De sterkte van Avatar is dat hij ons eigenlijk allemaal fopt...
Computer-gegenereerde personages hebben altijd mijlenver achter echte acteurs gestaan; hun emoties waren heel beperkte, een emotionele band scheppen was moeilijk, ...
Dit is normaal, aangezien het nog niet binnen onze mogelijkheden ligt om een volledige film te maken die enkel bestaat uit CGI-personages, die echt overtuigend over komt.
Tot Avatar kwam...
Maar Avatar kan je niet echt vergelijken met CGI-films zoals Final Fantasy, The Polar Expres, ...
In al de CGI-films voor Avatar, waren alle personages rauwe computerdata waar ontzettend veel werk was ingestoken om ze toch echt te lijken.
Bij Avatar ligt het anders, daar worden de personages gespeeld door echte acteurs en worden hun acteerprestaties daarna gereproduceerd via de computer op het scherm.
Met andere woorden: De emoties, de animaties, ... moeten niet door de computer worden gegenereerd; ze worden namelijk geproduceerd door de acteurs.
Het beeld dat de mensen hadden van CGI-personages, heeft in het voordeel van James Cameron gespeeld, omdat hij bij veel mensen de reactie "wou, als je dit vergelijkt met Beowulf is dit een wereld van verschil" heeft uitgelokt.
Kortom, mensen hadden nooit verwacht dat CGI-personages zo echt konden overkomen, maar de waarheid is dat de Na'vi niet compleet CGI-waren.
MAAR, dit maakt de acteerprestaties van Zoe Seldana niets minder, ik denk zelfs dat zij een van de moeilijkere rollen in de filmwereld moeten spelen, vooral omdat Avatar de eerste film is die motion-capturing op zo'n grote schaal heeft gedaan.
Sam Worthington vergeleek het met toneel van vroeger, waar je ook heel je omgeving moest fantaseren.
Anyway, er zaten inderdaad scenes tussen waar ik het moeilijk kreeg.