Eigenlijk daagt het me nu een beetje dat het echt voor goed gedaan is, want een encycolpedie kan je nauwelijks vergelijken met een echt verhaal. Ik moet toegeven dat het einde toch wat triest is zo als gedachte, na al die jaren en toch wel enkele duizende bladzijden voel je toch lichtelijk een soort van band met die personages groeien heb ik het gevoel. Nu moet je dat niet overopvatten, al wat ik wil zeggen is dat ik Harry, Ron, Hermione en de rest eigenlijk wel ga missen. Ik zie me nog als 11 a 12 jarige die eerste drie boeken lezen, toen nog in het nederlands en dan niet veel later het vierde, toen kopn ik me al helemaal laten opgaan in die verhalen, die nog veel softer waren als de laatsten. Toen kwam het vijfde boek uit toen ik 13 of 14 was en die dan direct die dag dat hij uitkwam in het engels gaan halen en in één ruk uitgelezen, hetzelfde met de volgende twee eigenlijk. Uiteindelijk zijn velen onder ons toch samen met dat ventje opgegroeid in zekere zin. Die magische wereld, was soms een aangename ontsnapping, zeker gezien de boeken meestal vlak na de examens uitkwamen en de laatste drie hadden toch ook een lichtelijk duister jasje dat een zalige en meeslepende sfeer uitademde.
Verdorie als ik er zo over denk ga ik het toch missen, na 6 jaar uitkijken naar een nieuw boek (eerst heel fervent theoriën bedenken, harry potter fora enzo toen ik 13 was en dan later eerder passief en dan denken "achja, er komt binnen een paar dagen weer een nieuw boek uit"). Ik heb echt mooie herinneringen aan die boeken en ik heb er echt spijt van dat er een einde aan moet komen, hoewel het niet meer dan logisch is.
Wilde mijn gevoel eventjes delen
