Hiapoe
Legacy Member
Ons huis is 100% op mijn naam en is 100% mijn eigendom.
De lening staat wel op beide onze naam.
Reden: Ons huis is een verbouwde fabriek en die fabriek is erfgoed van mij (was van mijn grootouders). De lening heeft dus gediend voor de verbouwing van een gedeelte van die fabriek tot woning.
De bedoeling is van in het begin duidelijk geweest: de eigendom moet 100% van mij blijven. Stel dat we uit elkaar zouden gaan (wat niet de bedoeling is), dan is overeengekomen dat ik aan haar alles uitbetaal wat ze mee afbetaald heeft aan de lening. Maar er is geen eigendom die deels van haar is.
Mijn vriendin is van Limburg en we wonen in West-Vlaanderen (waar ik dus getogen ben) en als we uit elkaar zouden gaan, dan zou zij toch terug naar Limburg gaan.
Dit is allemaal bij de notaris besproken.
Eenmaal er kinderen zijn, valt de hele discussie toch in het niks, want dan gaat alles uiteindelijk toch naar ons kinderen. Als er geen kinderen zijn, dan blijft alles mooi gescheiden. We hebben ook elk aparte rekening en doen elk einde van de maand een afrekening, gebaseerd op de verhouding van ons loon (ik verdien een heel stuk meer, maar deel ook meer in de kosten). Dat is 1 keer in de maand een half uurtje werk... Tis niet dat we dan op een euro kijken, maar we proberen alles wat juist te verrekenen.
Stel dat er een grote kost is en ik betaal het helemaal omdat mijn vriendin op dat moment geen geld over heeft (TV stuk, Wasmachine,...) dan is het 'mijn' eigendom. We genieten ervan met gans het gezin uiteraard, maar als we uit elkaar zouden gaan, is het van mij...
Eigenlijk nog nooit veel problemen gehad onder ons tweetjes met dit systeem... elke maand gewoon eens alles op een rijtje zetten en klaar is kees... Zo hou je ook elke maand heel goed bij wat uitgaat en binnenkomt en wat nog moet gebeuren op financieel vlak. Wij weten ook perfect van elkaar hoeveel op onze rekeningen staat, wat we verdienen, enz. Geen financiele geheimen.
Praten en transparantie is imo het allerbelangrijkste betreffende financieën binnen een gezin.
Hiapoe
De lening staat wel op beide onze naam.
Reden: Ons huis is een verbouwde fabriek en die fabriek is erfgoed van mij (was van mijn grootouders). De lening heeft dus gediend voor de verbouwing van een gedeelte van die fabriek tot woning.
De bedoeling is van in het begin duidelijk geweest: de eigendom moet 100% van mij blijven. Stel dat we uit elkaar zouden gaan (wat niet de bedoeling is), dan is overeengekomen dat ik aan haar alles uitbetaal wat ze mee afbetaald heeft aan de lening. Maar er is geen eigendom die deels van haar is.
Mijn vriendin is van Limburg en we wonen in West-Vlaanderen (waar ik dus getogen ben) en als we uit elkaar zouden gaan, dan zou zij toch terug naar Limburg gaan.
Dit is allemaal bij de notaris besproken.
Eenmaal er kinderen zijn, valt de hele discussie toch in het niks, want dan gaat alles uiteindelijk toch naar ons kinderen. Als er geen kinderen zijn, dan blijft alles mooi gescheiden. We hebben ook elk aparte rekening en doen elk einde van de maand een afrekening, gebaseerd op de verhouding van ons loon (ik verdien een heel stuk meer, maar deel ook meer in de kosten). Dat is 1 keer in de maand een half uurtje werk... Tis niet dat we dan op een euro kijken, maar we proberen alles wat juist te verrekenen.
Stel dat er een grote kost is en ik betaal het helemaal omdat mijn vriendin op dat moment geen geld over heeft (TV stuk, Wasmachine,...) dan is het 'mijn' eigendom. We genieten ervan met gans het gezin uiteraard, maar als we uit elkaar zouden gaan, is het van mij...
Eigenlijk nog nooit veel problemen gehad onder ons tweetjes met dit systeem... elke maand gewoon eens alles op een rijtje zetten en klaar is kees... Zo hou je ook elke maand heel goed bij wat uitgaat en binnenkomt en wat nog moet gebeuren op financieel vlak. Wij weten ook perfect van elkaar hoeveel op onze rekeningen staat, wat we verdienen, enz. Geen financiele geheimen.
Praten en transparantie is imo het allerbelangrijkste betreffende financieën binnen een gezin.
Hiapoe
