwikkelen voor de PC. Dat speelt ook een rol. Er is maar één X360, terwijl er vele verschillende pc configuraties zijn. Een 360 game moet dus maar werken op één systeem. Een PC game moet werken op veel verschillende systemen.

Thin Liz zei:

Ik durf ook volgende vragen stellen:

Is de console de oorzaak van het verloren gaan van een generatie PC-games? Hebben pure consolegamers mindere eisen dan PC-gamers (omdat het mainstreamer moet zijn)? En is het door de consoles dat er een kwaliteitsverlies is bij de PC-games (als dat er al is)?

Klik om te vergroten...

Het antwoord op die vraag is ja. Console games moeten simpel zijn omdat diens doelgroep mainstream is, pc gamers willen dan weer niet dat hun handje doorheen het spel wordt vastgehouden...

PC games waren vroeger doorgaans ook simpel. Hier en daar een simgame ofzo mssn, maar voor de rest...

KiPpIe zei:

Ik merk in ieder geval wel dat de "kwaliteit" van games over het algemeen daalt met de opkomst van mainstream breedband internet.
Tegenwoordig zijn spelletjes veelal gelaunched terwijl ze nog niet echt "af" zijn, of waar de content gewoon tegenslaagt. Gewoon omdat ze bugs kunnen fixen met patches, en content kan uitgebreid worden met (betaalde) DLC.
Vroeger had bijna niemand een goede internetverbinding, en waren patches voor veel mensen dus ontoegankelijk waardoor het spel wel degelijk volledig af moest zijn.

Goed recent voorbeeld hiervan is nu Civ V. Is gelaunched met al direct een aantal map packs / extra civs als DLC, terwijl het spel nog een groot aantal fouten vertoont. (die mettertijd wel opgelost zullen worden met patches)

Klik om te vergroten...

Nee, vroeger had je ook al massa's patches. En die kreeg je oa op cd's die bij gamemagazines zaten.

Vroeger had je trouwens veel meer kutgames in vergelijking met goede games. Alleen kent niemand die kutgames nu nog. Enkel de goeie games blijven in het geheugen.

Ik bedoel, vroeger genoeg 'shareware' cd's gehad met daarop 100 sharewhare's/demo's van spellen. 90% van die spellen waren dus gewoon kut. Voor elke 'Doom' of 'Duke Nukem' had je wel 10 flauwe afkooksels. Maar die ene parel maakte het wel de moeite natuurlijk.

De games van vroeger waren veeeeeeeeeel moeilijker dan nu vind'k.

Ik speel nog geregeld op men NES en man man, dat is wel wat andere kak dan de poepsimpele games van nu.
Ok, de gfx zijn geweldig prachtig geworden, meer mogelijkheden enz.....Maar toch, de gameplay van de goede oude tijd is nog altijd veel beter dan die van nu.

Bovendien hebben de retro games meer replay value.

Skellington zei:

De games van vroeger waren veeeeeeeeeel moeilijker dan nu vind'k.

Ik speel nog geregeld op men NES en man man, dat is wel wat andere kak dan de poepsimpele games van nu.

Klik om te vergroten...

Man man zwijgt me erover. Volgens mij heb ik indertijd gewoon altijd frustratiespellen gekocht op de NES. Ik heb daar niet echt goede herinneringen aan op de NES. -.-

TMNT vond ik nog tof, maar ook redelijk frustrerend om uit te spelen. (ge kon toen nog niet eens saven) ^^

Dit spel dus -.-
Angry Nintendo Nerd- TMNT

Oooh ja, TMNT heb ik hier ook nog liggen. Ik ben de touch dus kwijt hé. Ik geraak amper voorbij de Dam, verlies zeker 2 turtles LOL

En de eerste Ninja Gaiden...manmanman...

ScrewAttack Video Game, Angry Video Game Nerd: Ninja Gaiden | Video Clip | Game Trailers & Videos | GameTrailers.com

Vroeger moest ge levels (of in sommige gevallen de hele game) ook in 1 keer kunnen uitspelen zonder dood te gaan. Als ge een level voor de eerste keer speelde wist ge gewoon dat ge ging falen ergens. En elke keer dat ge opnieuw begint speelt ge beter totdat ge het hele level beheerst. Megaman is hier een heel goed voorbeeld van. Levels blijven herhalen totdat ge het einde kunt halen.

Nu werken veel spellen met een checkpoint systeem waardoor ge het spel niet meer serieus neemt. Ge hoeft het niet echt te kunnen. Gewoon beetje aanmodderen en ge haalt de volgende checkpoint wel.

Ge hebt gewoon geen schrik meer om te falen. Bij oudere spellen had ge nog het gevoel van: Nu moet ik oppassen want als ik dood ga moet ik opnieuw beginnen -> Er staat iets op het spel waardoor de hele situatie spannend wordt.

Zelf heb ik nooit een NES of SNES gehad, wel een Sega Master System II die ik in '91 of '92 voor Sinterklaas had gekregen. Net als bij de (S)NES waren de games hier ook echt niet simpel. Ergens was dat een leuke uitdaging, maar het was vooral frustrerend. Ik had 7 games die ik zo'n 6 jaar lang enorm vaak heb gespeeld en slechts 2 ervan kon ik maar uitspelen. Een ganse namiddag gamen kon u aardig gek maken toen.

Nu heeft gamen een heel andere dimensie gekregen. Dankzij realistische graphics, gameplay en sound en het internet als nieuw kanaal heeft de gameindustrie eindelijk de mainstream weten te bereiken. Persoonlijk vind ik dat niet zo erg.

Een namiddagje gamen is tegenwoordig veel meer ontspannend dan frustrerend en de kansen liggen - mede door de aanwezigheid van checkpoints en dergelijke - veel hoger dat je een game daadwerkelijk krijgt uitgespeeld.

Helaas zijn we onlangs een nieuw tijdperk begonnen waarin games meer en meer synoniem worden voor "kassa" en ze steeds korter en korter worden en bijgevolg duurder voor hetgeen je ervoor terug krijgt. Om nog maar te zwijgen over DLC-onzin en slechte consoleports (maar dat zullen we maar op piraterij steken).

Toch zijn er tegenwoordig nog aardig wat games die teruggrijpen naar de 90's vind ik. Sonic the Hedgehog 4 vind ik persoonlijk een zeer geslaagde poging om de grafische pracht van 2010 met old school gameplay te combineren. Nog zo'n game is Trine. Echt om de vingers bij af te likken en tegelijkertijd toch nog vrij old school qua gameplay.

Ik zou dus niet direct durven zeggen dat er over de ganse lijn een slechte evolutie merkbaar is. Als je goed zoekt vind je nog wel wat underground games die trouw blijven aan de klassieke normen.

Minimum Rage zei:

Vroeger moest ge levels (of in sommige gevallen de hele game) ook in 1 keer kunnen uitspelen zonder dood te gaan. Als ge een level voor de eerste keer speelde wist ge gewoon dat ge ging falen ergens. En elke keer dat ge opnieuw begint speelt ge beter totdat ge het hele level beheerst. Megaman is hier een heel goed voorbeeld van. Levels blijven herhalen totdat ge het einde kunt halen.

Nu werken veel spellen met een checkpoint systeem waardoor ge het spel niet meer serieus neemt. Ge hoeft het niet echt te kunnen. Gewoon beetje aanmodderen en ge haalt de volgende checkpoint wel.

Ge hebt gewoon geen schrik meer om te falen. Bij oudere spellen had ge nog het gevoel van: Nu moet ik oppassen want als ik dood ga moet ik opnieuw beginnen -> Er staat iets op het spel waardoor de hele situatie spannend wordt.

Klik om te vergroten...

Console games ja. En dat kwam dan door technische beperkingen. Steek een savegame functie in die oude platformspellen en je speelt ze uit op 2uur tijd.

PC games hebben al veel langer quick save functies. Als Doom fan weet je dat toch? Die kon je ook gewoon overal saven.

Bart Religion zei:

Console games ja. En dat kwam dan door technische beperkingen. Steek een savegame functie in die oude platformspellen en je speelt ze uit op 2uur tijd.

PC games hebben al veel langer quick save functies. Als Doom fan weet je dat toch? Die kon je ook gewoon overal saven.

Klik om te vergroten...

Ik heb altijd de gewoonte gehad om alleen maar in het begin van een nieuw level te saven. Quick saven vind ik maar een zwakke manier om progress te maken in een spel. Ik krijg dan de neiging om voor elke deur te saven.

Ik heb alle shooters vroeger zo gespeeld. doom, wolf3d, quake, ... Doodgaan is level opnieuw. Gewoon omdat het zo 'hoorde'.

Bij nieuwere shooters is dat niet meer mogelijk omdat ze niet meer ingedeeld zijn in echte levels. Ipv een level uit te spelen legt ge een parcour af met checkpoints en dat vind ik een spijtige evolutie omdat het de herspeelbaarheid ferm omlaag haalt + vaak ook zorgt voor een lage moeilijkheidsgraad.

Pak nu Crysis op de hoogste moeilijkheidsgraad: Eigenlijk moeilijk genoeg, maar door het checkpoint systeem verliest ge amper progress als ge dood gaat waardoor ge kunt blijven proberen tot het lukt. Moest ge bij crysis enkel op vaste punten kunnen saven dan was het veel moeilijker en uitdagender. Maar dan krijgt ge het Daikatana syndroom Het is dus nooit goed!

Ik vind de "inflatie" van de moeilijkheidsniveaus wel typerend voor de recente evolutie van games, niet dat dat me stoort als je vanaf het begin ook meteen hard kunt kiezen en dan later eventueel een extra hard modus kunt spelen. Wel storend is easy mode ineens casual gaan noemen, een soort misplaatste politieke correctheid?

DLC is een ambivalente evolutie, er zijn voor- en nadelen aan, maar alles in acht genomen zou ik toch de voorkeur geven aan meer expansion packs zoals vroeger en minder overprijsde kleine stukjes, die in het ergste geval uit het spel zelfs zijn weggehaald om achteraf nog eens extra langs de kassa te passeren.

Ook online registratie vind ik maar dubieus, opnieuw kan je hier zoals bij DLC de schuld bij piraterij gaan zoeken, maar in praktijk schakelt dit vooral de tweedehands doorverkoop of het uitwisselen van games onder vrienden uit. Ik kan ermee leven in het geval van Steam waar je vaak games vele malen goedkoper kan kopen dan de winkelprijs en gemakkelijk downloaden, maar games waar bepaalde features letterlijk weggestoken worden achter een betaalmuur gaan wat mij betreft alweer een stap in de foute richting.

Thin Liz zei:

Draait het nu niet meer dan ooit om geld en wat is het effect op die gameplay?

Klik om te vergroten...

Nu is er een grotere markt voor games, een ruimer publiek. Daardoor worden er ook veel verschillende soorten games gemaakt die verschillen naargelang diepgang en complexiteit. Het bredere publiek wil een casual spel, een hardcore groep wil moeilijkere games met meer diepgang. Uiteindelijk heb je nu als gamer de keuze. Er is voor ieder wat wils. Wat ik wel zeer jammer vind is om bepaalde oude reeksen hieraan verloren te zien gaan. Serieus zoals PoP en Tomb Raider hebben voor mij hun charme verloren omdat ge daar nu als gamer bij het handje gehouden wordt. Vanaf TR Legend ziet ge bvb alles oplichten waar ge kunt aan gaan hangen.

Thin Liz zei:

Ik kan met perfect herinneren dat in de beginjaren van PC Gameplay een reviewer ontzet was als een spel op 12 uur er al door was. Het was zelfs een minpunt als je niet kon saven wanneer je wou, waar nu de savepoints soms een slechte manier zijn om de spelduur te rekken

Klik om te vergroten...

Ik zou het eerder omgekeerd zeggen. Vroeger had je in games minder savepoints (of zelfs geen), waardoor die een grotere uitdaging biedden. Nu hebt ge in de meeste games om de 5 stappen een autosave waardoor ge in één keer het spel kunt door rushen.

Het gaat al lang niet meer om de liefde ervoor en de creativiteit en de belangstelling jammer genoeg.

De lol is er wel af voor mij als gamer.

Ik herinner me ook nog goed hoe speelduur, herspeelbaarheid en vooral gameplay hard werden aangerekend ik review scores.
Hoe bugs (vooral voor console games maar net zo goed voor pc games) onvergeeflijk waren en als een spel een patch had in de eerste week werd er op de devs neergekeken omdat ze een onafgewerkt product afgeleverd hebben.
De gedachte aan DLC alleen al zou mensen tranen in de ogen doen krijgen van het lachen.
Reclame ging nog vooral mond op mond en via gaming magazines en websites.

Nu is het wel anders, bloom en brown graphics, unreal engine, toegangelijkheid , achievements en VEEL reclame is precies al waar op gelet wordt bij de aankoop van een spel.

Vroeger had je ook al expansions. Nu DLC. Enige verschil is dat DLC kleiner en goedkoper is. En je dus meer vrijheid hebt om enkel de dingen aan te schaffen die je echt wil.
Bij oude expansions had je die keuze dus niet.

Jammer dat consoles al niet vroeger DLC hadden. Die van Resident Evil 5 was erg gaaf en kon uiteraard niet in het spel zelf al gezeten hebben.

Zou zalig zijn geweest moesten de voorgangers destijds ook al een paar extra levels gekregen hebben.
Zelfde met Mass Effect & Fallout 3. Steeds prima vermaakt met de DLC. Tuurlijk is niet alle DLC even goed. Het is nooit zo geweest dat alles goed was. Vroeger was er zelfs veel meer crap dan nu, alles is de ellende vergeten en denken we enkel nog aan de goede zaken van vroeger. Een normaal menselijk brein zit nu eenmaal zo in elkaar.

Bart Religion zei:

Vroeger had je ook al expansions. Nu DLC. Enige verschil is dat DLC kleiner en goedkoper is. En je dus meer vrijheid hebt om enkel de dingen aan te schaffen die je echt wil.
Bij oude expansions had je die keuze dus niet.

Jammer dat consoles al niet vroeger DLC hadden. Die van Resident Evil 5 was erg gaaf en kon uiteraard niet in het spel zelf al gezeten hebben.

Zou zalig zijn geweest moesten de voorgangers destijds ook al een paar extra levels gekregen hebben.
Zelfde met Mass Effect & Fallout 3. Steeds prima vermaakt met de DLC. Tuurlijk is niet alle DLC even goed. Het is nooit zo geweest dat alles goed was. Vroeger was er zelfs veel meer crap dan nu, alles is de ellende vergeten en denken we enkel nog aan de goede zaken van vroeger. Een normaal menselijk brein zit nu eenmaal zo in elkaar.

Klik om te vergroten...

Zijt gij hier nu DLC aan het ophemelen ?

Ge zou de kogel moeten krijgen. Makers die bewust delen uit de game laten om ze 2 weken later tegen betaling massaal te laten aankopen. Zaken die in godsnaam vroeger gratis waren en wekelijks bijkwamen.

Ziek.

GinyuWarrior zei:

Zijt gij hier nu DLC aan het ophemelen ?

Ge zou de kogel moeten krijgen. Makers die bewust delen uit de game laten om ze 2 weken later tegen betaling massaal te laten aankopen. Zaken die in godsnaam vroeger gratis waren en wekelijks bijkwamen.

Ziek.

Klik om te vergroten...

*Thinks about UT-series* Content-patches , met een hoopje nieuwe maps, mutators etc. zonder meerprijs! (Hebben ze zelfs gedaan met UT3, ps3 en pc waren gratis, xbox betalend aangezien m$ daar altijd een centje moet hebben)

Sprantix zei:

*Thinks about UT-series* Content-patches , met een hoopje nieuwe maps, mutators etc. zonder meerprijs! (Hebben ze zelfs gedaan met UT3, ps3 en pc waren gratis, xbox betalend aangezien m$ daar altijd een centje moet hebben)

Klik om te vergroten...

Kan me nog herinneren dat je in Need For Speed Hot Pursuit een dozijn gratis extra wagens kon downloaden, nu moet je daar voor afdokken bij Mafia 2. Hoe zielig is dat.
En dan zwijg ik nog over de gigantisch hoeveelheid gratis mods, patches, extra content, etc bij andere games in die tijd. Tuurlijk, die kwamen niet altijd van de ontwikkelaars zelf, maar nu maken ze het de gamers bijna onmogelijk om nog eigen content te maken. Waar is de tijd dat er een gratis leveleditor zat bij de 3D shooters? Een trackeditor bij de racegames? Gewoon de mogelijkheid om de community gratis extra content te laten maken?

GinyuWarrior zei:

Zijt gij hier nu DLC aan het ophemelen ?

Ge zou de kogel moeten krijgen. Makers die bewust delen uit de game laten om ze 2 weken later tegen betaling massaal te laten aankopen. Zaken die in godsnaam vroeger gratis waren en wekelijks bijkwamen.

Ziek.

Klik om te vergroten...

Lekker veralgemenen. Je bent precies een Vlaams Blokker die loopt te schreeuwen dat alle 'bruinen' krapuul zijn ofzo.