pff, kweetniet ik had nogal wat problemen met het personage en de inhoud van de film. Het profiel van de hoofdrol vond ik compleet ongeloofwaardig en de film gaf imo ook niet echt een correct toonbeeld van een seksverslaving. De meeste mensen met een seksverslaving zijn redelijk hardcore en houden er nogal rare gewoontes op na, zeker mensen die in al in hun jeugd iets traumatisch hebben meegemaakt. Verder nog zijn mensen met een verslaving meestal heel ingetogen, verlegen, asociaal, ongezond en onverzorgd,... Fassbender is bijna compleet het tegenovergestelde van dit (een rijke, beschaafde, intelligente, vriendelijke, heel aantrekkelijke, zelfverzekerde gezonde playboy met een hoge functie, een goede dagplanning en een sociaal leven). Verder nog vond ik de film nogal redelijk vulgair omwille van de oppervlakkigheid. Bijna alle personages in de film zijn zieke mensen die alleen maar aan seks denken, en dan nog al die sekscenes, fassbender zijn fluit die de hele tijd in beeld komt,... De soundtrack, acteerprestaties, visuele stijl en atmosfeer vond ik dan aan de andere kant dan wel heel goed gedaan, en die scene waarin Mulligan zingt vond ik ook heel mooi.
Ik hoop dat Von Trier het beter gaat doen met zijn Nymphomaniac films. Antichrist vond ik alvast fantastisch. Mijn top 5 films als het op films met seksuele stoornissen aankomt:
1.
Repulsion (1965) - Roman Polanski
2.
Amer (2009) - Hélène Cattet
3.
Antichrist (2009) - Lars von Trier
4.
A Dangerous Method (2011) - David Cronenberg
5.
Crash (1996) - David Cronenberg