Hayrus zei:
Hmmm. Als perfectie niet bestaat, waarom zouden dan zelfs het begrip 'perfect' kennen? En, als perfect niet bestaan, dan is eigenlijk het op één na perfecte (vb. 99%) zelf perfect, aangezien er toch niks beters bestaat, waardoor perfect dus toch bestaat...
(Oh ja en vraag mij niet om perfect ten films te noemen, want ik heb te weinig gezien om te vergelijken.)
Het begrip "God" is ook uitgevonden, maar dat wil niet zeggen dat hij bestaat.
Nah, ik plaag maar wat. Ik bedoelde alleen maar dat de perfectie in de film nagenoeg onmogelijk is. Maar dat is mijn visie hé. Als jij zegt:"Deze film is perfect voor mij", so be it.
Dagmar zei:
Moon: zojuist bekeken, mooi concept, wel spijtig van de vreselijk melige muziek. Soms dacht ik wel dat ze er beter nog wat jaren over hadden moeten nadenken en dan met een echte topfilm komen
Melige muziek? Weet je wel wat melig is? Het is wel het muzikaal genie Clint Mansell waar je het over hebt hé!
tommorello zei:
Ik eigenlijk ook in het begin, maar uiteindelijk kon ik geweldig veel troost vinden in het erg speelse element van deze film. Niet allen werd ze erg mooi gefilmd, maar de truukjes die Hitchcock hier boven haalt zijn echt wel geweldig leuk vind ik. En dat niet alleen met de camera. "What does the O stand for?" "Nothing". Die shit als een steek naar David O. Selznick vind ik bijvoorbeeld al heel erg zalig (al moet ik toegeven dat ik dat bij het bekijken van de film nog niet door had), net als de mini-mindfucks die hij hier construeert, maar die nooit groot genoeg zijn om de integriteit van de film in vraag te stellen.
Misschien had je meer een suspensvol psychoanalytisch werk verwacht zoals Rear Window of Vertogo of Psycho? Ik in het begin ook, maar na het eesrte half uur werd het duidelijk dat Hitchcock hier gewoon even terugkeert naar zijn avonturenfilms, waar hij ook echt van hield. Het is echt gewoon een geupdatet versie van The 39 Steps als je het mij vraagt, en een veel betere en veel grappigere. Maar toch prefereer ik de 'serieuze' Hitchcock boven de 'speelse' Hitchcock, hoe goed hij er ook in is.
Ik had inderdaad meer een soort kafkaiaanse nachtmerrie verwacht afgaande van de korte beschrijving die ik las. Maar het werd me ook wel vlug duidelijk dat dit niet de bedoeling was van Hitchcock. Vanaf het moment dat Grant dronken smoelen zat te trekken achter het stuur veranderde de sfeer ook drastisch, van verontrustende psychologische thriller naar luchtige avonturenfilm.
Nu, dat op zich heeft niets te maken met mijn beoordeling van de film. Ik vond het gewoon niet zo'n geweldige avonturenfilm. Indiana Jones, dat is geweldig. NBNW vond ik wat flauwer. Ik kon er ook niet bij dat ze zo'n onnodig complexe plannetjes verzonnen om iemand af te maken. Dat is echt typisch Bond... En ik kan er niet tegen. Als je iemand dood wil, en die persoon staat voor uw neus, dan sla je hem de kop in, of schiet je hem af. Klaar is kees. Martin Landau speelt wel een lekker creepy rol als Mr. Leonard, die ogen...
