Archief - Alleen wonen, alle kosten op een rijtje

SteakFriet · 5 okt 2015

TNTim zei:
@Bjorn_1880
"Wij zullen dit blijven doen en als er ooit een kind komt storten we gewoon elks meer."
Tijdens zwangerschapsverlof is haar loon minder, haar probleem dan want zij bevalt?
Wat als er iemand minder werkt om er meer te zijn voor de kinderen?
Wat als er iemand ziek wordt/werkloos/...?

Allemaal heel tof die aparte rekeningen, voor de meestverdienende. Jij houdt een gigantische 1.100€ over en jouw vriendin 600€.
Wat ga je binnen een paar jaar doen? Jij elk jaar 2 weken alleen op luxevakantie terwijl jouw vriendin thuis blijft met de kids?

Mijn vriendin zou nochtans niet anders willen hoor

ze zou zelfs weigeren ook al hou ik 500 euro meer over. Ik heb tot begin dit jaar trouwens nog een lening gehad voor een wagen dus was het ongeveer hetzelfde, nu heeft ze er totaal geen moeite mee dat ik meer over heb.

Over kinderen/werkloos/minder uren... Dit is natuurlijk iets anders. Moest ze ooit minder werken om ons kind op te voeden (wat waarschijnlijk niet zal zijn) gaan we opnieuw bekijken hoe we het aanpakken. Ook als er iemand ziek wordt bekijken we dit, ik ga haar niet laten stikken uiteraard

Echter zolang we kinderloos zijn en beide fulltime werken is dit perfect voor ons. Ik herhaal, mijn vriendin zou echt niet anders willen daar ben ik zeker van. Wij zijn van de mening dat als we elks evenveel bijdragen dit het eerlijkste is en eerlijk duurt het langst.

Op deze moment denk ik dat ik de rest van mijn leven wil delen met mijn partner maar ik ben niet blind. De meeste mensen gaan gewoon terug uit elkaar, ik hoop dat dit bij ons niet gebeurd maar toch... Geldzaken moet je mijn insziens altijd met oppassen en daarom is alles 50/50.

SteakFriet · 5 okt 2015

cege zei:
iedereen is hier nogal naief vind ik. Natuurlijk is alles leuk als je in een relatie bent. En natuurlijk gun je elkaar alles. Maar je gaat uit elkaar omdat je elkaar niet meer zo leuk vindt, en dan begint alles te spelen.

Een gekwetst iemand is tot alles in staat, ook al heeft die nooit een vlieg kwaad gedaan in al de jaren ervoor.

Zolang je niet getrouwd bent, is er geen enkele garantie dat de andere je niet pluimt, is er geen enkel legaal framework om inboedel etc deftig te verdelen. En tot dan heeft ook niemand officieel een commitment gemaakt om 50/50 te leven.

Het is altijd gemakkelijk om er vlotjes van uit te gaan dat iedereen bijdraagt naar eigen vermogen, maar de verschillen in dat vermogen komen niet uit de lucht gevallen. De meeste relaties zijn niet op je 16 begonnen tot je 30. Iedereen heeft een persoonlijk verleden, iedereen heeft opofferingen gedaan of gefeest tijdens zijn studieperiode, iedereen is al meer of minder ambitieus tijdens zijn werk. @TNTim, je kunt ad hoc toch dergelijke 'problemen' opvangen zonder alles a priori 100% gemeenschappelijk te maken. Stel: persoon A is nooit op reis gegaan in zijn leven en heeft altijd in het weekend ook gewerkt; dit om een wereldreis te kunnen maken met een zeilboot. Persoon B heeft altijd gefeest, geld uitgegeven en van dag tot dag geleefd. Persoon A mag toch met dat gespaard geld doen wat hij wil? Stel dat persoon A en B nog altijd koppel zijn. Persoon B zit liever thuis tv te kijken; persoon A gaat nog altijd 50-60h per week werken, omdat hij deze keer in zuid amerika wil rondtrekken voor 2 maanden. Moet persoon dan maar vlotjes alles in de pot steken? We zijn niet meer in de jaren '50, mensen mogen persoonlijke doelen hebben binnen de relatie.

Een ex van mij verdiende bijna evenveel als mezelf, maar die had op haar 30 5000 euro spaargeld. Toen we aan het rondkijken waren om iets te kopen vond ze 5000 van haar, 100k van mij en dan 50/50 op papier laten zetten wel ok. Dat zij tussen haar 18 en 25 met haar exen elke zomer maanden in afrika rondhuppelde en op sri lanka rondhuppelde is mijn probleem niet. Ik had daar niet zo veel aan gehad. Veronderstellen dat ik dan eventjes 50k weggeef van mijn zuur gespaarde centjes, dat is een brug te ver. Uiteindelijk hebben we dan maar niks gekocht, ook omdat haar ouders niks konden schenken en mijn ouders wel nog wat, maar haar ouders wel zaten te hameren op 50/50. Het is altijd gemakkelijk om het 'fair' te willen verdelen als je in het kamp zit waar de voordelen te rapen zijn.
Mijn ex daarvoor, die was niet zo heel slim en had niet veel gestudeerd. Die werkte hard en die spaarde hard. Dus daar had ik geen problemen mee om elk naar eigen vermogen bij te dragen. Maar die wou dan als compensatie elke dag koken; daar had ik niet veel problemen mee. Maar toen het na enkele jaren gedaan was, bleek ze scheef gepoept te hebben, de gemeenschappelijke rekening leeg geroofd te hebben, mijn computer en tv verkocht te hebben etc. Dus ja, wat koop je er dan mee. Alles ging goed, tot het niet meer goed ging, ik ben daar ook ~5000 kwijtgespeeld, bovenop mijn verhoogde bijdragen naar eigen vermogen.

Eerste alineas: volledig akkoord
Laatste alinea: dit geeft nog maar eens weer dat je met geldzaken en liefde moet oppassen, zelfs ben je jaren samen. En ja ik vind dus alles in 1 pot gooien heel naief. Dit zijn meestal de mensen die later met veel wrok leven... Liefde maakt blind zeker

mij niet.

TNTim · 5 okt 2015

Zijn er ook mensen op dit forum die de minstverdienende partner zijn én 100% content zijn met het "alles apart-verhaal" én ook al jaren een koppel vormen?

stvw · 5 okt 2015

TNTim zei:
Zijn er ook mensen op dit forum die de minstverdienende partner zijn én 100% content zijn met het "alles apart-verhaal" én ook al jaren een koppel vormen?

Noemt dat niet gewoon huwelijk met scheiding van goederen?

Die bestaan nochtans hoor.

Maar ik verwacht dat dat meer zelfstandigen zijn (die zo proberen hun partner te vrijwaren in geval van een faillissement) of zeer welstellende mensen die allebei goed verdienen.

TNTim · 5 okt 2015

Goed huwelijk en scheiding van goederen zijn volgens mij een contradictio in terminis.

(buiten geval van zelfstandigen omwille van ondernemersrisicobeperkend)

cege · 5 okt 2015

Bijna alle koppels die ik ken en getrouwd zijn, zijn getrouwd in gemeenschap van aanwas en scheiding van wat ze hadden voor ze trouwden.

Bijna alle koppels die ik ken hebben verschillende inbreng bij het kopen van het huis, die hebben allemaal *een regeling* (de details hangen ze niet aan mijn neus) bij de notaris. Of ze nu getrouwd zijn of niet.

Mijn broer is getrouwd met een huwelijkscontract omdat zijn vriendin zelfstandige is.

Ik zie niet in waarom *alles* in 1 pot zou moeten en wat de meerwaarde daar van is. Wat is de meerwaarde van al het geld op een rekening te gooien, samen te sparen, en dan bij elke aankoop moeten discussieren of het mag of niet en uiteindelijk in een discussie te belanden van 'maar ik draag meer bij, dus ik mag doen wat ik wel' of 'ik koop die schoenen wel van mijn deel, koop jij dan maar een playstation'? Je kunt al die miserie vermijden door een stuk apart te houden en daarmee te doen wat je wilt. Ik zou zelfs geen zin hebben om te discussieren over grote aankopen, dat ze met haar eigen geld koopt wat ze wil kopen...

Voordeel:
Als het slecht gaat, heb je nog elk je eigen geld
Iedereen kan kopen wat hij wil, zonder toestemming te vragen
Je blijft niet samen uit angst om het geld te moeten verdelen

Nadeel:
niks

Mijn ma en pa hebben na >30 jaar huwelijk nog altijd een aparte rekening waar elk hun loon op terecht komt. Wil mijn ma schoenen, koopt ze dat. Wil mijn pa een nieuwe computer, dan koopt hij dat. En dan komt er wel af en toe eens een opmerking van 'hij heeft weer nieuwe gadgets gekocht *rolleye*', maar daar stopt het ook bij.

cege · 5 okt 2015

Ad hoc zulke problemen opvangen lijkt me moeilijk omdat de partner die ziek/werkloos/zwanger wordt in een zwakke positie staat. Zonder goodwill van de andere verbrandt die persoon zijn/haar spaargeld in sneltempo.
Als die goodwill er niet is, dan sta je daar schoon te blinken. Als die goodwill er wel is, waarom dan niet eerder? Na een jaar of 5-6 of na kinderen weet je wel al min of meer wat je aan mekaar hebt zeker?

Als je als partner je zieke partner onder druk zet en dan een kloot aftrekt, zijn er wel andere dingen om je zorgen over te maken. Als je met een dergelijk karakter in een relatie staat zal je elk scenario in het voordeel van de klootzak uitgemolken worden...

Voor mij gaat het meer om inbreng naar eigen inspanning. Moest ik 2 dagen per week thuis liggen tv te kijken en 1000 euro verdienen en mijn partner zou 6 dagen per week werken en 3000 verdienen; dan zou het toch schaamtelijk zijn om alles in 1 pot te smijten en 50/50 te veronderstellen...

SteakFriet · 5 okt 2015

TNTim zei:
Goed huwelijk en scheiding van goederen zijn volgens mij een contradictio in terminis. (buiten geval van zelfstandigen omwille van ondernemersrisicobeperkend)

Ook hier zie je weer dat je gewoon in een waas van liefde leeft

TNTim · 5 okt 2015

Ik denk dat je de draagwijdte van een gezamenlijke pot overschat.
Hoe dit gaat bij ons:
Eerste stap als ik/zij iets wenst te kopen: Partner A vertelt dit aan partner B.
Tweede stap in 99% van de gevallen: Partner B zegt aan partner A 'ahja, ok'.

Als het gaat over een aankoop van duizenden euro's dan wordt dit idd uitvoerig besproken, maar dan wordt daar ook een consensus in gevonden. Ons laatste discussiepunt: zij wou de kasten op onze slaapkamer vernieuwen. Kostprijs +-2.500€. Mijn reactie: we hebben kasten, dat is toch niet nodig. Zij vond dit blijkbaar belangrijk dus ik ben hierin meegegaan op voorwaarde dat er dan ook meteen nieuwe kasten komen in onze living. Dan moeten we maar 1x met een remorque naar Ikea en na 1 weekend imbussleutelen is ineens alles op orde, lekker makkelijk.

Alles hoeft niet meteen in 1 pot, dat je duidelijk afbakent wie wat heeft bijgedragen bij de start van de relatie lijkt mij dik ok. Dat daarna niet alles in aanwas bij de gemeenschappelijke eigendom komt, lijkt me in een langdurige relatie om problemen vragen.

Als je over ouders begint, dan doe ik ook een anekdotisch verhaaltje over de mijne:
Bij mijn ouders waren het ook aparte rekeningen, mijn grootouders/vader stonden daarop. Na 20 jaar vindt mijn vader het niet meer zo OK in zijn relatie en begint een maîtresse te onderhouden. Enige manier waarop hij dat kon: aparte rekeningen.

@Bjorn_1880
Wij zijn getrouwd en ik heb idd wel het beste voor met mijn partner. Ik meende dat wel van 'in goede en kwade dagen' enzo.

cege zei:
Voor mij gaat het meer om inbreng naar eigen inspanning. Moest ik 2 dagen per week thuis liggen tv te kijken en 1000 euro verdienen en mijn partner zou 6 dagen per week werken en 3000 verdienen; dan zou het toch schaamtelijk zijn om alles in 1 pot te smijten en 50/50 te veronderstellen...

Dan zou ik ambras maken dat zij op die dagen ook iets zou mogen doen, omgekeerd zou dit ook het geval zijn.
Niet om het feit dat alles in een gezamenlijke pot gaat.

EvilTwin · 5 okt 2015

Blijkbaar zijn er veel mensen die al zitten te rekenen voor wanneer ze uit elkaar gaan. Mijn inbreng was indertijd ook groter (50k€ + wagen), maar ik heb daar nooit iets laten van schrijven. Wij hebben altijd onze inkomsten en uitgaven als één geheel beschouwd. Dus alles wat we verdienen is steeds gewoon op dezelfde rekening gestort. Enkel als we grote uitgaven gaan doen, dan bespreken we het eens. We zijn heel vroeg gaan samenwonen (op ons 22e) en dat is nooit een probleem geweest. Intussen zijn we 11 jaar getrouwd.

Zo'n 50/50 verdeling werkt toch steevast in het nadeel van de minst verdienende? Dan kan hij/zij met een basic wagen rondrijden en de partner met een grote bak? Ge wilt een mooi salon kopen, maar het is te duur voor één van beide? En andere aankopen? En wat als één van beide hulpbehoevend wordt?

cege · 5 okt 2015

TNTim zei:
Als je over ouders begint, dan doe ik ook een anekdotisch verhaaltje over de mijne:
Bij mijn ouders waren het ook aparte rekeningen, mijn grootouders/vader stonden daarop. Na 20 jaar vindt mijn vader het niet meer zo OK in zijn relatie en begint een maîtresse te onderhouden. Enige manier waarop hij dat kon: aparte rekeningen.

Zeggen dat eigen geld tot eigen geheime uitgaven leidt, dat is wat kort door de bocht. Niet iedereen heeft de behoefte om een maitresse te onderhouden. Maar goed, dat is een andere discussie. Mijn ouders hebben nog altijd een 'kijk volmacht' op mijn rekening, mijn vriendin zou dat ook mogen. Enkel bepaal ik wat ik er mee doe

Eigen geld is niet om geheime uitgaven te doen...

Dan zou ik ambras maken dat zij op die dagen ook iets zou mogen doen, omgekeerd zou dit ook het geval zijn.
Niet om het feit dat alles in een gezamenlijke pot gaat.

Kijk, daar verschillen we fundamenteel denk ik. Het is niet aan jou om te bepalen wat een ander doet met zijn/haar leven. Enkel moeten ze er de gevolgen voor dragen. Als ik 2 dagen per week wil werken, dan werk ik 2 dagen per week. Het feit dat mijn vriendin dan 5 of 6 dagen per week werkt, dat moet mij niet verplichten om dat ook te doen. Enkel is het gevolg daarvan dat ik wat minder zal kunnen uitgeven; een rechtstreeks gevolg van mijn beslissing.

Ik denk dat veel mensen zo redeneren die voor de eerste keer samenwonen, hun partner misschien al lang kennen van vroeger, dezelfde vriendengroep hebben etc. Hun levens zijn 1. Voor veel mensen zijn relaties anders. Ze gaan uit elkaar op hun 22-25-28 (weet ik veel). Ze leren iemand nieuw kennen uit een totaal andere omgeving of vriendengroep; die hebben al een eigen leven opgebouwd, die hebben eigen levensplannen en dromen, gespaard voor eigen projectjes, weet ik veel wat allemaal. Waarom zou je dat allemaal in het 50/50 trekken? Van mij mag mijn vriendin gaan en staan waar ze wilt, uitgeven wat ze wilt. En ik mag dat dan ook.

@EvilTwin, je hebt misschien het geluk dat je nog nooit een inboedel hebt moeten verdelen aangezien je al van jongsaf samen bent

. En als 50/50 is van de minst verdienende, dan is niet 50/50 toch in het nadeel van de meest verdienende?

SteakFriet · 5 okt 2015

EvilTwin zei:
Blijkbaar zijn er veel mensen die al zitten te rekenen voor wanneer ze uit elkaar gaan. Mijn inbreng was indertijd ook groter (50k€ + wagen), maar ik heb daar nooit iets laten van schrijven. Wij hebben altijd onze inkomsten en uitgaven als één geheel beschouwd. Dus alles wat we verdienen is steeds gewoon op dezelfde rekening gestort. Enkel als we grote uitgaven gaan doen, dan bespreken we het eens. We zijn heel vroeg gaan samenwonen (op ons 22e) en dat is nooit een probleem geweest. Intussen zijn we 11 jaar getrouwd.

Zo'n 50/50 verdeling werkt toch steevast in het nadeel van de minst verdienende? Dan kan hij/zij met een basic wagen rondrijden en de partner met een grote bak? Ge wilt een mooi salon kopen, maar het is te duur voor één van beide? En andere aankopen? En wat als één van beide hulpbehoevend wordt?

Ik begrijp dus echt niet wat dit heeft te maken met uit elkaar gaan. Ik hou er rekening mee dat dit ooit kan gebeuren maar uiteraard willen wij dit niet en zou ik het liefst mijn leven lang bij deze partner blijven. Dit is ook niet de hoofdereden van die 50/50, ik vind het gewoon eerlijk. Ik ben van de mening eerlijkheid duurt het langst, als dit wil zeggen dat ik in een chiquere bak rij omdat ik meer verdien is dat maar zo he, niets houdt mijn partner tegen in zichzelf te investren voor een beter betaalde job.
Indien wij alles op enen hoop zouden smijten zou er zoizo ruzie komen, wat jullie blijkbaar omgekeerd is.

Als 1 hulpbehoevend wordt of zonder job valt wordt dat op het momenent wanneer dat probleem zich stelt opgelost. Uiteraard zou ik dan geen onmens zijn en de dokterskosten oid betalen..

EvilTwin · 5 okt 2015

Bjorn_1880 zei:
Ik begrijp dus echt niet wat dit heeft te maken met uit elkaar gaan. Ik hou er rekening mee dat dit ooit kan gebeuren maar uiteraard willen wij dit niet en zou ik het liefst mijn leven lang bij deze partner blijven. Dit is ook niet de hoofdereden van die 50/50, ik vind het gewoon eerlijk. Ik ben van de mening eerlijkheid duurt het langst, als dit wil zeggen dat ik in een chiquere bak rij omdat ik meer verdien is dat maar zo he, niets houdt mijn partner tegen in zichzelf te investren voor een beter betaalde job.
Indien wij alles op enen hoop zouden smijten zou er zoizo ruzie komen, wat jullie blijkbaar omgekeerd is.

Als 1 hulpbehoevend wordt of zonder job valt wordt dat op het momenent wanneer dat probleem zich stelt opgelost. Uiteraard zou ik dan geen onmens zijn en de dokterskosten oid betalen..

Das mooi. Maar trek je dit dan wel consequent door? Als er kinderen komen, ben je er dan alle twee even veel mee bezig? Diegene die er het minst mee bezig is zou dan de andere dan moeten compenseren. Als zij met bevallingsverlof gaat, gaat ze minder gaan verdienen, maar eigenlijk ben je 50%verantwoordelijk. Hoe los je dat op? En de was / plas / kuisen? Compenseer je elkaar voor extra werk? Of is het dan ineens wél eerlijk? Je kan hier erg ver in gaan he.

Of mijn punt : kun je dit gewoon door overleg regelen? Door gezond verstand te gebruiken? Waarom kan je dat niet doortrekken naar alle andere zaken?

Blijkbaar is dat voor sommige mensen moeilijk. Gescheiden rekeningen, financiële zaken moeten op papier gezet worden, ...

Freya · 5 okt 2015

Ieder koppel beslist natuurlijk zelf over zijn eigen systeem.

Ik zou het toch ook niet 50/50 doen, voor mij is het normaal dat je je gezinsinkomen samen verdeelt vanaf een bepaald punt in de relatie. Neem nu dat ik veel zou verdienen en mijn vriend een minimumloon, kan ik mij niet voorstellen dat ik hem zijn inkopen in de Aldi zou laten doen terwijl ik liever op restaurant zou gaan. Het is maar een voorbeeld.

Renegadexxripxx · 5 okt 2015

cege zei:
Voor mij gaat het meer om inbreng naar eigen inspanning. Moest ik 2 dagen per week thuis liggen tv te kijken en 1000 euro verdienen en mijn partner zou 6 dagen per week werken en 3000 verdienen; dan zou het toch schaamtelijk zijn om alles in 1 pot te smijten en 50/50 te veronderstellen...

Voor mij zou dat ervan af hangen. Als mijn vriendin / vrouw hoe je het ook noemt halftijds werkt maar er dan wel voor zorgt dat als ik thuis kom mijn eten klaar staat, de kinderen elke dag naar school gaan, de was en de plas doet, dan zie ik er geen probleem in om een hogere gemeenschappelijke bijdrage te leveren.

In het begin zal ik hiernaast ook die 50/50 verdeling niet echt benaderen, maar op termijn (3- 5 jaar) lijkt mij dat dan wel die richting uit te gaan. Natuurlijk de enigste voorwaarde is wel dat dit enkel geldt voor de aanwas.

Maar bon, ik ben niet direct 1 van de minder verdienende en heb dan ook een bias.

nixie · 5 okt 2015

TNTim zei:
Zijn er ook mensen op dit forum die de minstverdienende partner zijn én 100% content zijn met het "alles apart-verhaal" én ook al jaren een koppel vormen?

In de toekomst wel als ze afgestudeerd geraakt

Cycloon · 5 okt 2015

Freya zei:
Ieder koppel beslist natuurlijk zelf over zijn eigen systeem.

Ik zou het toch ook niet 50/50 doen, voor mij is het normaal dat je je gezinsinkomen samen verdeelt vanaf een bepaald punt in de relatie. Neem nu dat ik veel zou verdienen en mijn vriend een minimumloon, kan ik mij niet voorstellen dat ik hem zijn inkopen in de Aldi zou laten doen terwijl ik liever op restaurant zou gaan. Het is maar een voorbeeld.

Maar zou je het dan wel leuk vinden als hij, de minderverdienende, voluit leeft van jouw geld? Nee daar ontstaan ook discussies over: "Nee nu geen nieuwe playstation, nee, zo'n dure wagen is niet nodig, ga je nu weeral een hele avond op café zitten met mijn geld?".

Alles hangt af van de mentaliteit van beide personen. Hoe meer je elkaars gelijke bent, hoe vanzelfsprekender het is dat alles samen wordt gegooid. Mijn partner geeft bv. ook graag uit, terwijl ik zelf nauwelijks materialistisch ben ingesteld. Ik verdien wel meer en spaar dan ook beduidend meer. Wij hebben dus een regeling getroffen die de gemeenschappelijke kosten dekt en daarbuiten is iedereen vrij om te spenderen wat die wil. Moest alles besproken worden dan hadden wij gegarandeerd vaak moeilijke momenten. Het zorgt ook dat je niet samen blijft omdat het "moet" of omdat het "voordelig" is. Ik weet wel vrij zeker dat we samen zijn om de goede redenen. En het leukste van alles, je kan mekaar af en toe ook eens een pleziertje doen!

Freya · 5 okt 2015

Nope, daar zou ik inderdaad niet mee kunnen lachen. Allez, een avond in de week op café, oke, maar dan moeten ze geen flessen vodka trakteren aan de hele kroeg.

De afspraak zou dus moeten zijn om op een redelijke manier om te gaan met geld. Ik denk dat ik toch niet echt een relatie zou kunnen volhouden met iemand die gewoon onvoorzichtig met zijn geld smijt.

Renegadexxripxx · 5 okt 2015

Freya zei:
Nope, daar zou ik inderdaad niet mee kunnen lachen. Allez, een avond in de week op café, oke, maar dan moeten ze geen flessen vodka trakteren aan de hele kroeg. De afspraak zou dus moeten zijn om op een redelijke manier om te gaan met geld. Ik denk dat ik toch niet echt een relatie zou kunnen volhouden met iemand die gewoon onvoorzichtig met zijn geld smijt.

Hangt er voor mij vanaf. Als die maandelijks 1000k binnenrijft en er maandelijks 900k van erdoor heen jaagt... dan boeit mij dat niet. Verdient die 1000€ en jaagt die er maandelijkse 1100€ erdoor dan wel...

SteakFriet · 5 okt 2015

Cycloon zei:
Maar zou je het dan wel leuk vinden als hij, de minderverdienende, voluit leeft van jouw geld? Nee daar ontstaan ook discussies over: "Nee nu geen nieuwe playstation, nee, zo'n dure wagen is niet nodig, ga je nu weeral een hele avond op café zitten met mijn geld?".

Alles hangt af van de mentaliteit van beide personen. Hoe meer je elkaars gelijke bent, hoe vanzelfsprekender het is dat alles samen wordt gegooid. Mijn partner geeft bv. ook graag uit, terwijl ik zelf nauwelijks materialistisch ben ingesteld. Ik verdien wel meer en spaar dan ook beduidend meer. Wij hebben dus een regeling getroffen die de gemeenschappelijke kosten dekt en daarbuiten is iedereen vrij om te spenderen wat die wil. Moest alles besproken worden dan hadden wij gegarandeerd vaak moeilijke momenten. Het zorgt ook dat je niet samen blijft omdat het "moet" of omdat het "voordelig" is. Ik weet wel vrij zeker dat we samen zijn om de goede redenen. En het leukste van alles, je kan mekaar af en toe ook eens een pleziertje doen!

In deze uitleg kan ik mij ook perfect vinden. Ook het laatste zinnetje? Als je alles in 1 poot gooit vraag me af wanneer je de vriendin eens kan verrassen met een etentje of een leuk verjaardagscadeau e.d. ok het is inderdaad niet fundamenteel belangrijk maar het is maar een voorbeeld.

Ach lange discuessie, iedereen doet natuurlijk zijn eigen ding. Ik ben alleszins tevreden dat ik en mijn partner er hetzelfde over denken, 1 pot zou ik nooit aan beginnen hoe graag ik mijn partner ook zie. Het gevoel constant vast te zitten met meerdere personen over u eigen verdiende centen geeft me een bedrukt gevoel, ik zou me een beetje gevangen voelen. En nee zo hoeft een goede relatie niet te zijn naar mijn mening voor er weer afkomen maar je leeft toch naar 1 toekomst. Uiteraard heb je samen een toekomst, maar liefst dus met aparte rekeningen

Archief - Alleen wonen, alle kosten op een rijtje

SteakFriet

Legacy Member

SteakFriet

Legacy Member

TNTim

Legacy Member

stvw

Legacy Member

TNTim

Legacy Member

cege

Legacy Member

cege

Legacy Member

SteakFriet

Legacy Member

TNTim

Legacy Member

EvilTwin

Legacy Member

cege

Legacy Member

SteakFriet

Legacy Member

EvilTwin

Legacy Member

Freya

Legacy Member

Renegadexxripxx

Legacy Member

nixie

Legacy Member

Cycloon

Legacy Member

Freya

Legacy Member

Renegadexxripxx

Legacy Member

SteakFriet

Legacy Member