Renegadexxripxx
Legacy Member
Nelytje zei:Omdat ik met dat geld de notariskosten zal moeten betalen en ook hem uitkopen en dan blijft er nog een klein beetje misschien over die ik zelf als buffer wil houden omdat ik een huis, lening en kind heb.
En ook omdat het uiteindelijk op mijn naam staat..
Hij daarentegen geen huis of huur heeft, geen lening en een beetje alimentatie moet betalen, vind ik ook niet eerlijk dat ik die kleine buffer nog zou moeten delen..
1) jullie kiezen om te scheiden.
2) jullie draaien dan ook beiden op voor de kosten van de scheiding.
3) jij wilt zijn 30% aandeel van het huis uitkopen.
a) ik spreek mij niet uit ofdat het feit van die 70% - 30% in de woning correct is. Als dat via de notaris geregeld werd en dat staat ergens officieel beschreven zie ik geen probleem. Indien dat niet het geval is, zou ik mij beraden (om ervoor te zorgen dat het niet 50-50 wordt).
4) jij draait op voor de kosten hiervoor. Zowel het bedrag om hem uit te kopen als de kosten voor de notaris. Je kunt als je goed overeen komt hem eventueel laten meebetalen voor de notariskosten.
a) ik weet niet of de miserietaks nog altijd geldend is. Misschien dat HUSKE of JPV hier meer over kunnen zeggen. Huske heeft destijds zijn vrouw uitgekocht. En dacht mij te herinneren dat hij toen nog een extra boete moest opleggen omdat ze er samen niet lang genoeg gewoond hadden (wat in uw geval mij ook het geval lijkt te zijn). Maar ik weet niet meer of dat principe nog altijd telt ofdat dit ondertussen was afgeschaft
b) basis hiervoor is dat het uw keuze is om uw ex-vriend/ man uit te kopen. Hij moet hiervoor niet opdraaien. Net zoals jij er niet voor zou moeten opdraaien indien de situatie omgedraaid werd.
5)
a) als je nooit hebt beschreven via de notaris (stel vb dat uw vriend / man nooit ging werken en jij wel) hoe de verdeling is voor het geld van de gemeenschappelijke, dan wordt dit geld geacht te zijn om gemeenschappelijk te zijn. Dus moet dit 50-50 verdeeld worden. Ongeacht op wie zijn rekening dit staat.
b) als ik hem was zou ik eisen dat het geld op de spaarrekening van de kleine geblokkeerd werd tot het kind 18 werd. En dat geen van de volmachthouders dit mag afhalen. Waarom : anders gebruik jij dat geld eventueel voor uw eigen in plaats van voor de kleine (mijn moeder heeft dit gedaan toen ik jong was en bij mijn vader ging wonen, bank heeft toen gezegd oeps - en 25 jaar later heb ik het nog altijd niet terug noch wilde de bank toen actie ondernemen om dat terug te vorderen). Dat die kleine ervan kan genieten in die woning maakt niet uit. Uw ex man/ vriend kan perfect eisen dat dit geld in 2 gedeeld wordt. 1 spaarrekening op zijn naam, en 1 spaarrekening op uw naam tbv het kind. Daar ga je ook niets kunnen tegen doen.
6) wat jij wilt doen met dat geld, daar moet uw ex-man zich niets van aantrekken. De wet bepaalt dat dit geld gemeenschappelijk is. En dat hij recht heeft op de helft.
7) het beste resultaat ga je krijgen wanneer je overeen komt met elkaar. Niet wanneer je beiden in de loopgraven gaat zitten. Dat laatste gaat u wel het beste gevoel geven. Aangezien ik denk dat uw ex vriend besloten heeft om er een punt achter te zetten, correct - zo kwam het toch over? Maar het gaat het u niet gemakkelijker maken. Laat u niet leiden door uw gevoelens. Daar verdienen enkel de advocaten aan. Wees ook niet zeker dat je recht hebt op alimentatie. Als hij vb stelt dat hij bereid is om aan co-ouderschap te doen, dan moet hij u geen alimentatie.



ad: