mac-bc
Legacy Member
sneeuwzwart zei:Omdat er nog altijd een hoop mensen met een gebroken teennagel naar spoed komen, om daar de hele spoed bijeen roepen dat ze niet binnen 5 min worden geholpen. Mensen die niet op de spoed thuishoren mogen ze voor mijn part een hele dag laten wachten.
Lila. zei:Inderdaad, je moet gewoon maar eens een aflevering van Spoed 24/7 meepikken en je begrijpt meteen waarom er zo’n lange wachttijden zijn. Ik vind dat die artsen en verpleegkundigen vaak enorm veel geduld opbrengen voor mensen die met banale prullen naar de spoed komen.
Ik heb in mijn directe omgeving een spoedarts en die verhalen die je dan hoort... Mensen zijn zelfs niet te beschaamd om in het midden van de nacht op de spoedafdeling op te dagen met een schaafwonde, hoofd- of buikpijn die al drie weken aanhoudt, etc. Daarvoor dient de spoedafdeling niet.
Mensen zijn gewoon enorm gemakzuchtig geworden. En slechte gewoontes verleer je nu eenmaal niet zo gemakkelijk. Op mijn werk is het trouwens in het arbeidsreglement opgenomen dat er bij een arbeidsongeval steeds een ambulance moet gebeld worden. Onlangs was een collega uitgeschoven op een natte plek, ze had geen pijn, kon nog normaal wandelen en hoefde geen dokter te zien, zei ze zelf. Maar nee hoor, de ambulance moest opgeroepen worden.
En dan verschieten dat die spoedgevallen afgeladen vol zitten met niet-spoedgevallen.
Denk toch even kritisch na aub. Als dat werkelijk hét grote probleem zou zijn, dan zouden de lange wachttijden zich enkel voordoen bij spoeddiensten. Quod non natuurlijk. Men sleurt er dan graag dergelijke belachelijke anekdotes bij om toch maar weer de schuld op de ander te steken, om de hand niet in eigen boezem te moeten steken, ...
Als je via de gewone weg bij een specialist wil geraken, duurt het tegenwoordig standaard zo ongeveer een maand (!) vooraleer je de specialist kan zien. Vind jij het dan abnormaal dat mensen naar de spoed gaan met aandoeningen die niet levensbedreigend zijn?! Natuurlijk niet, ze werken het namelijk zelf in de hand. Als je wil geholpen worden binnen een termijn die een klein beetje redelijk is, dan moet je blijkbaar naar de spoedgevallen.
Of om met wat zin voor overdrijving mijn punt te maken: op zich moet je met diarree natuurlijk niet naar de spoedgevallen. Maar als je dat natuurlijk in het Belgische perspectief plaatst dat je eerst een maand met diarree moet rondlopen vooraleer je geholpen wordt, dan moet je niet schrikken als diezelfde diarree plots wél een spoedgeval wordt.
Maar neen, dat gaat er niet in blijkbaar. Liever blind blijven voor de oorzaken WAAROM mensen zo vaak naar de spoedgevallen gaan en liever die mensen wat uitschelden. In elk bedrijf en in elke instelling die aan integrale kwaliteitszorg doet, zouden dergelijke vragen onmiddellijk geanalyseerd worden. Er zou nagedacht worden hoe men zélf tot dit fenomeen bijdraagt.
Hoe komt het dat die reflex niet gemaakt wordt in het dokterswereldje? Een gebrek aan logisch/kritisch denken of een gevoel van verhevenheid en onaantastbaarheid?
Lila. zei:Uiteindelijk is het heel simpel: als je je aanbiedt met een écht spoedgeval hoef je nooit lang te wachten.
Uhu, sure. Ik herinner mij een reportage waarin een anonieme spoedarts getuigt dat het tekort aan spoedartsen soms zo nijpend is dat er nodeloos doden vallen. Maar uiteraard zal zoiets niet verschijnen in het vakje "doodsoorzaak".

Maar meer artsen laten instromen (uiteraard gekoppeld aan de normalisering van hun lonen)? No passeran. En dat mag doden kosten blijkbaar.