Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (21)

FC de Kampioenen.. 8/10

leuk verhaal, met de bekende misverstanden die een eigen leven gaan leiden tot het einde, waarbij alles toch nog goed komt.. de humor is hetzelfde niveau als in de serie, met sommige momenten waarbij ik strijk ging in de cine ook veel emotie tussen de koppeltjes..

samengevat is de film wel de moeite waard om te kijken

insomnia zei:

Wat een stereotypering van verslaafden zet je daar neer Silver Bullet. Een van de zaken die Shame net zo geweldig maakt is hoe het toont dat achter een schijnbaar perfect succesvol en aangepast individu, een vrij donker kantje schuilt. Je moet zien dat hij aanvankelijk een perfecte routine had opgebouwd om zijn leven rond zijn verslaving te organiseren, maar wanneer er dan een stoorzender binnenkomt, dan begint alles mis te lopen. Het is niet alsof elke verslaafde een lowlife, asociale bum is hoor. Kijk naar zowat elk mannelijk personage van Mad Men, prototype functioning alcoholics.
Toch een paar bizarre kritieken waar je mee afkomt. Meestal gaan de klachten over die film eerder dat 1) mensen niet geloven in seksverslaving en 2) dat het van homofobie zou getuigen dat het diepste punt van de downward spiral die hij meemaakt net een homoseksueel moment is.
Uw comments over voyeurisme zijn ook wel een vrij puriteinse kritiek.. Een film over seksverslaving zonder seksscènes, dat zou toch vrij stom zijn?

Klik om te vergroten...

Dit. Ik heb Shame pas dit jaar gezien en vond het toch een van de films die me is bijgebleven. En inderdaad, er zijn heel wat meer nuances dan 'een perv die teveel naar ranzige porno kijkt en hoeren neukt'. De dynamiek tussen de koele, bijna chirurgisch koele succesvolle zakenman, zijn 'alter ego' en zijn borrelende frustratie hierover vond ik mateloos boeiend.

Nee, SB. Sorry, maar je geeft echt een enporm kortzichtige en gelimiteerde omschrijving van verslaving. Ik denk dat je niet echt inziet hoe veel mensen een verslaving overhouden (aan seks, porno, alcohol, drugs) en dat perfect weten te verbergen voor de buitenwereld. Dit is juist een veelvoorkomend fenomeen bij de type personage dat Fassbender hier neerzet: rijke en welgestelde achiever waarvan het lijktt alsof alles erg goed gaat in zijn leven. Wat de mensen rondom hem echter niet weten is dat hij een seksverslaving heeft, waarvoor hij zich dan ook enorm hard schaamt, hence the title.

Als dit nodig zou zijn voor wat extra overtuiging: mijn moeder is psychologe van beroep en heeft al heel wat patienten behandeld met zulke stoornissen, dit in de Internationale politieke sector in Brussel waar het volloopt van de rijkelui en de bigshots (vergelijkbaar met het personage van Fassbender). Het komt echt heel vaak voor dat dit soort types aan buitenkant niets mis lijken te hebben maar toch te kampen hebben met een serieuze verslaving waar niemand anders iets van zou weten.

Ik volg PBR in dit. Spot on.


Don Jon

Pornoverslaving!
Niet superenthousiast over deze. Beetje een lege doos.

Silver Bullet zei:

Ik had het gevoel dat McQueen veel van de sekkscenes alleen maar gebruikte om te provoceren/shoqueren ipv. deze toe te dragen aan het personage. Veel van die scenes vond ik soms onnodig lang en pointless.

Klik om te vergroten...

Er zit net enorm belangrijke informatie in die scenes over dat personage. Ten eerste informatie over zijn routine en situatie en dan vervolgens komt een van de beste inzichten die we over hem krijgen, namelijk dat Nutteloos lijken ze me dus zeker niet. Met de duur had ik ook niet meteen een probleem. De film bestaat helemaal uit traag progresserende scenes, het zou een complete stijlbreuk zijn om die direct te laten eindigen, plus het is gewoon relevant voor het onderwerp van de film. Een film waar de centrale sekscène bvb wel te lang was, was La Vie d'Adèle, al had die hele film gewoon een probleem met lengte en duur.

Kan je als volwassen man echt klagen over die scène in La Vie d'Adèle?

Kid_C zei:

Kan je als volwassen man echt klagen over die scène in La Vie d'Adèle?

Klik om te vergroten...

Feit, maar toch vond ik die ook te lang duren. En de film in het algemeen ook. Een coming of age dramance hoeft voor mij geen 3 uur te duren. Blijft wel een goeie film en 1 van de betere van dit jaar imo.

Nog altijd bezig met mijn 2013 to see lijstje:

The Kings Of Summer 7.5/10
Upstream Color 7.5/10

Wat een vreemde film, die Upstream Color. Maar wel bijzonder en uniek, net zoals Post Tenebras Lux.

Zerkalo - Tarkovsky

Eerste maal dat ik hem zag vond ik de film redelijk verwarrend zeker vanwege de dubbele rollen die er in voorkwamen maar nu ik hem een tweede keer gezien heb, heb ik er toch de genialiteit van in gezien.

k, thx voor de tegenargumenten en info insomnia, PRB en wilcao. Ik zal de film later nog eens opnieuw bekijken.

Radbraker zei:

Feit, maar toch vond ik die ook te lang duren. En de film in het algemeen ook. Een coming of age dramance hoeft voor mij geen 3 uur te duren. Blijft wel een goeie film en 1 van de betere van dit jaar imo.

Klik om te vergroten...

Heb die net gezien. Die 3 uur is voorbij geraasd. Op een gegeven moment begon ik een pauze te verwachten, dacht toen dat we halverwege zaten, dat was blijkbaar een klein half uur voor het einde van de film...

Die ene seksscene was echt wel te lang tbh. Op een gegeven moment heb je toch wel zoiets van, ja oke, we hebben het gezien. Hoe lang heeft die eigenlijk geduurd in de film? 10 volle minuten ofzo?

Ik had met met twee zaken wel moeilijk. In het begin de constante extreme close ups, alsof de camera geobseddeerd was door haar voortanden. Meerdere keren me gewoon op de ondertitels gefocusd omdat het er gewoon over was.

En het aspect tijd in het verhaal. Hoeveel jaar is er in de film niet verstreken? Ik had daar best wat meer structuur in willen zien. Ook over de al dan niet outing tov haar ouders bleef ik wat op mijn honger zitten. De film was alleszins beter na Ms Blue dan ervoor.

Maar afgezien daarvan, een toppertje. 8,5/10

Radbraker zei:

Wat een vreemde film, die Upstream Color. Maar wel bijzonder en uniek, net zoals Post Tenebras Lux.

Klik om te vergroten...

Upstream Color blijft voor mij een van dé uitschieters van 2013, binnenkort eens aan een rewatch wagen denk ik.

The Unsaid - Goed, ijzersterk acteerwerk van de protagonisten
Airplane (1980) - 33 jaar na de productiedatum nog altijd even grappig

Radbraker zei:

Wat een vreemde film, die Upstream Color. Maar wel bijzonder en uniek, net zoals Post Tenebras Lux.

Klik om te vergroten...

Vreemd is een understatement. Kheb het moeten opzoeken voor ik alles snapte. Maar heel erg mooi inderdaad.

Ik vond Upstream Color ook bijzonder innovatief in zijn metafysische connecties maar niet zo knap geschoten. De scenes waren perfect gekozen maar ze hadden, imo, beter in beeld gebracht kunnen worden. Ik heb zowat hetzelfde gevoel als bij primer, alles komt zo klinisch, steriel en uitgemeten over. Zowel in Primer als bij deze zou dat een bewust gekozen stijl element kunnen zijn om de karakters hun afstandelijkheid en disconnecties te accentueren maar hier vind ik het toch minder goed werken omdat de karakters toch ook verdwaald zijn en als verloren zielen op zoek zijn naar hun identiteit. Ik heb moeite met het in woorden uit te drukken, wat misschien niet hoeft te verbazen bij een film als deze, maar de film voelt te koud en berekend aan voor de warmte en verwarring die hij weergeeft. Ik denk dat zijn films nog beter zouden zijn als hij het schieten zou outsourcen naar een meer ervaren cinematograaf.

Oblivion 7/10

En wat vond je ervan? Buiten uw nietszeggende score?

PBR Streetgang zei:

Wat hebben mensen tegen die eerste Star Trek?

Klik om te vergroten...

T'is nu al even geleden dat ik hem gezien heb, maar ik vond vooral dat er weinig in gebeurde en dat hij daardoor maar bleef aanslepen. Grappig genoeg zijn dat net de argumenten die (sommigen van) mijn vrienden aanhalen om 2001 af te breken, maar daar hebben ze natuurlijk ongelijk in

Vanavond eindelijk The good, the bad & the ugly zien, hoezee!

@Adèle discussie

De film had wel wat problemen en een daarvan is zeker die lengte. Niet dat het saai was, maar gewoon dat het totaal niet zo lang moest duren en dat de impact misschien groter was geweest wanneer scenes minder lang uitliepen nadat hun narratief punt gemaakt was. Dit was dan ook vooral omdat, zoals Time al aanbracht, de stijl van de film zo enorm eentonig was door het constante gebruik van close-ups, dat er nadat het narratief punt gemaakt was ook niet veel meer interessants te zien was, aangezien we toch al erg lang naar datzelfde gezicht aan het kijken waren.

@Upstream Color discussie

Ik vond die zelf wel een stuk beter dan Post Tenebras Lux, aangezien die vergelijking gemaakt werd. In tegenstelling tot Reygadas vind ik toch een coherentie en logica achter de beslissingen die Carruth neemt in z'n film. Ik vind het raar dat je hem niet goed geschoten vond, DaFreak, het deed me met momenten zelfs qua visuele stijl aan Malick denken. Ik vond het filmische aspect van de film ook veel meer assured overkomen dan bij Primer, wat eerder op een plot/narratief niveau interessant is dan een filmisch. Hier vond ik echter het plotniveau weer minder, vooral dan omdat causaliteit compleet uit het raam wordt gegooid. Maar toch werkt de film zonder dat ook denk ik. Er wordt op een erg efficiënte en overtuigende manier overgegaan van een Cronenberg/Lynch-achtige thriller in het begin, naar een romantische dramedy naar een metaphysische sci-fi. Het begin is zeker afstandelijk en clinisch, maar vanaf het overschakelt naar dat relatienarratief vond ik het toch vrij pakkend. Mijn probleem met de film ligt vooral met dat metafysische denk ik, waar ik toch maar weinig effectieve inhoud uit kon halen dat niet gimmick bleek te zijn om het narratief in elkaar te doen haken. De vraag over de intentie van die componist vind ik bijvoorbeeld irrelevant en oninteressant aangezien het net de visceraliteit van de horror in act 1 en romantiek en existentiële twijfel van act 2 zijn die de film doen werken en niet narratieve causaliteit. Dat en de prachtige beelden én het onvoorstelbaar knappe sounddesign van de film. Die momenten waar de componist zijn musique concrète opneemt en verwerkt zijn subliem.

The Perks of Being a Wallflower - 7,5/10

Exact hetgeen ik wilde zien vanavond, met een aantal herkenbare prenten uit lang vervlogen tijden. Of om het met een quote uit de recensie op enola.be te zeggen:

Chbosky weet hoe pubers zich gedragen, en als je een paar uitschuivers niet mee rekent, weet hij die gedragingen bijna perfect naar het scherm te vertalen. Wij konden in ieder geval een aantal flashbacks naar onze eigen puisterige wonderjaren niet vermijden. Zie hoe Charlie tijdens een schoolfuif naar de dansende Sam staat te loeren en voel elke seconde onbeantwoorde kalverliefde uit je jeugd in één klap terugkeren.

Klik om te vergroten...

Voor de rest kan ik mij ook goed in hun recensie vinden. Emma Watson eens een andere rol dan die irritante Hermione zien spelen doet deugd. Vond het uiteraard al een knappe verschijning, maar met deze film was het de eerste keer dat ze me wel wat "week" kon krijgen.

Al bij al een prettige en oprechte film.

UnFinished zei:

En wat vond je ervan? Buiten uw nietszeggende score?

Klik om te vergroten...

Heb mijn score naar een 7 veranderd ipv 6.5 bij nader inzien

Best wel leuke film, mooie beelden, goed verhaal. Misschien wel wat te lang en hier en daar vond ik dat bepaalde dingen in het verhaal wat raar waren.
Ik stoorde me ook om de een of andere reden aan het feit dat die rosse precies de hele film lenzen aan had, die haar pupillen stonden altijd zo wijd.

Nu ik er over nadenk, die alienrobot op het eind doet me wat denken aan HAL2000.