Ze zijn eraan voor de moeite, alle regisseurs die in de volgende jaren een grensverleggende 3D-film wouden maken: James Cameron is hen voor geweest. Om het spectakelgehalte van zijn Avatar te evenaren, zullen ze héél erg vroeg moeten opstaan. Toegegeven, met een budget van ongeveer $500 miljoen heeft Cameron de middelen waar anderen alleen maar van kunnen dromen, maar de pracht en praal die op het scherm getoverd wordt is ongezien en de wereld waarin je als toeschouwer gedropt wordt is fenomenaal mooi.
In Avatar volgen we Jake Sully, een invalide oorlogsveteraan die in de sporen van zijn overleden tweelingsbroer treedt (figuurlijk dan toch). Hij wordt naar de exotische planeet Pandora gestuurd, waar de Na'vi leven. Een ras dat veel gemeen heeft met het onze, maar dan groter, sterker en heel wat blauwer. Via een revolutionaire techniek zijn de wetenschappers erin geslaagd om een link te leggen tussen de geest van de mensen en Na'vi individuen, waardoor bepaalde wetenschappers hun eigen 'Avatar' kunnen besturen. Het is de taak van Jake om met zijn Na'vi te infiltreren bij de lokale bevolking en hun vertrouwen te winnen. Daarna moet hij ze overtuigen om op een andere plaats te gaan leven, want de grond waarop ze lopen bevat een héél erg waardevolle grondstof, waarvoor de mensen over lijken zouden gaan om ze te kunnen exploiteren.
Het verhaal is onderhoudend en verrassend goed uitgewerkt, maar dé ster van deze film is natuurlijk de CGI. De beelden bestaan voor 40% uit live action en voor 60% uit animaties. En het dient gezegd dat de makers er een pareltje van gemaakt hebben. De 3D-effecten zijn ronduit fénomenaal en leggen de lat wel erg hoog voor de filmmakers die in de eerstvolgende jaren een 3D-project op poten willen zetten. In tegenstelling tot het functionele 3D, waarbij de effecten vooral dienen om het publiek het gevoel te geven dat objecten naar hen toevliegen (bv. de speren zoals Thallyos aanhaalt, of vieze beesten, ...), is bij Avatar de volledige film in 3D. Het gevoel van diepte dat gecreëerd wordt is grensverleggend en als je het combineert met de prachtige omgevingen, de mythisch ogende dieren en de erg natuurlijk bewegende Na’vi, kom je al snel uit bij een pareltje dat je moeiteloos bijna drie uur zal fascineren, entertainen en doen watertanden.
Net zoals Thallyos ga ik volgende week zeker nog eens opnieuw kijken. Zelden ben ik zo onder de indruk geweest van de film, en ik heb het gevoel dat het nog lang zal duren voor een film mij opnieuw zo zal verrassen. Laat je onderdompelen in de mythische wereld van Pandora, je zal er zeker geen spijt van hebben!