Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.

Koonut zei:Memories of Murder
Al jaren op dvd liggen, eindelijk eens van gekomen.
Met zo'n titel een meer traditionele "whodunnit" verwacht terwijl het toch een pak persoonlijker is en in veel meer richtingen gaat.
Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal vind je hier eigenlijk meer een reflectie van Zuid Korea eind jaren 80, dan vermoedelijk de zaak zelve.
2 uur meer dan de moeite/10
HelpYouFall zei:Haha, PBR, zeg eens iets meer over Suicide Squad please :3
PBR Streetgang zei:Hard to Be a God - 8/10 (Aleksei German, 2013)
HyperNormalisation - 8.5/10 (Adam Curtis, 2016)
Four Rooms - 5.5/10 (Allison Anders, Alexandre Rockwell, Robert Rodriguez & Quentin Tarantino, 1994)
PBR Streetgang zei:Geen zin in te veel woorden vuil te maken aan de meest amateuristische BS die ik in een tijdje gezien heb. Tijdens het kijken bedacht ik een heleboel scenario's die verklaarden waarom dat script zo verschrikkelijk was. Een relatief uniek concept in superhero comics, dat de helden allemaal supervillains zijn, wordt hier compleet van zijn waarde ontnomen door iedereen lekker helfhaftig en goedhartig te maken. Ik kon niet geloven dat iemand dat geschreven had, en dacht dat het misschien een grote studio clusterfuck was waar meerdere mensen verschillende drafts hadden geschreven en er uiteindelijk nooit één script gevolgd werd, maar verschillende cast- en crewleden andere versies van het script hadden ofzo? Maar blijkt dat script en regie beide in handen waren van Ayer zelf. Holy shit. Hier en daar zat er een leuk shot in, om het halfuur kreeg ik een gevoel dat er heel misschien geinsprireerde momenten waren tijdens het draaien van de film, maar langer dan een halfuur op set zullen die niet geduurd hebben. De acteerprestaties waren stuk voor stuk vreselijk, ook al kon ik Will Smith nog tolereren. Wat zien mensen toch in Margot Robbie? En in Jared Leto, misschien wel de grootste stinker in dit erbarmelijke ensemble? Maar de film faalt echter het hardste op vlak van montage. Het aaneenlijmen van de verschillende scenes en sequenties is zo amateuristisch gedaan dat ik tijdens het eerste uur van de film niet kon geloven wat ik zag. Ook werden al die kutscenes stuk voor stuk gemonteerd op succesvolle popsongs. House of the Rising Sun, Sympathy for the Devil, Seven Nation Army, Without Me, Bohemian Rhapsody, Jesus fucking Christ. Misschien dachten ze die rotzooi van Ayers footage te kunnen redden door te gaan samplen uit Radio Donna's Top 2000. Not so, my brothers, not so. Dat maakte het enkel erger.