Het kwam ter mijne attentie dat Roland Emmerich een anagram is van de woorden ‘milderen’ en ‘ocharme’. What’s in a name? De schalk heeft, vier jaar na zijn laatste wapenfeit, besloten om nog eens een CGI-bom, genre Little Boy, te droppen. Roland was eerder al verantwoordelijk voor Independence Day, Godzilla (!) en The Day After Tomorrow. Na deze titelopsomming had ik eigenlijk moeten passen voor zijn nieuw knutselwerkje. Maar ondergetekende is een doorzetter, tegen beter weten in. Veel bezieling liet de trailer van 10,000 BC (de trailer van Indy en The Dark Knight zitten voor deze film om het verschil nog duidelijker aan te geven) niet uitschijnen maar vier jaar kunnen in een mensenleven veel doen, ongeacht hoe diep die persoon zichzelf in de penarie heeft gefilmd.
100 eeuwen voor de Christelijke messias hadden de Aardbevolkende stammen duidelijk geen zin in ingewikkelde verhalen. D’leh (Strait), de lokale Yannick Noah zonder tennisracket, wurmt zich naar de top van zijn stam. Back in the days waren vrouwen nog een geschenk dus verkrijgt hij bij zijn promotie de ravissante Evolet (Belle). Zodra het koppel van plan is gelukkig te worden, duikt er toch wel geen vijandige stam op zeker. Evolet (subtiel product placement van GM?) wordt ontvoerd en held D’leh (alweer een anagram) blijft verweesd achter. Niet te lang natuurlijk, want D’leh zet, samen met zijn enkele van zijn naasten, de achtervolging in. Eén der basisverhaaltjes op het eerste zicht. En tot daar wil ik nog wel meegaan in Emmerichs hutsepot. Helaas heb ik alle idiote vertakkingen van deze plot weggelaten (het einde!) en wens ik er ook niet meer op terug te komen. Het is voor jullie eigen bestwil.
De acteurs werken aardig mee aan dit flets opzet. Strait zou de wereld offeren om toch maar bij zijn muse te kunnen zijn. Op het doek is daar niets van te zien. Strait heeft, buiten enkele schreeuwfestijnen, niet de kunde om de film te dragen. Belle is enkel en alleen gecast omdat ze er leuk uitziet in een berenvel. Curtis, Smiley in een vorig leven, houdt doorheen de film constant zijn mondhoeken naar beneden. Het stamhoofd is zo getraind en gefocust dat zijn droevig gezicht zelfs standhoudt tegen de wanprestaties van de jonge garde in zijn stam.
Ogenblikkelijk naar Rolands paradepaardje dan maar, de visual effects. En deze zien er, zoals gebruikelijk, vrij goed uit. De kop van de sabeltandtijger, de kudde mammoeten, het grote shot over de piramides, … allemaal zeer knap gebracht. Maar ook 10,000 BC is geïnfecteerd met de hardnekkige ‘fake’-bacterie. Er ligt geen ziel of logica in al dat digitaal moois. De tijger (die zelfs de poster verfraait) is een flauw katertje dat hooguit een minuut in beeld komt. Eén der machtssymbolen uit het dierenrijk moet gered worden van de ondergang en als dank wordt hij zijn huiskat. Net daarvoor wordt de velociraptor-in-het-gras-scène uit Jurassic Park losjes overgedaan met uit de kluiten gewassen emoe’s. Alweer hetzelfde procédé, een machtig beest (dat moet het toch voorstellen) dat verslagen wordt door een flauw steentje tegen zijn bek. Slow motion-actiestukken hakkelen enorm en verpesten de fun compleet. Het probleem van de hele film overigens, machtig willen overkomen maar bij de eerste de beste hindernis plat de buik gaan.
Is er dan werkelijk niets goed aan 10,000 BC? Wel, Emmerich heeft er een spelletje ingestoken. Op de saaie momenten, en dat zijn er een pak, kan je op zoek gaan naar fouten in de film. De personages lijken bijvoorbeeld à la Hayden Christensen te jumpen van de ene set naar de andere. Ook het klimaat had in die tijd al behoorlijk last van vapeurs. Vreemde talen konden worden aangeleerd in een mum van tijd. De piramides werden blijkbaar op dat tijdstip al rechtgetrokken. … Het verbaasde mij dat zelfs dat niemand van de holbewoners een GSM of iPod in zijn knapzak had zitten. De reden waarom de film een exacte datum als naam draagt, ontgaat me ook volledig.
10,000 BC bijt volledig in het mulle woestijnzand. Een zielloos episch verhaal dat op weinig momenten kan boeien. Als er dan al eens een mopje vanaf kan, is het niveau bedroevend laag. Daar waar Godzilla nog lachwekkend slecht is, is Rolands prilste een welgemeend geschiedenislesje zonder een grond van waarheid. Bijna twee uur lang verveling en verbazing om wat Emmerich uit zijn mouw schudt om toch maar met het verhaal te kunnen doorgaan. Deze staat nu al in mijn top van slechtste films van 2008.
en enkel de "stam" van de hoofdpersonage's spreken Engels.
. Dus die zullen wel echt blauwe ogen gehad hebben 
