Vrijwel elke mening dat zelfverminking belachelijk of marginaal is, wordt hier bestempeld als onwetend en marginaal op zijn eigen.
Het zou zelfs hard kunnen aankomen bij sommigen.
Bij wie ?
Moet je tegen de polssnijders en graveerders zeggen dat ze goed bezig zijn ofzo ?
Je mag problemen hebben zoveel je wil, jezelf pijnigen is nutteloos.
Zelfmoord kan ik nog begrijpen, die mensen willen hier gewoon niet meer zijn. Even voor de trein of van een hoge toren springen en 't is gedaan.
Maar wat is het nut van brandwonden, snijwonden en krassen ?
Er is geen ! Integendeel, je hebt nog meer miserie en pijn.
Problemen ? Praat erover, zoek hulp...bij anderen ! Diensten en specialisten genoeg die opgeleid zijn om je te helpen. Die klaar staan voor je...wat je ook denkt, wil, voelt, etc.
Dat je problemen hebt, is geen reden om je lichaam te verminken ! Veel van die littekens heb je voor altijd...en je zal voor altijd blijven herrinnerd worden aan de moeilijke periode. Is dat leuk ? Ik denk het niet.
Ipv te focussen op je problemen en die proberen weg te snijden, bekijk het leven positief. Ook al denk je het slecht te hebben, er is altijd nog iets positief.
Denk desnoods aan de hongerlijdende kindjes in Ethiopië, de mensen die niks meer hebben in Thailand, de tieners die opgroeien op vuilnisbelten in Colombia, de daklozen die nu in de ijzige kou op straat liggen, etc.
)
