Je moet hem gezien hebben. Samen met Brat2 een van mijn favo's.Ik begrijp zeker de verbindingen tussen de afzonderlijke verhalen. Maar het probleem is gewoon dat ik helemaal niet kan aannemen wat er hier allemaal gebeurt. De inhoud van de verhaaltjes zelf zijn al zo onwaarschijnlijk vind ik, maar toch probeert Inarritu een waarachtigheid wer te geven door duidelijk te maken dat ze allen deel uitmaken van een of ander 'zwaar doorwegend geheel'. Dat vond ik gewoon echt niet geloofwaardig, hoeveel moeite hij er ook in stak. Want een film zoals Babel moet het wel echt hebben van z'n personages, als die ervoor kiest om er een ensemble-spel van te maken. En er was serieus geen enkel personage waar ik voeling mee kon krijgen om mee te zijn in de film. En de domme keuzes die alle personages (blijven) maken in die film deden me steeds verder m'n gezicht in m'n handpalm begraven.Neoken zei:Nu is het wel een eindje geleden dat ik Babel gezien heb. Maar wat ik er nog van onthoud is dat het gaat over de tragiek van toevalligheden. En de film probeert de universaliteit daarvan aan te tonen door meerdere verhalen te schetsen, telkens een andere setting, telkens een ander drama.
Dat is gewoon dezelfde methode waarmee 21 Grams en Amores Perros opgebouwd werden. Meerdere sterk of minder sterk met elkaar verbonden verhalen waarin telkens één bepaald thema aan bod komt. Daarom begrijp ik niet zo goed hoe je één van de drie zo verschrikkelijk kan vinden, en de andere twee dan weer heel goed kan vinden.
Had de japanner niet gaan jagen daar in het midden-oosten, dan had hij ook niet zijn wapen aan zijn gids geschonken, waardoor die gids dat wapen dan ook niet had kunnen doorverkopen. Dan hadden die kinderen die niet kunnen gebruiken, zou de dame in de bus nooit geraakt zijn door een verdwaalde kogel, had hun huismeid niet langer opgescheept gezeten met die kinderen dan normaal, en had ze die ook niet over de grens moeten nemen naar het huwelijk van haar zoon...
Zo worden alle verhalen aan elkaar gelinkt. De film illustreert zowaar een soort butterfly effectAlles heeft een invloed op alles en iedereen is als het ware met elkaar verbonden, ook al beseft men het niet altijd. En kleine toevalligheden kunnen als een golf voortbewegen door dat netwerk, met goeie of in dit geval catastrofale gevolgen.
Ik vind het alleszins geen oninteressant thema. Zeker niet zoveel minder als 21 Grams en Amores Perros. Maar als het bij u niet pakt, dan pakt het niet hé. Ik zie Amores Perros ook wel veel liever omdat het thema mij meer aanspreekt, omdat de verhalen op zich interessanter zijn, en omdat het veel minder melodramatisch is in vergelijking met de andere twee. Maar Babel is ook best wel een goeie film imo.
Hoe meer ik daarover denk, hoe beter ik die vind. James Mason is daar echt fantastisch, en inderdaad, het is zeker een van de beste suburbia-films die ik al heb gezien. Dit is en van de films die ik erg graag nog eens wil zien, net als alle andere Ray films.Ricky Roma zei:
Ik eigenlijk ook in het begin, maar uiteindelijk kon ik geweldig veel troost vinden in het erg speelse element van deze film. Niet allen werd ze erg mooi gefilmd, maar de truukjes die Hitchcock hier boven haalt zijn echt wel geweldig leuk vind ik. En dat niet alleen met de camera. "What does the O stand for?" "Nothing". Die shit als een steek naar David O. Selznick vind ik bijvoorbeeld al heel erg zalig (al moet ik toegeven dat ik dat bij het bekijken van de film nog niet door had), net als de mini-mindfucks die hij hier construeert, maar die nooit groot genoeg zijn om de integriteit van de film in vraag te stellen.Neoken zei:
tommorello zei:
Jonathan zei:De vliegtuigscene is inderdaad hilarisch. Net zoals helemaal in het begin de scene met het kanon enzo
De "globe scene" is ook machtig. Het enige dat mij stoorde was dat met iets te ver ging in de Duitse talen-grap, das grappig voor ffkes maar twas echt om de 5 minuten van da é
Spijtig dat Chaplin geen 20 jaar later geboren was want ik geniet toch net iets meer van films met dialoog.
Maar dat hartverwarmende monoloog is echt geweldig. Je zou het kunnen opvatten als corny, maar het dubieuze element daarin kan toch ook wel voor tranen zorgen. Prachtig stukje cinema!eprode zei:pfff mij lukt da echt niet om nog naar die oude zwart wit films te kijken zoals jullie hoor, ook al kunnen die soms nog goed zijn..
tommorello zei:Er is toch wel heel veel dialoog in The Great Dictator. Toch zeker het meest da ik in een film van Chaplin heb gezien. Je zegt het zelf; dat zijn speech op het einde geweldig was? Hoe kan dat in een stille film?
Neoken zei:Omdat de perfectie niet bestaat.
.