Anton68
Legacy Member
De hersenen zijn nog minder bekend dan de oceanen en het heelal.Hiapoe zei:
Ja, men kan met chemie bepaalde 'dik er boven op liggende' 'afwijkingen' aftoppen, echter dat haalt meestal de oorzaak niet weg.
Je slikt dan chemie (die niet zelden weer slecht is voor andere lichaamsdelen) die je nodig acht om met, een voorbeeld in het forum, bijv. collegae om te kunnen gaan, of familie..
Ik stel : angst komt van 2 kanten. En ja de ene hond of kat, of mens.... is schrikachtiger dan de ander.
Dit kan wel degelijk komen door 'foute ervaringen in de eerste levensjaren' en zelfs al van in de baarmoeder, aldus de knappe koppen het laatste jaar in diverse wetenschapsartikelen schreven.
In communicatie, die 80% non-verbaal is, heb je de zender en de ontvanger.
In sociale groepen worden zenders vaak actiever op zenden en minder op kijken wat iets met iemand doet.
Er is een tijd geweest dat men dit pesten als goed achtte, want in de natuur bij andere dieren komt het ook voor.
Daar worden kinderen sterker van. Onzin m.i. Het kost de samenleving veel geld in de levensjaren die volgen.
Mensen die pesten zijn of niet helemaal tof, of volgers die zelf uit angst gepest te worden 'maar in de aanval mee gaan'.
Je groter voelen door anderen te kleineren...
Uiteraard halen die mensen de dieren waar dit pesten niet voorkomt, de alles voor hen jongen doende moeders en soms ook vaders, die liet men even weg.
"pesten beperkt tot vrienden", binnen grote bedrijven met mega kantines heb je vrienden groepen, of laten we aannemen, zeer goede collegae, die al dan niet prive ook wel eens met elkaar op pad gaan.
Binnen de 'ruwe' beroepsgroep van vuilnisophalers is een hoop humor, schelden (daar houd ik niet van maar het was tevens hun '2e taal' en niet op iemand gericht) en plagen is een beter woord. Het was niet echt pesten, maar plagen.
Ze deden dat onderling maar duidelijk merkbaar bij elkaar op een manier waarvan het doelwit deel van de groep was en zeker niet over een grens werd getrokken. Zelf ook meedeed op enig moment als een ander diens broodtrommel plots verdwenen was e.d. Als die zogenaamd domme mensen (ik pikte er in korte tijd heel heldere kernrakende politieke inzichten op, 'boerenverstand') eens een nieuwe uitprobeerden dan zagen ze heel snel wie er tot in hoeverre tegen kon en wie men gewoon met rust liet.
Ik heb de luxe dat ik vanuit kantoor aan huis werk. nadeel kan zijn, minder afleiding.
Vulde ik voorheen tijd die ik over had (geen opdrachten) met bijv. mijn RC 9remote controle) hobby, ik ben dat kind kwijtgeraakt, ik zie er geen lol meer in. Dit heet meen ik depressie. De gewone oplossingen die de leken roepen 'ga wandelen, fietsen, met je boot het water op' is dan verworden tot een nutteloze oefening die je dan ook nog eens zwart schildert. Die leuke dingen van toen moet je juist koesteren voor de dag dat je er wel weer van kan genieten.
Dwangmatig 'dit is leuk' want het was leuk, 'dus moet ik het nu leuk vinden' lan er toe leiden dat je met die bezigheden ook negatieve ervaringen (het zogenaamde ankeren) opdoet en dus 'stuk maakt' voor de toekomst cq minder leuk in het gunstigste geval..
Jij kan dat misschien, veel anderen niet. Ook de opvatting dat je op je werk een team player moet zijn ivm promoties e.d. telt mee. Een broer van mij HAAT de bedrijfs BBQ's, maar hij gaat er heen omdat hij anders kans heeft op mindere goede beoordeling, het team player deel in punten, en kijk nog verder (weet niet hoe dat in belgie is) naar de landmacht in NL waar de officieren zowat allemaal, op zijn zachts gezegd, wat te veel alcohol drinken (gratis of heel goedkoop op kazernes)
Sociaal zijn en doen zijn 2 verschillende dingen. Zeker in een groep die gemaakt is (werknemers)
Kijk maar naar gezinnen, ook dat is niet altijd harmonie en vreugde, laat staan collega's... Toch voelen de meesten die druk, het mee moeten doen. Anderen gaan dan weer over-compenseren, doen druk, 'leuk', zorgen dat ze in elk geval voor hen interessante gespreksonderwerpen er in persen e.d.
Wat ouder en wijzer, vroeger veel 'vrienden' gehad hebbende, komende uit groot gezin etc.
Mag je van mij aannemen (het is mijn persoonlijk inzicht en dat kan fout zijn) dat het gros minder sociaal is.
De meest socialen die ik ken zijn 2 soorten mensen: 1 die willen iets voor henzelf behalen, 'status', 'macht'(bijv. op clubs, in zorgcentra, bedrijven e.d.) of 2. zij die het zijn, niet zelden 'kerks', en die zich goed danwel beter voelen als ze anderen kunnen helpen. En volgens mij is die groep rap kleiner aan het worden, die anderen helpen.
Ikke ikke ikke lijkt toch wel de evolutie te zijn hier in ons westelijke deel.
het is een cliché, maar "jezelf zijn" is nog altijd één van de beste tools tot gelukkig zijn.
Altijd blijven werken aan jezelf, is er ook één, maar het leven is nu eenmaal niet zwart-wit
Je zegt het al, het bestaat uit minimaal 2 delen, is complexer dan het lijkt.
Niet voor niets worden echte egoïsten vaak gezonder oud.
Lijkt het je niet heerlijk als je bereikt wat de psychologie wil: neem je eigen in de maling, maar dan echt. In de USA voedt men kinderen zo op in diverse staten. Daar is "een hondendrol niet vies, maar natuur, en moet je die vorm zien, zo creatief..."
Een beetje psycholoog spreekt al snel over de dingen anders zien dan ze zijn, dat je je moet focussen op de positieve kanten (ben ik het mee eens, maar er is meer...) en komt dus eigenlijk neer op het minder-realiteit maken, van de realiteit en hoe je je daarbij voelt.
Ik heb eens voor psychologen gewerkt vanuit mijn vakgebied. Het zijn net mensen.
Hoe sommigen over klanten/patienten spreken.. zo veel psychologen zoveel meningen en (dis-)respect.
Artsen idem, steeds meer werden dat om geld en/of status. Er is helaas een trend van minder begaan met de mensen en meer fouten.
Als iedereen anderen zou nemen zoals die is, men rekening met elkaar houd en dat ook weet (dus soms sla je je door die mop heen voor de 10e keer, de andere keer zal men, persoon x, geen moppen vertellen) waren psychologen werkloos, of toch zeker zeg 90%.
'gerechtigdheid' is meer dan boeven en rechters.
Recht kan ook in sociaal opzicht spelen. Menig pester is een ellendeling in de dop, wederom in de USA zijn er scholen die dat gelijk de kop in proberen te drukken. Nu jaren later blijkt: meelopers kan je redden, echte pestkoppen zijn nu eenmaal zo. Met die aantekening, soms werden ze zo gemaakt vanwege opvoeding en/of bijv. de buurt waarin ze opgroeiden.
Afijn, iemand die anderen belast, en dat de belastte dan maar pillen moet slikken bijv... dat is noch menselijk, noch psychologie, dat is een vorm van onrecht.
ad: Maarja, als exacte wetenschappen en techniek je niet liggen...