Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (17)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
w00tw00t
Legacy Member
Antichrist
De eerste 30 a 40 min waren om te genieten waarna de film gewoon bergaf ging. Het nieuwe was daaraf. De momenten van verminking waren totaal onnodig in deze film. Het zou veel plezanter zijn moesten ze blijven doorwerken met emoties en gevoelens in plaats van deze grens te overschrijden. Wou ik een "snuff" film zien dan kon ik evengoed naar Ogrish surfen...
De eerste 30 a 40 min waren om te genieten waarna de film gewoon bergaf ging. Het nieuwe was daaraf. De momenten van verminking waren totaal onnodig in deze film. Het zou veel plezanter zijn moesten ze blijven doorwerken met emoties en gevoelens in plaats van deze grens te overschrijden. Wou ik een "snuff" film zien dan kon ik evengoed naar Ogrish surfen...
Jonathan
Legacy Member
tommorello zei:
Once Upon a Time in the West
One Flew Over the Cuckoo's Nest
Vertigo
Das Boot
Shichinin no Samurai
...
Veel zijn het er alvast niet, doch ik moet nog een hele boel films zien, maar ik denk niet dat ik ooit meer dan 20 films ga zien die ik een 10 durf geven. Recentere films durf ik ook niet direct een 10 geven omdat ik ze op een andere manier bekijk. Binnen 10 jaar kunnen we bijvoorbeeld eens kijken of Memento wel degelijk een 10 verdient.
Waarom?
PBR Streetgang
Legacy Member
Uit interesse natuurlijkJonathan zei:
Zeker wel, ik vond die allebei erg goed. 21 Grams misschien net iets meer, omdat die film nog echt wel iets te zeggen had. Een echte boodschap kan ik het niet noemen, maar er is wel een soort centrale vraagstelling die heel de film lang resoneert en het knip-en-plakwerk was ook aangen,aam vond ik.Neoken zei:
Babel vond ik gewoon echt een nietszeggende film die uit willekeur personages koos enkel en alleen maar om er iets speciaals over te schrijven en ze dan losjes aan elkaar te binden. Sorry, maar dat vind ik echt niet de 'way to go', zeker niet voor zo van die mozaiek-films. Het leek gewoon alsof ze willekeurig personages kozen uit verschillende landen en er een erg dom verhaaltje rond verzonnen.
Kleine Marokkaan die zich afrukt op zijn zus, die daar persies geen problemen mee heeft, Japanse dove griet die naakt bij de tandarts rondloopt en zijn hand in haar kruis ramt, Amerikaanse toerist die door de meest random stray shot ooit doodbloeit, domme domme domme Mexicaanse huisvrouw die denkt dat het een goed idee is om de kinderen die niet van haar zijn illegaal over de grens te nemen... Ik snap gewoon echt niet wat de bedoeling was van de film. Is het de bedoeling om te tonen hoe achterlijk mensen zijn? Hoe pervert mensen zijn? Hoe slecht mensen met elkaar kunnen omgaan? Waar het ook om draait, ik vind het heel erg slecht weergegeven.
Wat ensemble-pieces betreft, geef mij maar Nashville of Magnolia of Short Cuts, hoor. Dat zijn dan tenminste films die echt iets te zeggen hebben, en niet gewoon gemaakt zijn voor hun narratieve stijl, die sowieso al aanslaat bij het publiek. En het is dan nog allemaal zo zwak samengebracht ook, bij Babel...
pff nee, die film is echt niks voor mij. Maar, de cinematografie was wel erg goed. Maar zeker niet goed genoeg om de film geslaagd te noemen.
Neoken
Legacy Member
tommorello zei:
Nu is het wel een eindje geleden dat ik Babel gezien heb. Maar wat ik er nog van onthoud is dat het gaat over de tragiek van toevalligheden. En de film probeert de universaliteit daarvan aan te tonen door meerdere verhalen te schetsen, telkens een andere setting, telkens een ander drama.
Dat is gewoon dezelfde methode waarmee 21 Grams en Amores Perros opgebouwd werden. Meerdere sterk of minder sterk met elkaar verbonden verhalen waarin telkens één bepaald thema aan bod komt. Daarom begrijp ik niet zo goed hoe je één van de drie zo verschrikkelijk kan vinden, en de andere twee dan weer heel goed kan vinden.
Had de japanner niet gaan jagen daar in het midden-oosten, dan had hij ook niet zijn wapen aan zijn gids geschonken, waardoor die gids dat wapen dan ook niet had kunnen doorverkopen. Dan hadden die kinderen die niet kunnen gebruiken, zou de dame in de bus nooit geraakt zijn door een verdwaalde kogel, had hun huismeid niet langer opgescheept gezeten met die kinderen dan normaal, en had ze die ook niet over de grens moeten nemen naar het huwelijk van haar zoon...
Zo worden alle verhalen aan elkaar gelinkt. De film illustreert zowaar een soort butterfly effect
Alles heeft een invloed op alles en iedereen is als het ware met elkaar verbonden, ook al beseft men het niet altijd. En kleine toevalligheden kunnen als een golf voortbewegen door dat netwerk, met goeie of in dit geval catastrofale gevolgen.Ik vind het alleszins geen oninteressant thema. Zeker niet zoveel minder als 21 Grams en Amores Perros. Maar als het bij u niet pakt, dan pakt het niet hé. Ik zie Amores Perros ook wel veel liever omdat het thema mij meer aanspreekt, omdat de verhalen op zich interessanter zijn, en omdat het veel minder melodramatisch is in vergelijking met de andere twee. Maar Babel is ook best wel een goeie film imo.
orac
Legacy Member
tommorello zei:
Revolver & Kids kan ik inkomen. Ik had bij beide ook de indruk dat ik mijn tijd/geld beter aan iets anders besteed had. Maar waarom je de The Butterfly Effect op dezelfde hoogte/diepte plaatst , begrijp ik echt niet. Ik denk dat ik 1000+ films gezien heb die ik slechter vind dan TBE.
PBR Streetgang
Legacy Member
Misschien heeft het te maken met het feit dat ik iedereen die film de hemel hoorde inprijzen, waardoor mijn verwachtingen toch wel aanzienlijk waren.orac zei:
En dan begon ik hem te zien en besefte ik naargelang die vorderde hoe'n slechte film die wel is. Gewoon dom gemaakt, heel slecht uitgewerkt maar toch heeft die nog de pretentie om te doen alsof die film toch nog juist zit. Ik werd daar heel erg pissed van en gewoon dat einde was echt een van de grootste movie facepalm situaties ooit.
Maar het is zeker meer entertaining dan Kids en Revolver; je hebt gelijk dat ik die nit in dezelfde put mag gooien. Net als Babel. Maar die films maken mij gewoon echt fucking pissed en daarom irriteer ik me er wel bijna even hard aan als die anderen.
orac
Legacy Member
Dan begrijp ik het beter. Te veel opgehemeld, storende mankementen en totaal niet zo goed als verwacht.
Je hoeft hem ook helemaal niet goed te vinden maar hij is toch echt wel minder slecht dan pakweg Revolver.
Soms werkt het ook omgekeerd. Ik heb deze week Screamers nog eens gezien en om een reden, die ik niet objectief kan aanwijzen, blijf ik dit een zeer sterke Sci-Fi vinden. Ik herinner me nog dat ik er de eerste keer echt niets van verwachtte en tot de laatste minuut geboeid ben blijven kijken.
Je hoeft hem ook helemaal niet goed te vinden maar hij is toch echt wel minder slecht dan pakweg Revolver.
Soms werkt het ook omgekeerd. Ik heb deze week Screamers nog eens gezien en om een reden, die ik niet objectief kan aanwijzen, blijf ik dit een zeer sterke Sci-Fi vinden. Ik herinner me nog dat ik er de eerste keer echt niets van verwachtte en tot de laatste minuut geboeid ben blijven kijken.
Ricky Roma
Legacy Member
Bigger Than Life (Nicholas Ray, 1956)
Ik moet hem nog een beetje laten bezinken, maar dit is mogelijk de beste film die al gezien heb over films die kritiek uiten op de Amerikaanse samenleving en de suburbs. James Mason is geweldig als de bescheiden leerkracht die een reeks van experimentele proeven ondergaat met cortisone, in de hoop genezen te worden van een dodelijke ziekte. Nicholas Ray's mise-en-scène is door en door meesterlijk: de schaduwen, de gebroken spiegel, etc dat de momenten beschrijft wanneer het leven van Mason's personage werkelijk uiteen spat.
Bigger Than Life is zo een beetje de American Beauty van de 50's, maar deze staat wel een paar trapjes hoger voor mij.
9,5/10
Ik moet hem nog een beetje laten bezinken, maar dit is mogelijk de beste film die al gezien heb over films die kritiek uiten op de Amerikaanse samenleving en de suburbs. James Mason is geweldig als de bescheiden leerkracht die een reeks van experimentele proeven ondergaat met cortisone, in de hoop genezen te worden van een dodelijke ziekte. Nicholas Ray's mise-en-scène is door en door meesterlijk: de schaduwen, de gebroken spiegel, etc dat de momenten beschrijft wanneer het leven van Mason's personage werkelijk uiteen spat.
Bigger Than Life is zo een beetje de American Beauty van de 50's, maar deze staat wel een paar trapjes hoger voor mij.
9,5/10
Conradus
Legacy Member
Inception
Nolan levert weer een prima film af. The Prestige en Memento vind'k beter, maar deze zit ook uitstekend in elkaar. Het einde zag je natuurlijk wel komen, maar dat maakt niet echt uit. Er zitten een paar fenomenale scenes in. (Die hotelscenes zijn prachtig) en een sterke cast.
Meer van dit aub.
The Wolfman
Nog eens gezien, ditmaal de director's cut. Iets langer, dus de persanges krijgen wat meer aandacht. En vooral Emily Blunt kreeg meer lijnen. iets wat ze kon gebruiken. Verder was dit een degelijke film, geen topper, verre van, maar er zaten schrikmomenten in, gore en een zalige Hopkins.
Nolan levert weer een prima film af. The Prestige en Memento vind'k beter, maar deze zit ook uitstekend in elkaar. Het einde zag je natuurlijk wel komen, maar dat maakt niet echt uit. Er zitten een paar fenomenale scenes in. (Die hotelscenes zijn prachtig) en een sterke cast.
Meer van dit aub.
The Wolfman
Nog eens gezien, ditmaal de director's cut. Iets langer, dus de persanges krijgen wat meer aandacht. En vooral Emily Blunt kreeg meer lijnen. iets wat ze kon gebruiken. Verder was dit een degelijke film, geen topper, verre van, maar er zaten schrikmomenten in, gore en een zalige Hopkins.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.