Archief - 100.000 belgen zijn miljonair. Welk type belg zijn dit dan?

Een specialist kan wel bakken geld verdienen maar zodra hij het bijv kalm aan wil doen stopt zijn money flow ook. (die bouwen natuurlijk wel sneller kapitaal op ook)
Een modale 1ste klasse voetballer (niet de 20 bekendste) zijn meestal financieel ongeschoold en zijn hun geld ver voor hun 50 terug kwijt. (die lokken idd ook louche types aan om mee te investeren in crappy concepten)
Wat huisdokters doen in een miljonairstopic vraag ik mij toch af. (Die mensen verdienen ietsje beter als de gemiddelde belg) en degenen die een 60-70 uren werkweek handhaven verdienen veel beter.

Maar onder een miljonair valt bij mij niet iemand met 1 miljoen, want die moet waarschijnlijk nog werken zoals wij allemaal. Pas vanaf 2-3 miljoen zijn voor mij de echte miljonairs.
1 miljoen gewoon op een spaarrekening doet niemand dat is gewoon idioot. (en die mensen hebben hun kapitaal niet opgebouwd door kleinschalig te denken.)

Het grote geld is nergens in loondienst te verdienen. Dus voor alle dromers dringend een btw nummer halen.

De ganse crux van deze thread is eigenlijk dit:

De titel en topicstarter beginnen met de verbazing dat er 100.000 miljonairs zijn in België (minder dan 1% van de bevolking).
Ik zal niet zeggen dat dit onmiddellijk jaloezie in zich draagt, maar het is een negatieve houding van naar deze statistiek te kijken.

Als we dan het verdere verloop van de thread zien, dan zie je een heleboel reacties die op z'n minst vanuit jaloezie kunnen begrepen worden.

Punt is dat van mij iedereen in België miljonair mag zijn en dat ik dat iedereen toewens... Bovenal wens ik iedereen een gelukkig leven toe, los van geld... want geld maakt niet gelukkig (ook niet ongelukkig)

Lexx zei:

5) Managers moeten zich opwerken, continu verantwoorden en met veel geluk en unieke eigenschappen kun je pas een manager worden die in dezelfde categorie verdient. Geldt niet voor specialisten.

Klik om te vergroten...

Een topmanager is niet meer of niet minder dan een arts specialist. Beiden moeten zich opwerken. Beiden moeten zich continu verantwoorden. Beiden putten hun verloning uit een expertise die op het hoogste niveau op de markt veel geld waard is. Het enige dat verschilt is het domein van expertise. Bij de ene is dat management, bij de andere hartoperaties of iets anders.

Hiapoe zei:

De ganse crux van deze thread is eigenlijk dit:

De titel en topicstarter beginnen met de verbazing dat er 100.000 miljonairs zijn in België (minder dan 1% van de bevolking).
Ik zal niet zeggen dat dit onmiddellijk jaloezie in zich draagt, maar het is een negatieve houding van naar deze statistiek te kijken.

Als we dan het verdere verloop van de thread zien, dan zie je een heleboel reacties die op z'n minst vanuit jaloezie kunnen begrepen worden.

Punt is dat van mij iedereen in België miljonair mag zijn en dat ik dat iedereen toewens... Bovenal wens ik iedereen een gelukkig leven toe, los van geld... want geld maakt niet gelukkig (ook niet ongelukkig)

Klik om te vergroten...

Gebrek aan geld maakt wél ongelukkig, en geen klein beetje want je leven en dat van je naasten komt in reëel gevaar. Leven en bij voorkeur iets of wat comfortabel leven, kost geld.

Iedereen in België toewensen miljonair te worden, tja binnen de context van een eurozone zou dat misschien nog kunnen, maar even los daarvan kan iedereen in een land perfect "miljonair" zijn in termen van een betrekkelijk waardeloze munt en nog steeds arm zijn. De term miljonair is alleen zinvol in termen van koopkracht - en éénmaal op het niveau van miljonairs en miljardairs zonder twijfel ook politieke invloed - en als je iedereen miljonair maakt in een systeem, dan koopt een miljoen natuurlijk niet meer wat miljoen voorheen kocht. Voor iemand die in andere threads prat gaat op (pogingen tot) zoveel mogelijk logisch argumenteren, moet je toch echt eens een cursus economie voor dummies lezen, er is ook zoiets als de geldvoorraad binnen het systeem waar je rekening mee moet houden.

Nu ik gun mensen die met eigen verdiensten in dit land miljonair geworden zijn zonder problemen hun weelde, zolang die eerlijk is verdiend. Wat mij betreft moet daar voor chirurgen niet eens discussies over bestaan, die mensen verrichten levensbelangrijk werk. Idem met een zelfstandige/manager die een succesvolle eigen zaak heeft uitgebouwd of binnen een succesvol bedrijf werkt, die mensen werken er uiteindelijk ook voor en zijn er niet alleen op basis van geluk geraakt.
Dat daarentegen managers bij banken zijn weggegaan met miljoenenbonussen maar dat de overheid (en dus de vele armere belastingsbetalers) hun banken wel hebben mogen rechttrekken, heb ik het moeilijker mee. Wat mij betreft hebben zo'n mensen crimineel vermogen vergaard en zou de overheid dat moeten gaan terugeisen.
Op rijkdom die zuiver verworven wordt door erfenissen en schenkingen, tja ik misgun anderen hun geluk niet maar een "verdienste" kan je het bezwaarlijk noemen. Als er nu één ding is waarop belastingen wat mij betreft niet verlaagd hadden moeten worden is het dat wel, wat deed de huidige Vlaamse regering? Juist ja...

^ Als ze spreken over een miljonair is dat meestal over een dollarmiljonair.

Miljonair zijn met Belgische franken of de munteenheid van Zimbabwe of whatever is niet moeilijk.

De miljonair (puur in geld zonder vastgoed) die ik ken was intern auditor bij de NAVO.
Specialisten doktoren kunnen dat ook worden. Een huisarts...lijkt me sterk.

M°°nblade zei:

Een topmanager is niet meer of niet minder dan een arts specialist. Beiden moeten zich opwerken. Beiden moeten zich continu verantwoorden. Beiden putten hun verloning uit een expertise die op het hoogste niveau op de markt veel geld waard is. Het enige dat verschilt is het domein van expertise. Bij de ene is dat management, bij de andere hartoperaties of iets anders.

Klik om te vergroten...

Ja awel, dat is eigenlijk wat ik ook wil zeggen. Topmanagers verdienen zeer terecht zoveel geld, maar mac-bc moet dan niet komen doen alsof specialisten zich niet hebben moeten inzetten of opwerken/verantwoorden zware dingen hebben moeten doen

Lexx zei:

Ja awel, dat is eigenlijk wat ik ook wil zeggen. Topmanagers verdienen zeer terecht zoveel geld, maar mac-bc moet dan niet komen doen alsof specialisten zich niet hebben moeten inzetten of opwerken/verantwoorden zware dingen hebben moeten doen

Klik om te vergroten...

Ik constateer alleen maar dat enorm veel universitair geschoolden zich uit de naad werken met de wortel voor de neus om ooit een topmanager te kunnen worden, genre nettolonen van € 10 000 en meer. Vervolgens constateer ik dat slechts een kleine minderheid dit ooit effectief zal worden en dus ooit effectief zoveel gaat verdienen. En ALS ze dat al verdienen, dan betekent dit gegarandeerd dat ze dit geld waard zijn omwille van de vrije markt waarin ze zich bewegen.

Daarnaast constateer ik dat je als specialist een (gemiddeld gezien) even moeilijke universitaire studie moet doen, velen zich ook de naad uit het lijf werken (geef ik toe, doch niet verplicht) maar dan wel de quasi-garantie hebben dat ze een netto-loon opstrijken van € 10 000 en meer. En daar zit het verschil met topmanagers natuurlijk. Daarenboven weet niemand of ze effectief zoveel waard zijn, gezien ze zich in een monopolie-positie bevinden.

Overigens vind ik dat gezever over de lonen topmanagers pure jaloezie. Dat wordt betaald met privé-geld waar niemand zich in te moeien heeft buiten de aandeelhouders. Over lonen van specialisten daarentegen, daar moet absoluut over gedebatteerd worden gezien deze discussie dan gaat om het efficiënt spenderen van gemeenschapsgeld. Iedereen die bijdraagt aan deze samenleving mag daar zijn zegje in doen.

mac-bc zei:

Ik constateer alleen maar dat enorm veel universitair geschoolden zich uit de naad werken met de wortel voor de neus om ooit een topmanager te kunnen worden, genre nettolonen van € 10 000 en meer. Vervolgens constateer ik dat slechts een kleine minderheid dit ooit effectief zal worden en dus ooit effectief zoveel gaat verdienen. En ALS ze dat al verdienen, dan betekent dit gegarandeerd dat ze dit geld waard zijn omwille van de vrije markt waarin ze zich bewegen.

Klik om te vergroten...

En hoe is dit anders bij een hartchirurg?
Die geneeskunde studenten moeten zich ten eerste al tijdens hun opleiding uit de naad werken om in aanmerking te komen om aan zo'n specialisatie te mogen beginnen (grote onderscheidingen). Dat was dan nadat ze zich uit de naad gewerkt hadden om door het ingangsexamen te geraken. Van alle artsen die afstuderen zal er dus ook maar een kleine minderheid effectief hart- of neurchirurg worden en zoveel verdienen.
Vervolgens moeten ze zich dan nog eens 5 jaar tijdens hun specialisatie uit de naad werken als assistent in opleiding.

Daarbij, om topmanager te worden moet je helemaal geen even moeilijke of lange (11-12 jaar) universitaire studie doen als specialisten. Of onderscheidingen halen. Of je hebt zelfs geen universitair diploma nodig.
Bill Gates, Mark Zucherberg, Steve Jobs, Richard Branson ,etc ... allemaal dikbetaalde CEO's zonder diploma.

En in welke zin heeft een topmanager in tegenstelling tot een hartchirurg GEEN quasi-garantie op een nettoloon van 10.000€?

mac-bc zei:

Daarnaast constateer ik dat je als specialist een (gemiddeld gezien) even moeilijke universitaire studie moet doen, velen zich ook de naad uit het lijf werken (geef ik toe, doch niet verplicht) maar dan wel de quasi-garantie hebben dat ze een netto-loon opstrijken van € 10 000 en meer. En daar zit het verschil met topmanagers natuurlijk. Daarenboven weet niemand of ze effectief zoveel waard zijn, gezien ze zich in een monopolie-positie bevinden.

Klik om te vergroten...

Ik snap uw punt zeker wel, maar van waaruit vertrekt gij dat die mensen die specialist willen worden quasi-garantie hebben om ook af te studeren als zijnde die specialist?

Ik vertrek vanuit 2 studenten pas uit hun 6e jaar middelbaar. De ene begint richting X en wil graag topmanager worden, de andere wil graag hartchirurg worden (ik pak nu maar een random specialisatie).

Weet gij wat die 2e student allemaal moet doen om hartchirurg te worden? Denk maar niet dat dat minder gaat zijn als die 1e student die topmanager wil worden hoor.. Trouwens, er zijn zeer veel mensen die graag zo'n specialist willen worden (5000+ deelnemers elk jaar toelatingsexamen; natuurlijk wil bijlange niet iedereen hiervan specialist worden), en elk jaar mogen maar een handvol kanditaten die specialisatie effectief beginnen. Is dit voor u dan nog quasi-garantie dat zij 100% zeker specialist kunnen worden?

Verschillend natuurlijk als gij vertrekt vanuit een student geneeskunde na zijn 7e jaar die na ellenlange stage's al gekozen is om eerst nog samen met andere studenten een co-assistentschap aan te gaan, om daarna nogeens gekozen te moeten worden om effectief hartchirurg te worden, om dan nog eens 5+ jaar hierin te moeten specialiseren voordat ze effectief hartchirurg zijn.. Ziet gij het verschil nu?

Makkelijk voor u om te zeggen dat al die studenten dan met garantie specialist kunnen worden ja.. maar zo werkt het niet. Gij speelt gewoon met nuances (vertrekpunten) zoals media tegenwoordig met cijfers speelt. Op een belachelijke (en allesbehalve relevante) manier.

Hiapoe zei:

De ganse crux van deze thread is eigenlijk dit:

De titel en topicstarter beginnen met de verbazing dat er 100.000 miljonairs zijn in België (minder dan 1% van de bevolking).
Ik zal niet zeggen dat dit onmiddellijk jaloezie in zich draagt, maar het is een negatieve houding van naar deze statistiek te kijken.

Als we dan het verdere verloop van de thread zien, dan zie je een heleboel reacties die op z'n minst vanuit jaloezie kunnen begrepen worden.

Punt is dat van mij iedereen in België miljonair mag zijn en dat ik dat iedereen toewens... Bovenal wens ik iedereen een gelukkig leven toe, los van geld... want geld maakt niet gelukkig (ook niet ongelukkig)

Klik om te vergroten...

Wat is nu de crux in je eigen betoog?
Die is nog altijd zoek..
De platitudes daarentegen..

mac-bc zei:

Overigens vind ik dat gezever over de lonen topmanagers pure jaloezie. Dat wordt betaald met privé-geld waar niemand zich in te moeien heeft buiten de aandeelhouders. Over lonen van specialisten daarentegen, daar moet absoluut over gedebatteerd worden gezien deze discussie dan gaat om het efficiënt spenderen van gemeenschapsgeld. Iedereen die bijdraagt aan deze samenleving mag daar zijn zegje in doen.

Klik om te vergroten...

Oh wacht. Dus omdat managers door de privé betaald worden mag daar niks op gezegd worden, terwijl de artsen dan wel moeten inboeten omdat ze voor de overheid werken? Wat voor een scheve logica is dat?
En buiten gij is hier niemand jaloers. Er is maar één iemand die constant de lonen van artsen aanvalt (die zoals al meermaals aangetoond niet bijster veel binnen uitgezonderd enkele specialisaties), en dat bent gij.

Op de rest van uw post/rant ga ik zelfs niet meer antwoorden. Als ge de opleiding geneeskunde als gemakkelijk beschouwt dan is een richting als burgerlijke puur kinderspel.

Is geneeskunde moeilijker dan burgerlijk? Kzou zeggen dat het wel gelijkaardig zal zijn.

Renegadexxripxx zei:

Is geneeskunde moeilijker dan burgerlijk? Kzou zeggen dat het wel gelijkaardig zal zijn.

Klik om te vergroten...

Dat is voor elke persoon anders.. (logisch ook). Qua inhoud zal burgerlijk wel "moeilijker" zijn, maar geneeskunde is 20x zoveel dat ge moet kennen. De ene kan goed vanbuiten leren, de andere kan goed oefeningen maken/toepassen..

Proberen uit te maken welke richting moeilijker is, is zinloos (dat ze beide moeilijk zijn, lijkt me wel duidelijk)

Lexx zei:

Ik snap uw punt zeker wel, maar van waaruit vertrekt gij dat die mensen die specialist willen worden quasi-garantie hebben om ook af te studeren als zijnde die specialist?

Ik vertrek vanuit 2 studenten pas uit hun 6e jaar middelbaar. De ene begint richting X en wil graag topmanager worden, de andere wil graag hartchirurg worden (ik pak nu maar een random specialisatie).

Weet gij wat die 2e student allemaal moet doen om hartchirurg te worden? Denk maar niet dat dat minder gaat zijn als die 1e student die topmanager wil worden hoor.. Trouwens, er zijn zeer veel mensen die graag zo'n specialist willen worden (5000+ deelnemers elk jaar toelatingsexamen; natuurlijk wil bijlange niet iedereen hiervan specialist worden), en elk jaar mogen maar een handvol kanditaten die specialisatie effectief beginnen. Is dit voor u dan nog quasi-garantie dat zij 100% zeker specialist kunnen worden?

Verschillend natuurlijk als gij vertrekt vanuit een student geneeskunde na zijn 7e jaar die na ellenlange stage's al gekozen is om eerst nog samen met andere studenten een co-assistentschap aan te gaan, om daarna nogeens gekozen te moeten worden om effectief hartchirurg te worden, om dan nog eens 5+ jaar hierin te moeten specialiseren voordat ze effectief hartchirurg zijn.. Ziet gij het verschil nu?

Makkelijk voor u om te zeggen dat al die studenten dan met garantie specialist kunnen worden ja.. maar zo werkt het niet. Gij speelt gewoon met nuances (vertrekpunten) zoals media tegenwoordig met cijfers speelt. Op een belachelijke (en allesbehalve relevante) manier.

Klik om te vergroten...

Ik vind dat je het iets te nauw bekijkt om specifiek als einddoel "hartchirurg" te zien vanaf het 6de middelbaar. Je hoeft geen hartchirurg te worden om >10 000 netto te krijgen. Ik vind het dus relevanter om het traject te bekijken: 6de middelbaar -> specialist (algemeen).

Ik constateer samen met jou dat het ingangsexamen de grootste struikelblok is. Ik ga niet zeggen dat je dit met de vingers in de neus doet maar om nu te zeggen dat dat rocket science is zou ook overdreven zijn. Als je daar een goede inspanning voor doet, desnoods in de herexamens, desnoods eerst nog een jaar unief doen om daarna opnieuw ingangsexamen te doen, ... Enfin, als je het écht wil en je hebt een intelligentie op universitair niveau dan slaag je daar voor. Zonder het te willen minimaliseren. Stop me aub niet in dat hokje.

Daarna zijn de slaagpercentages >90%. Onder andere door de grote motivatie, akkoord. Maar eerlijk? Mocht ik een richting studeren waarbij ik gegarandeerd het loon van een topmanager zou krijgen, ik zou toch ook een motivatie hebben die, in gelijke tred met het loon, enkele malen hoger is. Het hangt uiteindelijk allemaal samen.

En uiteraard zijn die stage-jaren en specialisatie-jaren zeer zwaar. Ik ontken dat niet. Ik heb soms medelijden met mijn vriend-assistent die op elke bijeenkomst spontaan in slaap valt. Maar sorry dat ik het zeg; daar zorgt jullie eigen lobby voor. Ze weigeren elke extra input van nieuwe studenten om de werkdruk te verlagen, dit om het monopolie te behouden en dit op zijn beurt om de hoge lonen te blijven verantwoorden. Nogmaals; het hangt allemaal aan elkaar en het zijn de artsen ZELF die vragende partij zijn voor de status quo.

M°°nblade zei:

En hoe is dit anders bij een hartchirurg?
Die geneeskunde studenten moeten zich ten eerste al tijdens hun opleiding uit de naad werken om in aanmerking te komen om aan zo'n specialisatie te mogen beginnen (grote onderscheidingen). Dat was dan nadat ze zich uit de naad gewerkt hadden om door het ingangsexamen te geraken. Van alle artsen die afstuderen zal er dus ook maar een kleine minderheid effectief hart- of neurchirurg worden en zoveel verdienen.
Vervolgens moeten ze zich dan nog eens 5 jaar tijdens hun specialisatie uit de naad werken als assistent in opleiding.

Klik om te vergroten...

Zie reply op Lexx.

M°°nblade zei:

Daarbij, om topmanager te worden moet je helemaal geen even moeilijke of lange (11-12 jaar) universitaire studie doen als specialisten. Of onderscheidingen halen. Of je hebt zelfs geen universitair diploma nodig.
Bill Gates, Mark Zucherberg, Steve Jobs, Richard Branson ,etc ... allemaal dikbetaalde CEO's zonder diploma.

Klik om te vergroten...

De studie van een specialist duurt welgeteld 6 jaar en is gemiddeld even moeilijk dan een andere universitaire studie.

Uiteraard hebben oprichters van bedrijven geen universitair diploma nodig, ze vinden namelijk hun eigen bedrijf uit. Maar ik wens u veel succes om ergens topmanager te worden IN een bedrijf zonder universitair diploma en zonder uitzonderlijke skills.

M°°nblade zei:

En in welke zin heeft een topmanager in tegenstelling tot een hartchirurg GEEN quasi-garantie op een nettoloon van 10.000€?

Klik om te vergroten...

Het gaat om de garanties die je krijgt op de weg naar uw doelstelling natuurlijk, niet wanneer je het al bent.

Een student geneeskunde heeft een quasi-garantie op een dergelijk nettoloon, enkel de 10% die nog afvalt grijpt ernaast en misschien nog een deeltje van de huisdokters.

Het absurde is dan nog dat echte prof-topdokters die research & cutting edge werk doen in Universitaire ziekenhuizen, minder verdienen dan een standaard specialist met een privé-praktijk.

Sooth Awful zei:

Oh wacht. Dus omdat managers door de privé betaald worden mag daar niks op gezegd worden, terwijl de artsen dan wel moeten inboeten omdat ze voor de overheid werken? Wat voor een scheve logica is dat?

Klik om te vergroten...

Dat is heel simpele logica.

Iets die betaald wordt met geld die NIET van jou komt, hoef je toch niet van wakker te liggen? Who cares? Tenzij je jaloers bent.
Iets die betaald wordt met geld die WEL van jou komt, dan mag je er toch minstens een mening over hebben (en eigenlijk zelfs beslissingsrecht over hebben)? Indien niet, indien u niet interesseert wat er met uw geld gebeurt, geef het dan gerust aan mij hé. Ik bedoel... daar moet ik nu toch geen tekeningetje bij maken?

Wie betaalt, die bepaalt.

Trouwens, artsen moeten inboeten? Hoeveel hebben artsen moeten inboeten in de afgelopen financiële crisis? Zelfs met tekorten die oplopen tot 2 000 000 000, met schuldgraden opnieuw boven de 100% van het BNP, ... durft men nog altijd niet raken aan de absurde lonen van dokters.

De topmanagers en CEO's daarentegen hebben WEL zwaar moeten inboeten tijdens de afgelopen crisis. En dan heb ik het nog niet over de ontslagen. Nog zoiets: werkzekerheid, zullen we daar nog even over uitweiden of beginnen we eerst met bovenstaande boterham?

Sooth Awful zei:

En buiten gij is hier niemand jaloers. Er is maar één iemand die constant de lonen van artsen aanvalt (die zoals al meermaals aangetoond niet bijster veel binnen uitgezonderd enkele specialisaties), en dat bent gij.

Op de rest van uw post/rant ga ik zelfs niet meer antwoorden. Als ge de opleiding geneeskunde als gemakkelijk beschouwt dan is een richting als burgerlijke puur kinderspel.

Klik om te vergroten...

Ik probeer de persoonlijke aanvallen voorlopig te negeren maar als het uit de hand loopt zal ik beginnen reporten.

En de moeilijkheid van geneeskunde raakt nog niet aan de knieën van de moeilijkheid van burgie. Uw uitspraak is lachwekkend en wereldvreemd. Ik ontken niet dat de hoeveelheid leerstof bij geneeskunde veel is. Heel veel, als je wil. De moeilijkheidsgraad an sich is echter peanuts in vergelijking met zware wiskundige richtingen als burgie, fysica, wiskunde, ...

Waarom wil je trouwens per se deze eindeloze discussie ontlokken? Waarom wil je hier zaken in mijn mond leggen? Ik heb tot nu toe altijd gepraat over geneeskunde met een moeilijkheidsgraad die in de buurt van het universitair gemiddelde ligt (zwaar bovengemiddelde hoeveelheden leerstof, ondergemiddelde moeilijkheid van de leerstof). Waarom leg je hier dingen in mijn mond m.b.t. de vergelijking met burgie? Ik had hier liever niet over begonnen, gewoon omdat dit altijd eindigt in een welles/nietes-spelletje. Echt geen zin in.

mac-bc zei:

Ik vind dat je het iets te nauw bekijkt om specifiek als einddoel "hartchirurg" te zien vanaf het 6de middelbaar. Je hoeft geen hartchirurg te worden om >10 000 netto te krijgen. Ik vind het dus relevanter om het traject te bekijken: 6de middelbaar -> specialist (algemeen).

Ik constateer samen met jou dat het ingangsexamen de grootste struikelblok is. Ik ga niet zeggen dat je dit met de vingers in de neus doet maar om nu te zeggen dat dat rocket science is zou ook overdreven zijn. Als je daar een goede inspanning voor doet, desnoods in de herexamens, desnoods eerst nog een jaar unief doen om daarna opnieuw ingangsexamen te doen, ... Enfin, als je het écht wil en je hebt een intelligentie op universitair niveau dan slaag je daar voor. Zonder het te willen minimaliseren. Stop me aub niet in dat hokje.

Daarna zijn de slaagpercentages >90%. Onder andere door de grote motivatie, akkoord. Maar eerlijk? Mocht ik een richting studeren waarbij ik gegarandeerd het loon van een topmanager zou krijgen, ik zou toch ook een motivatie hebben die, in gelijke tred met het loon, enkele malen hoger is. Het hangt uiteindelijk allemaal samen.

En uiteraard zijn die stage-jaren en specialisatie-jaren zeer zwaar. Ik ontken dat niet. Ik heb soms medelijden met mijn vriend-assistent die op elke bijeenkomst spontaan in slaap valt. Maar sorry dat ik het zeg; daar zorgt jullie eigen lobby voor. Ze weigeren elke extra input van nieuwe studenten om de werkdruk te verlagen, dit om het monopolie te behouden en dit op zijn beurt om de hoge lonen te blijven verantwoorden. Nogmaals; het hangt allemaal aan elkaar en het zijn de artsen ZELF die vragende partij zijn voor de status quo.

Klik om te vergroten...

Dat is toch wat ik zeg? 6e middelbaar -> specialist? Wtf? Ik heb er dan zelfs nog bijgezet dat bv. hartchirurg maar een voorbeeld is (alle andere specialisties werken op diezelfde manier hoor..)

Deel over ingangsexamen akkoord.

Opnieuw fout. In uw opleiding geneeskunde zijt ge allesbehalve verzekerd dat zo een dik loon zult verdienen later (tenzij ge denkt dat huisartsen zo een lonen binnenrijven natuurlijk). Die slaagpercentages zijn dan ook zo hoog omdat er al een "filtering" is bij het toelatingsexamen. Moest dit niet zijn, zou dit percentage gewoon hetzelfde zijn als bij andere universitaire richtingen (of zelfs lager). Dikke bullshit dus dat die gedachte naar "loon" samenhangt met het slaagpercentage (wat een link ook al weer )

Heel uw monopolie gedoe is een totaal andere discussie, heeft zelfs geen zin meer om hierover te beginnen (aangezien gij vroeger al hebt laten zien dat gij totaal niet doorhebt waarom dat juist allemaal is)

mac-bc zei:

De studie van een specialist duurt welgeteld 6 jaar en is gemiddeld even moeilijk dan een andere universitaire studie.

Het gaat om de garanties die je krijgt op de weg naar uw doelstelling natuurlijk, niet wanneer je het al bent.

Klik om te vergroten...

Dat is 6 jaar nadat ge uw basisopleiding van 7 jaar (ondertussen 6) hebt gedaan hé. Totaal niet vergelijkbaar met een andere universitaire studie dus.
zou mij niet verwonderen moest ge dit nog niet doorhebben

Van die garanties is identiek hetzelfde bij een geneeskunde student als bij uw topmanager. Op weg naar hun specialisatie hebben die allesbehalve garantie om specialist te worden. Natuurlijk als ze er éénmaal zijn en aan hun specialisatie beginnen hebben ze hun garantie (maar op dat moment in de vergelijking zou die topmanager ook al topmanager zijn..)