Archief - Zelfmutilatie

toen ik een stuk jonger was heb ik een anarchie- A in mijn arm gekerfd maar die ziet ge gelukkig niet meer
nagelbijten doe ik wel nog, gore gewoonte trouwens
maat van mij had ook es een tekening in zijn arm gezet, daarna met chinese inkt derin zodat het zo blijven. nu heeft hij ntrlk veel spijt dat die tekening nog steeds in zijn arm staat

`SeriOUs zei:

Imo zit het een beetje in de mens. Vanaf de mens 'mens' werd (geboorte van cultuur) zaten we al met scherpe voorwerpen onze huid te doorboren, piercen, tattoeëren.

Ik zie het mezelf niet snel doen.

Klik om te vergroten...

Inderdaad, dat bedoelde ik dus.

En ik wed dat er ook een cultuur bestaat waar het gewoon normaal is om in uw huid te snijden, om zo express permanente littekens te veroorzaken. Misschien maken ze er zelfs mooie tekeningen mee. Het zou niet moeilijk te geloven zijn, omdat ik de mens al raardere dingen heb zien doen.

Maar waarom concentreren we ons toch zo op die éne vorm van zelfverminking? Er zijn er nog vele andere. Bijvoorbeeld:

In Afrika is er bijvoorbeeld een stam die expres hun lippen zo groot mogelijk willen maken, door er zo van die grote schijven in hun mond te plaatsen.

Ook (opnieuw in Afrika) is er dan een stam waar het aantrekkelijk is om een zo lang mogelijk nek te hebben. Dan gaan ze zo van die ringen rond hun nek doen, en telkens er weer eentje bij, zodat hun nek compleet uitgerokken word.

Oh, en ergens in China is het blijkbaar aantrekkelijk als vrouwen kleine voeten hebben. Daarom doen ze hun voeten in gips, zodat het niet meer kan groeien. En voila... Zo hebben ze dan kleine voeten.

En ten slotte is er nog ook zelfverminking met de bedoeling om later een grotere tolerantie voor pijn te hebben, en zodat wonden sneller genezen. De bodyguards van Kim Sung Il zijn ongeveer zo opgeleid. Die worden dagelijks een paar keer goed in elkaar geslagen met bepaalde voorwerpen. Na zo een training ben je wel ongeloofelijk sterk.

Unnamed zei:

Inderdaad, dat bedoelde ik dus.

En ik wed dat er ook een cultuur bestaat waar het gewoon normaal is om in uw huid te snijden, om zo express permanente littekens te veroorzaken. Misschien maken ze er zelfs mooie tekeningen mee. Het zou niet moeilijk te geloven zijn, omdat ik de mens al raardere dingen heb zien doen.

Maar waarom concentreren we ons toch zo op die éne vorm van zelfverminking? Er zijn er nog vele andere. Bijvoorbeeld:

In Afrika is er bijvoorbeeld een stam die expres hun lippen zo groot mogelijk willen maken, door er zo van die grote schijven in hun mond te plaatsen.

Ook (opnieuw in Afrika) is er dan een stam waar het aantrekkelijk is om een zo lang mogelijk nek te hebben. Dan gaan ze zo van die ringen rond hun nek doen, en telkens er weer eentje bij, zodat hun nek compleet uitgerokken word.

Oh, en ergens in China is het blijkbaar aantrekkelijk als vrouwen kleine voeten hebben. Daarom doen ze hun voeten in gips, zodat het niet meer kan groeien. En voila... Zo hebben ze dan kleine voeten.

En ten slotte is er nog ook zelfverminking met de bedoeling om later een grotere tolerantie voor pijn te hebben, en zodat wonden sneller genezen. De bodyguards van Kim Sung Il zijn ongeveer zo opgeleid. Die worden dagelijks een paar keer goed in elkaar geslagen met bepaalde voorwerpen. Na zo een training ben je wel ongeloofelijk sterk.

Klik om te vergroten...

Die lip is toch in Zuid-Amerika, en die nek in Azië ?
Die nek is trouwens een teken van dominantie, als die vrouw dan haar man bedriegt mag de man kiezen om de ringen te verwijderen waardoor die vrouw haar nek breekt.

Zelfmutilatie, geen idee waarom omdat dat doet.
Lijkt mij pijnlijk, veroorzaakt littekens,... brrrr

(tss eerst van internet gesmeten worden & dan hier een charme offensief beginnen.
Maar ik ga geen zout op de wonde strooien )

chosen1 zei:

ik vind dat ge ferm gestoord zeid als ge zoiets doet + al die kindere da da doen om cool te zijn die zoude ze allemaal naar een instelling moete sture! die wete nie wa ze hun ouders en vriende daarmee aandoen! maar de threadstarter mag zoveel aan zelfmutilatie doen als hij wilt

Klik om te vergroten...

da's dan ook een soort van ziekte.. een mentale zwakheid. Enorm moeilijk af te
leren in serieuze gevallen.. maar ik kan best begrijpen dat je niet in staat bent zoiets te snappen

pfff, al die reacties van: tzijn attnwhores, hoe zot kunde zijn, .... mogen imo allemaal gedelete worden

sure, der zitten altijd wel attnwhores tussen, waar ni
maar alsde iemand kent die daar wel een serieus probleem mee heeft, en die da wel meent, dan gadet mssn es doorhebben da ze ni allemaal zo zijn

en automutilatie kunde helemaal ni vergelijken met tattoo's, piercings, zo ene stoer tekeningske in uw hand zetten me ne passer, sigaretten en alcohol, ....

ik ken een meisje die het deed vroeger
niemand die daarvan wist, behalve haar lief en nog een 2tal personen.
was een goede vriendin van mij en ooit heb ik da ontdekt.
dus geen attnwhore ...

die mensen weten echt wel da ze problemen hebben, maar die zelfverminking blijkt een verslavende werking te hebben. meestal is het een probleem waardoor ze zichzelf echt haten, en uiteindelijk die haat tegenover zichzelf kwijtraken door te snijden, meestal in onderarmen, omdat da neig bloed, en omda ge da makkelijk kunt wegmoffelen door kleren met lange mouwen, of in de kuit, want da doet tschijnt enorm veel zeer, en ook makkelijk te verbergen.

en ze doen da een paar keer, en later heeft da (kwetet kebbet nogal gezegd) een verslavend effect ==> voor het kleinste probleemke, ... steken ze alle schuld op zichzelf en willen ze enerzijds die haat kwijt, en langs den andere kant voelde ze zeich toen rustig en op haar gemak ...

meestal hebben ze ook ene beetje last van zelfmoorneigingen, waardoor dat de pijn of littekens hun allemaal gene fuck kan schelen ....

anyway, zware psychische problemen, en heel moeilijk om vanaf te raken.

btw, meiske is bij talloze psychiaters en psychologen langsgeweest, borderline en zelfverminking vastgesteld, heeft in de sleutel gezeten en nog een paar instellingen, en is nu terug eruit, woont samen met een nieuwe vriend en is denkek redelijk gelukkig nu. of ze nog snijdt of ni wetek eerlijk gezegd niet, tijdje geleden dat ik ze gezien heb (verhuisd) en over zo'n dingen spreekte ni gemakkelijk.
ik weet wel da ze in haar laatste instelling gezegd hebben da het snijden er wrs nooit zou uitgaan, alleen gingen ze proberen haar te helpen het onder controle te houden, da ze het mindert. want haar armen, benen stonden al volledig opengesneden ...
ik hoop da ze er volledig vanaf is, maar erges betwijfel ik het ...

alleszins, deel van haar leven is om zeep
2 jaar middelbaar gedubbelt omda ze in een instelling zat
uiteindelijk gestopt met school, zonder diploma, op haar 17 gaan samenwonen met een vriend omdat ze het thuis ni uithield, zonder job, zonder geld, ...

ze is nu op haar pootjes terechtgekomen denkek, maar toch, doet u toch effkes denken ...

Zelfverminking, ook wel zelfbeschadiging of automutilatie genoemd, komt onder allerlei vormen voor. Bijvoorbeeld door zichzelf te snijden met een scherp voorwerp op plaatsen waar het niet zichtbaar is (bovenarm, buik, benen, ...), zichzelf brandwonden toebrengen, of met de vuisten en/of met het hoofd tegen een muur aan bonken. Behalve dit zijn er nog andere manieren die mensen gebruiken om zich zelf te verwonden (zoals veel gaan eten of een relatie beginnen waar mishandeling plaatsvindt).

Het feit dat juist lichaamsdelen verwond worden die in het dagelijkse openbare leven door kleding afgedekt zijn en dat ze alles doen om hun wonden verbergen wijst erop dat het niet om een wijze van aandacht trekken gaat. Experts zien zelfverwonding als een manier waarmee die kinderen even miserie hanteerbaar maken. Zo denken ze met hun problemen om te kunnen gaan. Ze hebben dan een soort controle over iets (de fysieke pijn). Ze bezorgen zichzelf fysieke pijn om de innerlijke pijn te verzachten. Zelfverminking kan ook worden gedaan om zichzelf te straffen voor iets. Bijvoorbeeld als ze naar hun gevoel te veel hebben gegeten of een ruzie die ze hebben met ouders of een vriend(in). De meeste mensen die zich zelf verwonden zijn tussen de 17 en 25 jaar, maar het kan ook jonger voorkomen. Het komt ook vaker voor bij meisjes dan bij jongens. Waarschijnlijk richten jongens hun agressie meer naar buiten en meisjes meer naar binnen.


(stuk uit werk van dit jaar voor godsdienst, ging wel over zelfmoord maar dit was er even in vernoemd, en man dat zou beter moeten geschreven worden)

Ik heb me vandaag gesneden in me vinger toen ik tomaatjes zat te snijden


Anders zou ik da nooit doen denk ik (alhoewel ik wel zo veel mezelf pijnig maar ook ni pijnig, zo juist op of juist onder de pijngrens... en da gebeurt gwn als ik iet ant doen ben en ik heb ongemakkelijke houding die bijna pijn doet, en dan blijf ik zo zitn omda da deugd doet :/ tis moelijk uit te leggen )

dunno zei:

Zelfmutilatie, geen idee waarom omdat dat doet.
Lijkt mij pijnlijk, veroorzaakt littekens,... brrrr

Klik om te vergroten...

psychische lijden kan soms het fysieke lijden énorm ver overstijgen. 't kan een serieuze verademing zijn om u in momenten dat ge de problemen niet meer aankunt, uw pijn een 'herkenbare', meer vormgegeven en controlleerbare vorm aan te geven, zoals eerder gezegd. sommige psychische problemen zijn dermate neerhalend, deprimmerend, en doodsverlangend, dat fysieke pijn echt niéts meer voorstelt.

Bedankt voor de reacties enzo

Mvg Maikel

Niemand die er nog over wil praten?
Je mag me ook altijd toevoegen op msn...
[email protected].

Mvg Maikel Vandeput

Ik vind het een beetje marginaal & kansloos. Alsof je de wereld niet aan kan.
Als je het doet voor de kick dan ben je wel helemaal gestoord...
Obsessies en compulsies zijn in mijn mening een vorm van zwakte, ik zou het nooit willen aan iets verslaafd zijn, of iets dwangmatig te hebben. Ik heb mezelf liever volledig in de hand.
Diegene die dat niet kan moet maar hulp zoeken, het is geen schande
om bij een therapeut of psycholoog te gaan die voor dat gebied een oplossing kan bieden. (zie het verschil met een psychiater). Als je met zo een probleem zit dat je het niet kan laten jezelf te snijden of verminken dan moet je daar iets aan doen, zo simpel is het. Als je dat niet doorhebt of niet wilt dan ben je kansloos...

Ik heb het nooit gedaan, en ik heb vroeger ook mijn portie problemen gehad... Het is zelf nooit bij me opgekomen om dat te doen...

Cron zei:

Als je met zo een probleem zit dat je het niet kan laten jezelf te snijden of verminken dan moet je daar iets aan doen, zo simpel is het. Als je dat niet doorhebt of niet wilt dan ben je kansloos...

Klik om te vergroten...

welja da is het probleem juist, ze weten heus wel da ze een probleem hebben maar ze willen het daar meestal niet over hebben of dat hun directe omgeving het niet opmerkt en dat dan zelfverminking de laatste 'wanhoopskreet' is.

Maar zoals het hier al vaak gezegd is, houden ze dit meestal verborgen, heb zo een vriendin en maar pas na een jaar wist ik ervan.

Wat mensen met zo'n problemen ook vaak willen is gwn iemand om tegen te spreken die luistert maar zonder het af te keuren, die gwn begrijpend is

Hmgrwngd zei:

Nee, als ik gestresst ben, ga ik altijd aan mijn lichaam prutsen... (tot bloedens toe)

Daarom heb ik niet graag korstjes/wonden, omda ik ze tot honderden keren openpruts.

Redelijk ambetant...

Klik om te vergroten...

same here, alsk puistjes eb en kijk tv of lees ne boek zittek daaraan te krabben, nagels afbijten enzo (nu zijn ze aan't groeien, maar in de examens zijn ze eraf)alsk achter pc zit ebbek dan nie want meestal hebde beide handen nodig

Cron zei:

Ik vind het een beetje marginaal & kansloos. Alsof je de wereld niet aan kan.
Als je het doet voor de kick dan ben je wel helemaal gestoord...
Obsessies en compulsies zijn in mijn mening een vorm van zwakte, ik zou het nooit willen aan iets verslaafd zijn, of iets dwangmatig te hebben. Ik heb mezelf liever volledig in de hand.
Diegene die dat niet kan moet maar hulp zoeken, het is geen schande
om bij een therapeut of psycholoog te gaan die voor dat gebied een oplossing kan bieden. (zie het verschil met een psychiater). Als je met zo een probleem zit dat je het niet kan laten jezelf te snijden of verminken dan moet je daar iets aan doen, zo simpel is het. Als je dat niet doorhebt of niet wilt dan ben je kansloos...

Klik om te vergroten...

Beste Cron, hoe oud bent gij? Tussen de 20 en de 25? Zeg is eerlijk, ooit al is heel ver gezeten om eender welke reden dan ook? Volgens mij ni, aan uw reply te zien. Bedenk is da er, om het met uw woorden te zeggen, zwakkelingen mee (kunnen) lezen.

Gij doet daar een verdomd zware uitspraak ("marginaal"). Wa is er marginaal aan uzelf nimeer onder controle hebben? Denk is over hoe da komt? Hoe hard ge da ook wilt, soms gaat da ni. Het regeltje van "ik wil dat..." gaat ni op hier! Langs den andere kant hebde gelijk, mensen die het gewoon voor de kick doen is nen dikke vette nono.

Iemand die heel depressief is zal zelden zelf hulp zoeken. Waarom? Omdat die persoon zen omgeving niet meer durft vertrouwen, uit vrees voor slechte reacties (schrik voor weglaching, schrik voor overbescherming). Dienen drempel om iemand aan te spreken is gewoon vreselijk hoog.

Kzeg het nogmaals, iemand (attnwhores weggelaten) snijdt zichzelf om zijn mentale pijn een vorm te geven zodat die beter kan verwerkt worden. Onderschat innerlijke pijn ni, want die kan zoals iemand het al eerder zei, vele keren groter worden als fysieke pijn.


n/o.

Ik gebruik het woord marginaal niet in de manier van "De Plankaerts zijn marginalen" hé..

Ik heb ook al mijn problemen gehad, innerlijke pijnen zoals jij die noemt, ik heb ook al hééél ver gezeten maar niets dat in me opkwam zou leiden tot zelfverminking.

het gebeurt maar al te veel dat ze dit gewoon doen om aandacht te krijgen en zelfverminking is een moderne ziekte (toch in de vorm waarover we spreken).
Mensen hebben altijd al problemen gehad, van in de oudheid tot nu.
Depressieve mensen gaan zelden over tot een vorm van zelfverminking, als ze
dit gaan doen zijn ze al lang in behandeling en is er meestal een lichamelijke disfunctie of anomalie die aan de basis ervan ligt. Het gaat maar echt om een zeer kleine groep waar ik medelijden mee kan hebben, al de rest doet het gewoon om aandacht te krijgen of medelijden te kweken....
Iedereen heeft zijn problemen hé zeg, get over it. Zelfverminking als echte ziekte is een zeer zeldzaam verschijnsel, net zoals parkinson zeldzaam is. 1/10000 of zo...
Ik heb ooit in een klas gezeten met 20 andere mensen en 6 meisjes waarvan er maar
liefst 4 in hun polsen sneden en hun verminkten, ik heb mijn portie gehad van medelijden wekken en zielig doen, ik heb omwille van mijn studies al genoeg gezien over dit soort "ziekten", afwijkingen en obsessies om het echt serieuze van de aandachtstrekkerij te kunnen onderschijden, ik ben er ook zeker van dat iemand die tot de eerste groep behoort niet in staat is om een forum als dit te lezen.
Niet uit dommigheid of zo, helemaal niet maar die zijn mentaal daartoe niet in staat om op een pc te zitten...

@Cron:

Ik versta waarom ge dat denkt, en waarom ge daar zo over denkt. Toch een bemerking. Iedere mens heeft zijn problemen. Maar dan zijn er mensen die het écht niet getroffen hebben. Mensen wiens psychologische aangeboren eigenschappen ertoe bijdragen dat zij sneller een depressie zullen oplopen dan andere mensen. Het is geen keuze dat een individu maakt. Het is natuurlijk een rare vergelijking, maar veelal treft iemand met een depressie even veel 'schuld' als een klein zwart negerke dat in Ivoorkust is geboren, en gepredestineerd is om zijn heel leven lang honger te lijden.

Ook vind ik het een beetje kort door de bocht dat je het woord 'marginaal' in de mond neemt. Ik wil de dingen niet uit zijn context trekken, maar besef je dat je daarmee een flink deel mensen wel eens een slag onder de gordel geeft.

Ik neem je niets kwalijk, aangezien je zelf het geluk hebt gehad (tot op heden) daar nooit mee in contact gekomen te zijn, of naasten te kennen die met zware problemen kampten. Toch kan je er misschien iets aan hebben van daar wat meer over te lezen, want ik kan je verzekeren dat sommige woorden die je in de mond neemt hard kunnen aankomen. ik zou zeggen, zoek eens wat forums met mensen met zware fobieën erop, en lees hoe zij door het leven gaan, en wat voor strijd het leven elke dag is. daar kan je nog ogen van trekken.

oh, just for the record mensen die een depressie en/of bijhorend psychisch probleem zijn te boven gekomen, zijn meestal enorm 'rijke' mensen, mensen die ge niet mer kleinkrijgt. mensen wiens wereld niet in zal storten als de msn service een uur down ligt, om het zacht uit te drukken.

Den Freddie zei:

same here, alsk puistjes eb en kijk tv of lees ne boek zittek daaraan te krabben, nagels afbijten enzo (nu zijn ze aan't groeien, maar in de examens zijn ze eraf)alsk achter pc zit ebbek dan nie want meestal hebde beide handen nodig

Klik om te vergroten...

Mja, het is ietsje erger; ik creëer zelf zo'n plekken erbij, zoda ik wa meer kan krabben...

Ik heb een korstje op mijn elleboog die ik al (en nee, dit is niet om te zeveren) 11jaar telkens terug openpruts.
Idem dito voor 2 stukjes vel op mijn enkel.

Wat het ergste is, is dat ik vaak niet doorheb da ik dat aan het doen ben; maw afleren zal moeilijk zijn. (shock-therapy ! :applause: )

Maar ik treur niet; na een strikte genotsmiddelen-therapie heb ik nu zo goed als geen stress meer; en pruts ik die wondjes al een heel tijdje niet meer open.

héhé, kzeg het ik kom vanwege mijn studie in contact met verschillende ziekteverschijnselen en mijn nonkel is hoofdverpleger in een psy instelling, ik heb de verhalen al gehoord. Het kan zijn dat het hard aankomt maar ik begin stilletjes al dat geneut beu te worden van de breezer sletjes die te weinig aandacht krijgen.

Wat je daar zegt is idd een feit dat sommige mensen genetisch gezien meer kans maken op een depressie als anderen. Maar zelfverminking is geen genetische determinant, anders zouden dieren dat ook doen en daar gaat het net om.
Zelfverminking is een moderne ziekte, uitgevonden door mensen die aandacht willen...
Ok er zijn mensen met psychiatrische problemen die zich ooit verminkt hebben, dat weet ik wel, maar van alle mensen op deze wereld die zich verminken is niet eens 1% zo... Er is toch een heel verschil tussen een fobie hebben en een mes nemen om in jouw armen te snijden hé... Ik zie geen enkele link daartussen.
Dat je jezelf begint te krabben omdat je denkt dat er een besmettelijke bacterie aan jouw huid hangt of uit extreme stress of dergelijke factoren is echt wel zeer zeldzaam.
Veel zeldzamer als iedereen die zelfverminking doet, dat is wat ik wil zeggen.
Ik ben ook depressief geweest in mijn puberteit, daar heb ik nooit iemand iets over verteld toen, maar ik ben daar ook doorgekomen. Ik ben mischien hard als ik over zelfmutilatie spreek maar dat is gewoon omdat ik al die aandachtstrekkers geen pleister wil geven. Dat ze rustig verder doen, van mij geen medelijden. Het is wel geheel anders met mensen die echt een psychische afwijking hebben dat deze compulsie veroorzaakt, dat is iets heel anders...

shock-therapy

Klik om te vergroten...

is enkel bij zwaar manisch depressieve mensen dat het helpt
of ge moet een schokker rond de plek gaan binden, kzie u al rond lopen zo