Nesjamag
Legacy Member
Het verhogen van werkleeftijd tot 67 is maar een van die dwaaloplossingen voor iets dat niet op te lossen valt.
Als er al hoge werkloosheid is, dan is het verhogen van werkleeftijd natuurlijk zinloos.
Het houdt ook geen rekening met de realiteit dat hoewel mensen langer leven, ze niet langer gezond leven. Het lijden wordt gewoon uitgerekt. De bijkomende jaren zijn niet kwalitatief. Een hoge werkleeftijd wordt eerder een liability voor werkgevers die hun gedegradeerd personeel minder snel kunnen laten gaan. De oudste, minst adaptieve, minst productieve werknemers kosten zo pakken meer, maar hun ontslaan zou nog kostelijker zijn dan aanmodderen.
Het is een vorm van wanbeleid, zulke stupide nieuwe beleidsregels creëren. Het toont ook aan dat ze geen oplossingen hebben voor de echte problemen, en mogelijk niet doorhebben wat de echte problemen zijn (sterk veranderende technologie, demografische verschuivingen, hoge ongelijkheid).
Er gaan talloze miljarden naar vormen van activering, allemaal weggesmeten geld. Iedereen die "geholpen" wordt om werk te vinden heeft een lagere kans om effectief werk te vinden dan dat ze met rust zouden gelaten worden. Elke vorm van staatsinterventie haalt flexibiliteit uit het systeem en uit de entiteiten in het systeem. Men snapt niet dat interventie kwaadaardig is.
Als er al hoge werkloosheid is, dan is het verhogen van werkleeftijd natuurlijk zinloos.
Het houdt ook geen rekening met de realiteit dat hoewel mensen langer leven, ze niet langer gezond leven. Het lijden wordt gewoon uitgerekt. De bijkomende jaren zijn niet kwalitatief. Een hoge werkleeftijd wordt eerder een liability voor werkgevers die hun gedegradeerd personeel minder snel kunnen laten gaan. De oudste, minst adaptieve, minst productieve werknemers kosten zo pakken meer, maar hun ontslaan zou nog kostelijker zijn dan aanmodderen.
Het is een vorm van wanbeleid, zulke stupide nieuwe beleidsregels creëren. Het toont ook aan dat ze geen oplossingen hebben voor de echte problemen, en mogelijk niet doorhebben wat de echte problemen zijn (sterk veranderende technologie, demografische verschuivingen, hoge ongelijkheid).
Er gaan talloze miljarden naar vormen van activering, allemaal weggesmeten geld. Iedereen die "geholpen" wordt om werk te vinden heeft een lagere kans om effectief werk te vinden dan dat ze met rust zouden gelaten worden. Elke vorm van staatsinterventie haalt flexibiliteit uit het systeem en uit de entiteiten in het systeem. Men snapt niet dat interventie kwaadaardig is.



