Zelfmutilatie is idd niet van de jaren 90, er wordt gewoon meer media aandacht aan besteed. Zelf deden ik en een aantal vrienden van mij het al begin jaren 80 en toen was het niets nieuws...
Waarom? Dezelfde reden als diegenen van nu, opvallen...We hadden het allemaal wel eens moeilijk, de éne gaat zuipen, de andere klopt op mensen hun bakkes als em slecht gezind is...Nog anderen combineren zuipen en kloppen, wij "verminkten" ons eigen lichaam. Verminken is een groot woord, de littekens die ik eraan overhield zijn nu praktisch allemaal verdwenen, en ja, we gingen heeeeel ver.
Spelletjes als, steek een sigaret op; ga nu tegenover elkaar zitten aan den toog, de éne zet zijn linkerarm tegen de andere zijn rechter arm (zoals bij het polsen). Steek de pas aangstoken sigaret tussen de armen en de eerste die terugtrekt heeft verloren.
Regelmatig brandde die sigaret gewoon op omdat we niet wilden toegeven, het laat "prachtige" brandwonden na...
Kerven deed je ook zo diep mogelijk, vooral op de bovenarm...Als je diep genoeg kerft, gaat die wond lekker openstaan wanneer je je biceps opspant.
En als je echt ver genoeg gaat kan je misschien je ouders zodanig shockeren dat ze met je naar de psych gaan, en bijgevolg kan je dan bij wijze van tegenreactie zonodig nog verder gaan...
Of in mijn geval heb je ouders die het gewoon straal negeren en als enige reactie eens lachend antwoorden : "daar ga je later ne serieuze tattoo moeten laten overzetten wil je die mottige strepen wegwerken".
20 jaar later en een aantal tattoos verder heb je al lang ingezien dat het idd een beetje dom is...maar ja...
Magical_Herbsss zei:
Serieus.
Maar goed dat er nog magische planten zijn!
Als je met magische planten wiet bedoelt ben je ofwel naief, dan wel dom. n/o
Binnen de context van die depressie natuurlijk, maar ik denk niet dat het een uitleg behoeft.
Groetjes,
BongZ