DaFreak zei:
Vanwaar die fixatie op plot en waarachtigheid? Je zegt het zelf, het is een sci-fi film! Als we sci-fi niet meer mogen afrekenen op de sci en de ideeën die gebracht worden... dan hou je enkel de fictie nog over en kunnen we het genre op zich beter opdoeken. Een sci-fi film zonder fixatie op plot en waarachtigheid is imo niet meer dan een flauw afkooksel.
Leuke reply, waarvoor dank, maar je verstaat me tweevoudig verkeerd hier.
Ten eerste, ik bedoelde niet dat
de film/filmmakers geen aandacht aan plot en waarachtigheid zouden moeten besteden. Natuurlijk moeten zij dat (als ze pogen om narratieve film te maken). Maar dit is maar een waanzinnig klein onderdeel van het ineenknutselen van een sci-fi epic als Prometheus. Al de andere kleine dingetjes die ik en insomnia vermeldden zijn van minstens even groot belang als het plot, dat in mijn ogen niet echt veel meer is dan een excuus om de art design volledig de vrije loop te laten gaan. Het had beter moeten zijn dan enkel dat, dat geef ik meteen toe en ik hoop dus van harte dat er een andere scenarist wordt ingehuurd voor de sequel. Dus wat de filmmakers betreft is het uiteraard nodig dat ze de aandacht besteden aan het plot. Mijn probleem dat ik probeerde te formuleren in mijn vorige post is met wat
het algemene publiek maakt van de film. Ze lijken alles te reduceren tot een narratieve dimensie (plot, verhaal, continuiteit, ...) en zagen enkel hierover omdat ze dan kunnen wijzen op foutjes in de film. Hierdoor lijken ze oog te verliezen voor de andere dingen die de film echt wel heel goed doet, en de eerste die in mijn gedachten springt is de art design van de film. Het is alsof dat visuele aspect van de film ondergeschikt is aan het verhaal of de plot ervan. Wie heeft er in hemelsnaam bepaald dat plot zo belangrijk is dat alle andere elementen minder belangrijk zijn en minder waardig van bespreking in reviews? I did not get that memo.
Ten tweede, ik gebruikte bewust het woord
fixatie om een soort "obsessieve drang" uit te drukken. Dit gaat veel verder dan gewoon ergens aandacht ergens aan besteden. Het is echt belachelijk hoe iedereen (uiteraard niet
iedereen) constant het plot schaamteloos zit uiteen te rijten en te wijzen op plotholes in de film en continuiteitsfouten binnen het Alien universum (whatever that may mean). Deze fixatie blaast de plot dus volledig uit alle proportie met als gevolg dat weinig mensen nog oog hebben voor wat de film wél goed doet. En als ze dat wel hebben, vermelden ze het niet in hun reviews omdat ze liever klagen over iets dan lof schrijven over iets.
Serieus, er zijn maar bitter weinig films buiten 2001: A Space Odyssey die mij echt het gevoel hebben gegeven dat ik zelf in de ruimte aan het reizen was en zo prachtig hebben getapped in mijn dromen om het heelal te gaan verkennen (Robinson Crusoe on Mars, Forbidden Planet, Dark Star, Silent Running, Alien, Event Horizon, Sunshine).
Zoals Jurassic Park een twee uur durend portaal was naar mijn dromen om dinosaurussen in levende lijve te zien, zo was Prometheus voor mij een portaal om de ruimte te gaan verkennen en nieuwe werelden te gaan ontdekken. Laat me al snel hierbij vermelden dat Prometheus niet eens in de buurt komt van de gigantische voetsporen van Jurassic Park, ik denk zelfs niet dat Prometheus trillingen in zijn glaasje water zal zien omdat die zo ver achter is. Maar bear with me.
Scott heeft destijds prometheus omschreven als echte sci-fi. Hij had het over hard science! Het is ergens dus niet meer dan normaal dat men daar nu eens goed mee lacht. Echte hard Sci-fi zijn films zoals 2001, Matrix, Gattaca, Moon, Children of Men, ...
Ok dit is gewoon belachelijk. Beweren dat Prometheus hard science is is wel vrij idioot. Maar dan rijst de vraag, waarom in hemeslnaam zo nauw navolgen wat er in de preproduction stages gebeurt? Ga gewoon naar de film en geniet van wat je ziet zonder je verwachtingen zo hoog op te bouwen dat je niet anders kan dan ergens teleurgesteld te zijn... I did and I loved it.