Archief - Vader slaat huur drastisch op

Ties08 zei:

Hij heeft gewoon het woord "vaker" gebruikt omdat zo goed als niets absoluut is.
Zoals in: "zeg nooit nooit" of "zeg nooit altijd".

Ik gebruik die woorden ook amper, gewoon omdat ALS er eens een uitzondering is, mensen je dan kunnen pakken op je woorden.
Door woorden als "meestal, vaak, grootendeels, vrijwel (nooit/altijd), praktisch, in het algemeen, zo goed als ..." te gebruiken, dek je jezelf beter in en laat je ruimte voor de uitzonderingen.

Doe ik ook altijd in discussies.

Klik om te vergroten...

Maar die uitzondering (en kom, we weten niet eens of het een uitzondering is want hij gaat uit van veronderstellingen) haalt zijn hele idee van een les leren via geld af te staan net onderuit. Wie weet komt de interesse uit een andere factor?

Karre zei:

Dus met die vaker geef je zelf aan dat er gaten in jouw gedachtenpatroon rond het leren van een les via geld afstaan zitten?

Ik zou graag wel eens weten wie er allemaal van op straat die je tegenkomt trouwens een mooie uitleg kan geven waarom hij belastingen/ accijnzen betaalt .

Klik om te vergroten...

Karre zei:

Plus hij negeert mijn post waarin ik met zijn woorden zelfs al aanduid dat er gaten in die gedachtengang zitten .

Klik om te vergroten...

Oei sorry, ik had die post over het hoofd gezien. Ik negeer geen posts hoor, enkel per ongeluk.

Je eerste punt snap ik niet. Ik zei dat mensen vaker willen weten wat een product is als ze ervoor moeten betalen. Analoog: als kinderen meebetalen willen ze ook weten waar dat geld naartoe gaat (lees: wat alles kost). Ik zie niet in hoe dat mijn eerdere uitspraken tegenspreekt, dat het betalen van geld een les zou leren omtrent kosten. Als je kinderen laat mee betalen, zijn ze meer geïnteresseerd in wat alles kost. Dat is mijn veronderstelling. Omdat ik zelf zo ben (als ik betaal wil ik weten waarvoor), maar ook omdat ik al jaren bezig ben met hoe prijzen gedrag sturen. Jij veronderstelt dat geld vragen misschien net het omgekeerde bereikt, dat kinderen dan niet meer omkijken naar de kosten, maar daar spreken eigenlijk alle gedragswetenschappen je in tegen.

Je tweede punt snap ik eigenlijk ook niet goed . Wat bedoel je? Dat mensen op straat niet weten dat ze accijnzen betalen op tabak? Of wat bedoel je nu?

Riverdale27 zei:

Oei sorry, ik had die post over het hoofd gezien. Ik negeer geen posts hoor, enkel per ongeluk.

Je eerste punt snap ik niet. Ik zei dat mensen vaker willen weten wat een product is als ze ervoor moeten betalen. Analoog: als kinderen meebetalen willen ze ook weten waar dat geld naartoe gaat (lees: wat alles kost). Ik zie niet in hoe dat mijn eerdere uitspraken tegenspreekt, dat het betalen van geld een les zou leren omtrent kosten. Als je kinderen laat mee betalen, zijn ze meer geïnteresseerd in wat alles kost. Dat is mijn veronderstelling. Omdat ik zelf zo ben (als ik betaal wil ik weten waarvoor), maar ook omdat ik al jaren bezig ben met hoe prijzen gedrag sturen. Jij veronderstelt dat geld vragen misschien net het omgekeerde bereikt, dat kinderen dan niet meer omkijken naar de kosten, maar daar spreken eigenlijk alle gedragswetenschappen je in tegen.

Je tweede punt snap ik eigenlijk ook niet goed . Wat bedoel je? Dat mensen op straat niet weten dat ze accijnzen betalen op tabak? Of wat bedoel je nu?

Klik om te vergroten...

Het is jij die de veronderstelling maakt dat het afstaan van geld een interesse opwekt. Ik veronderstel nergens iets. Ik merk enkel op dat dat niet noodzakelijk bij iedereen zo is. Wat je zelf toegaf met die vaker. Het is ook aan jou om te staven dat het bij de meerderheid zo wel is en jouw redenering dus wel degelijk steek houdt.

Dat tweede haalde ik er gewoon bij omdat iedereen toch moet weten wat er met zijn belastinggeld gebeurt en waarom een accijnsverhoging op tabak er komt, nee?

Karre zei:

Het is jij die de veronderstelling maakt dat het afstaan van geld een interesse opwekt. Ik veronderstel nergens iets. Ik merk enkel op dat dat niet noodzakelijk bij iedereen zo is. Wat je zelf toegaf met die vaker. Het is ook aan jou om te staven dat het bij de meerderheid zo wel is en jouw redenering dus wel degelijk steek houdt.

Dat tweede haalde ik er gewoon bij omdat iedereen toch moet weten wat er met zijn belastinggeld gebeurt en waarom een accijnsverhoging op tabak er komt, nee?

Klik om te vergroten...

1) Ik maak die veronderstelling omdat zo goed als alle economische theorie en empirie aantoont dat die veronderstelling klopt. Er is een consensus over. Dus is het niet aan mij om die veronderstelling te verdedigen, maar aan u om aan te tonen dat die veronderstelling niet klopt. Wanneer een product een kost heeft, m.a.w. wanneer mensen iets moeten opgeven om iets te verkrijgen, zullen ze meer geïnteresseerd zijn in de details dan wanneer ze dat gratis krijgen. Ga maar eens in Antwerpen Centraal gratis repen chocolade met bananensmaak uitdelen. Niemand zal u vragen wat daarin zit en het gewoon aannemen. En vraag dan maar eens een euro per reep. Ge zult zien, ze gaan u vragen wat erin zit.

2) Weet gij wat er allemaal met uw belastingsgeld gebeurt? Ik niet hoor. Ik weet dat er ziekenhuizen, scholen en wegen, zieken en werklozen zijn, maar alles? Geen flauw idee van. Onze tax code is veel te complex om dat te begrijpen. Maar soit, dat is ook het punt niet. Het punt was dat je door extra taxen op tabak, tabak duurder maakt. Hogere prijs => lagere vraag. Dat was mijn punt. Dat was althans het initiële motief voor taxen op tabak of drank, om die consumptie te ontmoedigen (in plaats van gewoon te zeggen: ge moogt niet drinken!). Ondertussen is het eerder een gemakkelijke manier voor de overheid geworden om de gaten in hun begroting te vullen.

Milton Friedman, die niet zo'n grote fan was van overheidsinterventie, zei altijd dat het beter was om een systeem te hebben waarin de incentives van iedereen tot goed gedrag leiden, in plaats van een systeem waarbij er bepaalde regels gevolgd moeten worden. Het verschil is dat bij incentives de mensen ook werkelijk willen wat ze doen, terwijl bij regels dat niet het geval is. Stel ge wilt roken ontmoedigen. Ge kunt dan zeggen: ge moogt niet roken of ge vliegt de bak in! Een andere, betere optie is door taxen te heffen op roken.

Dat is het verschil tussen regels en incentives. En ik ben een grote fan van incentives. Daarom dat ik ook denk dat wanneer een ouder het nodig vind om zijn kind een bepaalde les te leren, dat incentives beter werken dan regels. En een bedrag vragen is zo'n incentive (whereas een preek bijv. een regel zou zijn). Merk op dat ik zeg: ALS DE OUDER HET NODIG VINDT. Als uw kind alle lessen al geleerd heeft, laat hem dan maar vrij, I say.

Al is zo'n vergelijking met de overheid natuurlijk niet de beste vergelijking, maar het gaat om het principe hier.

een incentive is ook een regel.

Renegadexxripxx zei:

een incentive is ook een regel.

Klik om te vergroten...

1.incentive
de incentive zelfst.naamw. (m./v.) Uitspraak: [ɪn'sɛntɪf] Verbuigingen: incentive|s (meerv.) beloning die je motiveert om harder te werken, om een (bijzondere) prestatie te leveren

Een regel is een voorschrift, gebod of verbod. Hieraan hangen geen beloningen aan vast. Enkel straffen.

Dus de regel van niet dronken rijden (en dus niet dronken blazen wanneer je achter het stuur zit) wordt niet met een bob hanger beloond.

dat is ook het eerste wat ik ervan hoor.

Een regel kan vanuit een positieve of negatieve actie ondersteund worden. Bestraffen is negatief. Incentiviëren is positief.

Renegadexxripxx zei:

Dus de regel van niet dronken rijden (en dus niet dronken blazen wanneer je achter het stuur zit) wordt niet met een bob hanger beloond.

dat is ook het eerste wat ik ervan hoor.

Een regel kan vanuit een positieve of negatieve actie ondersteund worden. Bestraffen is negatief. Incentiviëren is positief.

Klik om te vergroten...

OK OK, er is hier wat onduidelijkheid over definities.

Laten we het anders bekijken. Er zijn 2 manieren om gedrag in een bepaalde richting te sturen.

1) ge maakt wetten die bepaalde dingen verplichten of verbieden
2) ge creëert een systeem waarin mensen automatisch het juiste gedrag gaan vertonen

Ge kunt discussiëren over nuances, definities, en wat niet al. Maar daar komt het op neer.

Renegadexxripxx zei:

Dus de regel van niet dronken rijden (en dus niet dronken blazen wanneer je achter het stuur zit) wordt niet met een bob hanger beloond.

Klik om te vergroten...

Wat Riverdale zegt:

Riverdale27 zei:

De regel is een regel (dronken rijden => boete/straf/gevangenis)
De sleutelhanger is een incentive, zij het wel een bijzonder zwakke incentive (nuchter rijden => sleutelhanger)

Klik om te vergroten...

Indien we jouw redenering volgen Renegade, zou je in nuchtere toestand een sleutelhanger krijgen, in dronken toestand gewoon niet, zonder enige straf.

Klopt dus niet.

De regel is het gebod / voorschrift.
De straf of het incentive is de actie gebonden aan deze regel en dit kan positief of negatief of beide zijn.

Daar je in uw uitleg stelde dat de regel altijd negatief was en de incentive altijd positief was, heb ik daarom die opmerking gemaakt dat in die optiek de regel == incentive. Desondanks dat als je het verder ontleed eerder is zoals ik hierboven heb vermeld. Maar man dat is off-topic.

In mijn voorbeeld :

ben je dronken -> straf geen sleutelhanger
ben je niet dronken -> geen straf, wel sleutelhanger.

Ja ik heb dat ondertussen verwijderd want het is complexer.

De regel is: je mag niet dronken rijden.
Maar de gevangenisstraf die erbij hoort is meteen dan weer een incentive.

Je kan regels hebben en daar incentives aan koppelen (negatief of positief) om te zorgen dat de regel nageleefd wordt.

Maar enfin, we wijken een beetje te ver af. Waar het op neer kwam is het geval van ouders en kinderen is een keuze tussen:

1) preken hoe duur het is om alleen te leven, facturen laten zien, etc maar niet laten bijdragen

2) het kind ook laten bijdragen

En mijn oordeel was dat 2 beter is om een betrokken kind te krijgen dan 1, vanwege die incentive. De regels in 1 worden gekoppeld aan de incentives in 2.

Neen, je kunt aan je regel een incentive vasthangen, maar dat hoeft niet persé.

Maar een regel IS géén incentive.
Sommige regels hebben boetes of straffen bij overtreding, maar geen beloning indien je ze niet overtreed.
Daarom is een regel dus geen incentive.

Ties08 zei:

Neen, je kunt aan je regel een incentive vasthangen, maar dat hoeft niet persé.

Maar een regel IS géén incentive.
Sommige regels hebben boetes of straffen bij overtreding, maar geen beloning indien je ze niet overtreed.
Daarom is een regel dus geen incentive.

Klik om te vergroten...

Hiermee ben ik akkoord.

De tien geboden zijn regels. Aan sommige hangen nu incentives (gij moogt niet stelen, gij moogt niet doden => de bak in), aan anderen niet.

bon voor mij gaat heel die discussie niet echt over het feit of we een jong volwassen de waarde van geld moeten aanleren of niet.
het is gewoon het feit dat je nu gaat werken en dat ik het normaal vind dat je dan een steentje bijdraagt aan de kosten.
Los van dit specifiek geval dus die handelt over het plots verhogen van de bijdrage door de ouders voor bepaalde redenen.

Chapeau voor diegenen die net beginnen met werken en nu ze nog bij hun ouders wonen bijna al hun geld sparen. Ik zou dan ook eerder geneigd zijn als ouder om die bijdrage te beperken/af te schaffen (naargelang uw eigen financiële situatie als ouder)

Maar ik vrees eerlijk gezegd dat jullie dan een minderheid zijn, de meesten die ik ken en nog bij hun ouders wonen als werkende mens zijn niet zo'n grote spaarders. Die leven meestal nog thuis omdat het makkelijk en goedkoop is en ze nog wat van het leven kunnen profiteren. (festivals, op reis gaan, luxeproducten kopen,...)
Want eens je zelf moet afkorten voor een huis zal je (in het begin toch) veel moeten opgeven.

Dat vind ik dus zo kortzichtig van die mensen hé. Die kijken niet verder dan nu "profiteren van het leven" maar vergeten dat er, hopelijk toch, nog een heel leven voor hun staat ook.
En 't is niet dat als ge beslist dat ge een huis wilt kopen, ge op dat moment zuinig moet beginnen leven. Nee, ge moet de jaren ervoor best zo veel mogelijk sparen om de komende 20-30j daar de vruchten van te plukken. Anders moet ge zelfs niet eens aan kopen beginnen denken.
En een reiske en een festival kan er dan heus ook nog wel van af. Maar elk weekend zwaar op stap en elke 6 maand uw pc zwaar upgraden en dan nog uw auto tunen etc.. Erg kortzichtig vind ik dat.


Maar da's een andere discussie

ik had nog het geluk om een huis te kunnen kopen op het goede moment.
Nog voor de prijzen van de huizenmarkt fel omhoog begonnen te gaan.

Heb het volledige bedrag geleend en kan dit perfect alleen afkorten zonder dat ik mijn levensstijl drastisch moet aanpassen.
Dus ik heb nog perfect als alleenstaande een huis kunnen kopen zonder te moeten sparen.

Dat is natuurlijk een privilege die de dag van vandaag niet meer mogelijk is.
Als ik de prijzen bekijk van woningen heden ten dage heb ik medelijden met diegenen die nu nog iets willen alleen kopen.

ik heb het uiteraard ook over de huidige situatie.

Geld afgeven thuis is normaal, zeker als je werkt. Zelf moet ik €150 afgeven thuis en ik besef dat dit weinig is. Ik ben weliswaar een persoon die weinig verbruikt (stroom, water, eten), maar toch meer dan €150 de maand.

De broer van mijn vriendin is 28 jaar, woont thuis en werkt nu een 4 maanden. Hij is een loser eerste klas en zit altijd te ragen als hij geld moet afgeven thuis. Hij krijgt op zijn werk maaltijdcheques en eist dat zijn moeder hem geld geef in de plaats voor zijn maaltijdcheques. Natuurlijk is die ma zo retarded om dat te doen, maar die kerel heeft dan ook 0,0 normbesef.

Dat je pa ineens het bedrag naar 350 opdrijft is wel kut, zou het ook niet leuk vinden. Maar je moet beseffen dat dit nog steeds maar een peulschil is van wat je kwijt zou zijn als je alleen woont. Je moet de mensen natuurlijk niet wakker maken en je moet af en toe wel is helpen in het huishouden, maar je pa moet niet zagen van lang in je bed liggen als je ook elke dag gaat werken. Het is jou vrije tijd. Als je nu niet werkte en echt heel de dag geen klote deed, zou ik je buiten sjotte.

Dragees zei:

Dat je pa ineens het bedrag naar 350 opdrijft is wel kut, zou het ook niet leuk vinden. Maar je moet beseffen dat dit nog steeds maar een peulschil is van wat je kwijt zou zijn als je alleen woont. .

Klik om te vergroten...

Deze zin is toch ook een terugkerend fenomeen dat niet volledig juist zit.
Ja het kost minder, maar het zou maar erg zijn als het evenveel kostte, nietwaar? Slechts 1 "eigen" kamer met privacy. Constante passieve controle wanneer ge weg gaat, thuiskomt, met wie.
Vaak ook leven volgens het gezinsstramien "de afwas gebeurt nu en tis uw beurt om te helpen", eten wat de pot schaft, meer rekening houden met elkaar dan als ge alleen gaat wonen.
De voordelen zijn vaak dat uw was en plas gedaan wordt en ook uw eten dat mooi klaarstaat.

Maar om nu te zeggen "ge kunt er niet voor alleen wonen" impliceert precies dat ge wel evenveel krijgt als dat ge zou alleen gaan wonen.

Dan kunt ge ook (belachelijk) zeggen dat een kartonnen doos nóg goedkoper is. Inderdaad, maar ge krijgt dan ook weer andere neveneffecten bij zoiets

True, maar dat verschilt dan weer van situatie tot situatie. Mijn pa is vaak in het buitenland voor zijn werk en ik zit vaak alleen thuis dus heb heel veel privacy. Waar ik naar toe ga zeg ik gewoon, mijn vader respecteert mijn privacy en gaat niet zagen met wie of wat of hoe (ben wel 25 jaar). Ik eet ook wat ik wil als ik het zelf klaar maak. Mijne was doet onze pa wel.

De waarde van geld moet niet worden aangeleerd, iemand met een gezond verstand zal dit zelf wel weten. Als ouders moet je het natuurlijk niet in de hand werken door alles maar te geven wat ze willen. Ik zelf moest alles zelf betalen van luxe goederen dat ik wou, boeken was het enige wat mijn pa wou betalen. Ik ben super spaarzaam met af en toe de grotere aankoop (+- 1000&#8364 om de 6 maand ofzo. Zo spaar ik op een jaar makkelijk 90% van mijn netto loon. Ik heb dit niet geleerd door veel te moeten betalen aan mijn ouders. Voor mij is dat gewoon gezond verstand en denken aan uw toekomst.