AreVee
Legacy Member
Gezien laatste dagen:
Rupan sansei: Kariosutoro no shiro Een Miyazaki van voor het Ghibli tijdperk en hij viel me allesbehalve tegen, animatie was naar mijn idee niet zo gek verouderd, tempo en sfeer zaten meteen goed, met dank aan de heerlijke achtervolgingsscène tussen een fiat 500 en een deux chevaux, veel knipogen naar Bond en andere creaturen van dat allooi. Luchtig maar leuk om zien, hoeft niet te verwonderen dat hij nadien een enorme populariteit gekend heeft en nog kent wereldwijd.
Boyz n the Hood - Hoewel de film mij het idee geeft behoorlijk authentiek te zijn was het toch niet altijd genoeg om mij helemaal mee te krijgen, teveel onnodige (en onnozele
) side plots regelmatig, acteerwerk wisselend, en ik had hem misschien toch nog wel harder verwacht ook als je echt de indruk wil geven in de zwaarste achterbuurten van de us of a te zitten.
Sleuth - Een redelijke schande dat dit pas mijn tweede Joseph L. Mankiewicz is, nadat ik compleet maar dan ook compleet omvergeblazen was door All About Eve (die ook op nr één staat in mijn top 100). Nu ik hem tegenkwam op netflix dan toch uiteindelijk aan Sleuth gewaagd en hoewel ik hem heel wat minder vind dan All About Eve heeft ook deze film mij toch weer kunnen bekoren. En in principe ook met dezelfde zaken die in All About Eve ook zaten (en nog beter waren). Acteerprestaties van wereldklasse, scenario & script dat fantastisch in mekaar steekt, enorm leuke locatie(s?) en decor, erg geslaagde dialogen, enfin het was weer een film die op héél veel vlakken richting absolute wereldklasse gaat imo. Waarom het dan misschien net niet in die categorie thuishoort is de slapstick die er op een gegeven moment net iets overgaat en de vermomming die ik na drie seconde al doorhad maar al bij al weer op en top vakmanwerk van de man
.
Paris is Burning - Als blanke heterosexuele man niet direct mijn wereld maar dat neemt niet weg dat ik het wel degelijk een interessant (tijds)document vond. Iets te veel geparadeer en iets te weinig de paradeerders zelfs aan het woord misschien maar desalniettemin heb ik vaak met verbazing zitten kijken en heb ik mij allerminst verveeld.
En dan nog een aantal korte oorlogsfilms genre San Pietro & The Memphis Belle die waren doorsnee zonder meer imo maar wel leuk om gezien te hebben (al is leuk misschien niet helemaal het juiste woord).
Rupan sansei: Kariosutoro no shiro Een Miyazaki van voor het Ghibli tijdperk en hij viel me allesbehalve tegen, animatie was naar mijn idee niet zo gek verouderd, tempo en sfeer zaten meteen goed, met dank aan de heerlijke achtervolgingsscène tussen een fiat 500 en een deux chevaux, veel knipogen naar Bond en andere creaturen van dat allooi. Luchtig maar leuk om zien, hoeft niet te verwonderen dat hij nadien een enorme populariteit gekend heeft en nog kent wereldwijd.
Boyz n the Hood - Hoewel de film mij het idee geeft behoorlijk authentiek te zijn was het toch niet altijd genoeg om mij helemaal mee te krijgen, teveel onnodige (en onnozele
) side plots regelmatig, acteerwerk wisselend, en ik had hem misschien toch nog wel harder verwacht ook als je echt de indruk wil geven in de zwaarste achterbuurten van de us of a te zitten. Sleuth - Een redelijke schande dat dit pas mijn tweede Joseph L. Mankiewicz is, nadat ik compleet maar dan ook compleet omvergeblazen was door All About Eve (die ook op nr één staat in mijn top 100). Nu ik hem tegenkwam op netflix dan toch uiteindelijk aan Sleuth gewaagd en hoewel ik hem heel wat minder vind dan All About Eve heeft ook deze film mij toch weer kunnen bekoren. En in principe ook met dezelfde zaken die in All About Eve ook zaten (en nog beter waren). Acteerprestaties van wereldklasse, scenario & script dat fantastisch in mekaar steekt, enorm leuke locatie(s?) en decor, erg geslaagde dialogen, enfin het was weer een film die op héél veel vlakken richting absolute wereldklasse gaat imo. Waarom het dan misschien net niet in die categorie thuishoort is de slapstick die er op een gegeven moment net iets overgaat en de vermomming die ik na drie seconde al doorhad maar al bij al weer op en top vakmanwerk van de man
.Paris is Burning - Als blanke heterosexuele man niet direct mijn wereld maar dat neemt niet weg dat ik het wel degelijk een interessant (tijds)document vond. Iets te veel geparadeer en iets te weinig de paradeerders zelfs aan het woord misschien maar desalniettemin heb ik vaak met verbazing zitten kijken en heb ik mij allerminst verveeld.
En dan nog een aantal korte oorlogsfilms genre San Pietro & The Memphis Belle die waren doorsnee zonder meer imo maar wel leuk om gezien te hebben (al is leuk misschien niet helemaal het juiste woord).
