Archief - Wie heeft er sociale angst? Stress in publiek, interacties?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
FleXe
Legacy Member
Ik wist al wel langer dat ik er last van heb. 't Is dan ook geen verrassing dat ik op de test hier eerder in het topic gepost 83 scoor.
Op professioneel vlak voel ik me vrij zelfzeker, kan ik behoorlijk mijn mannetje staan en durf ik me ook wel eens te laten horen, maar op vlak van informele situaties is het vaak een heel ander verhaal.
Vroeger had ik het zelfs zo erg dat ik buikpijn kreeg van zodra ik een kwartier de deur uit was. Als ik dan niet snel ergens naar het toilet kon was mijn humeur verpest, samen met de hele uitstap. Dat gold dan niet alleen voor mij maar ook voor de rest van de groep. Dat heeft zowat van mijn 10e tot mijn 22e geduurd denk ik. Nu heb ik daar totaal geen last meer van.
Een ander probleem is wanneer ik in de zomer uit een snikhete auto stap of ergens op leren stoel moet gaan zitten met een bezwete rug. De enige gedachte die dan in mijn hoofd rondspookt is "wie het dan wel niet allemaal heeft gezien". Afgelopen zomer heb ik met deze gedachten een beetje komaf proberen te maken omdat dit ook enorm verstikkend werkt in sociale situaties.
Voor de rest heb ik het vandaag de dag nog altijd enorm moeilijk met nieuwe contacten leggen en dan vooral wat vrouwen betreft. Op een fuif bijvoorbeeld kan ik mij perfect amuseren en een wildvreemde kerel tegen het lijf stoten en er wat onzin tegen verkopen, maar van zodra ik een (aantrekkelijk) meisje tegenkom klap ik volledig dicht. De drang om ertegen te praten is er dan wel, maar ik ga telkens allerlei excuses bedenken om het toch maar niet te doen opdat ik in mijn comfort zone kan blijven. Dan klinkt het in mijn hoofd; "waarschijnlijk heeft ze toch al een vriend" en "waarschijnlijk ben ik haar type helemaal niet" of zelfs "misschien valt ze niet eens op jongens". In zulke gevallen kan ik dus echt gaan overanalyseren dat het belachelijk wordt. Occasioneel gebeurt het wel eens dat ik achteraf zoveel spijt krijg dat ik mezelf de dag erna nog voor het hoofd wil slaan.
Tijdens mijn puberteit had ik hier minder moeite mee en had ik vriendinnen bij de vleet, maar ik denk dat de opkomst van het internet en de sociale media toen in mijn voordeel hebben gespeeld. Zo had je indertijd bijvoorbeeld nog Noxa, wat zeer populair was onder de (alternatievere) jeugd.
Ook op toiletten kan ik maar heel moeilijk tussen andere mannen gaan plassen, of ik moet al redelijk beschonken zijn. Zo niet zoek ik de hokjes op of wacht ik tot de urinoirs allemaal vrij zijn. Vrij irritant als je dringend moet.
Nu heb ik het geluk dat ik sinds enkele jaren een vriendenkring heb waarin niemand aan zulke sociale fobie lijdt, maar toch begrip kan opbrengen voor mijn "vreemde trekjes". Dit heeft mij dan ook al aardig geholpen om een gedeelte van die vrees opzij te schuiven en te beseffen dat ik me echt nergens voor hoef te schamen. Ik zie er niet verkeerd uit en ik ben intelligent genoeg om mij volledig te laten gelden in de maatschappij. Toch vind ik het moeilijk om dit ook zo te uiten naar de buitenwereld toe.
Op professioneel vlak voel ik me vrij zelfzeker, kan ik behoorlijk mijn mannetje staan en durf ik me ook wel eens te laten horen, maar op vlak van informele situaties is het vaak een heel ander verhaal.
Vroeger had ik het zelfs zo erg dat ik buikpijn kreeg van zodra ik een kwartier de deur uit was. Als ik dan niet snel ergens naar het toilet kon was mijn humeur verpest, samen met de hele uitstap. Dat gold dan niet alleen voor mij maar ook voor de rest van de groep. Dat heeft zowat van mijn 10e tot mijn 22e geduurd denk ik. Nu heb ik daar totaal geen last meer van.
Een ander probleem is wanneer ik in de zomer uit een snikhete auto stap of ergens op leren stoel moet gaan zitten met een bezwete rug. De enige gedachte die dan in mijn hoofd rondspookt is "wie het dan wel niet allemaal heeft gezien". Afgelopen zomer heb ik met deze gedachten een beetje komaf proberen te maken omdat dit ook enorm verstikkend werkt in sociale situaties.
Voor de rest heb ik het vandaag de dag nog altijd enorm moeilijk met nieuwe contacten leggen en dan vooral wat vrouwen betreft. Op een fuif bijvoorbeeld kan ik mij perfect amuseren en een wildvreemde kerel tegen het lijf stoten en er wat onzin tegen verkopen, maar van zodra ik een (aantrekkelijk) meisje tegenkom klap ik volledig dicht. De drang om ertegen te praten is er dan wel, maar ik ga telkens allerlei excuses bedenken om het toch maar niet te doen opdat ik in mijn comfort zone kan blijven. Dan klinkt het in mijn hoofd; "waarschijnlijk heeft ze toch al een vriend" en "waarschijnlijk ben ik haar type helemaal niet" of zelfs "misschien valt ze niet eens op jongens". In zulke gevallen kan ik dus echt gaan overanalyseren dat het belachelijk wordt. Occasioneel gebeurt het wel eens dat ik achteraf zoveel spijt krijg dat ik mezelf de dag erna nog voor het hoofd wil slaan.
Tijdens mijn puberteit had ik hier minder moeite mee en had ik vriendinnen bij de vleet, maar ik denk dat de opkomst van het internet en de sociale media toen in mijn voordeel hebben gespeeld. Zo had je indertijd bijvoorbeeld nog Noxa, wat zeer populair was onder de (alternatievere) jeugd.
Ook op toiletten kan ik maar heel moeilijk tussen andere mannen gaan plassen, of ik moet al redelijk beschonken zijn. Zo niet zoek ik de hokjes op of wacht ik tot de urinoirs allemaal vrij zijn. Vrij irritant als je dringend moet.
Nu heb ik het geluk dat ik sinds enkele jaren een vriendenkring heb waarin niemand aan zulke sociale fobie lijdt, maar toch begrip kan opbrengen voor mijn "vreemde trekjes". Dit heeft mij dan ook al aardig geholpen om een gedeelte van die vrees opzij te schuiven en te beseffen dat ik me echt nergens voor hoef te schamen. Ik zie er niet verkeerd uit en ik ben intelligent genoeg om mij volledig te laten gelden in de maatschappij. Toch vind ik het moeilijk om dit ook zo te uiten naar de buitenwereld toe.
Anton68
Legacy Member
Jack The Ripper zei:
Gelukkig niet (heb tig tests gehad, real life en ingevulde lijsten.)
Waar iedereen last van zou hebben, zou het vlak naast hen zijn dat geluid, heb ik last van op bijv. 20 meter, of als het bij de buren in de tuin is.
Met mp3 speler op, zacht geluid volume, in ear plugs, op de fiets, hoor ik wandelaars (praten), de meeste fietsers (fiets met rammeltjes) die ik niet kan zien, al voor we elkaar in de bocht tegen komen.
DT ben ik ook geen ster in. Echter dat is maar een heel klein onderdeel van communiceren.
Als iemand tegen jou praat hoor je immers ook geen d of dt in woorden die eindigen op een 'd(t) klank'.
Dit is iets waar uik nu weer geen probleem in zie, d, t of dt.
Als de communicatie an sich maar werkt en juist is, bij mij heeft een foutief gebruikte d(t) daar volgens mij nimmer iets aan veranderd in welke discussie dan ook.
Mclaeys
Legacy Member
Dit dus, ik krijg ook stress als de telefoon afgaat en zal niet snel als eerste iets zeggen. Ik regel dus zo veel mogelijk via mail. Ik tracht mezelf wel wat te forceren om dat wel te doen, bij mijn werk is het ook nodig en hoewel dat niet tof is ervaar ik dat niet als een negatief punt.Pils123 zei:
Ik ben graag compleet alleen en op men gemak, enige uitzondering is met mijn verloofde (gelukkig maar
).Ik denk ook 2 keer na voor ik op fora of sociale media post, omdat ik dan "zichtbaar" ben.
Ik wist wel niet dat het een naam had
Anton68
Legacy Member
Levitation zei:
Ook dit herken ik deels.
Immers, openbaar spreken wat ik doe is ook vakmatig of politiek. Dus 'via de regels van het spel met alleen maar op de hoogte zijnde deelnemers. Met de pers heb ik ook geen moeite, dat zie ik als een uitdaging hen slechts dat te geven wat ik kwijt wil.
Sociaal hoor je een stem in jezelf en reflecteer je a.h.w. wat anderen in hun hoofd over je denken?
Ik denk namelijk dat dat ook zo is. We 'weten' dat omdat mensen roddelen.
Hier gaat dan ook voor mij op, hoe denk ik over mijzelf, zOnder als een 'aso of hautain persoon' over te komen.
Het is vast wel te vinden, de volgende uitkomst uit onderzoek:
Er zijn 3 type mensen als je mensen tegenkomt, 1 mag jou, de 2e is neutraal over je, de 3e ligt je niet.
Ofwel 1/3e denkt überhaupt aan je, en dan net degene van wie je het minst positieve te verwachten hebt.
Mclaeys
Legacy Member
Net dienen test eens gedaan, ik haal 92, wat blijkbaar toch al veel is, maar ik werk er aan dus dat zal wel minderen. Onder vrienden heb ik nergens last van dus dat scheelt al en hoe langer ik werk en in die onvermijdbare situaties kom mindert het ook. Solliciteren, dat was pas een hel hierdoor.
Test eens gedaan zoals ik vroeger was en dat was 127 O.O , vooruitgang is er dus wel.
Test eens gedaan zoals ik vroeger was en dat was 127 O.O , vooruitgang is er dus wel.
Anton68
Legacy Member
In NL zijn er mensen met een wel heel aparte hobby, het verzamelen van overlijdens berichten.Hiapoe zei:
Tegen de staatspropaganda in (veelal lobbyisten van de groot-bedrijven) blijkt in de praktijk dat we helemaal niet gemiddeld ouder worden.
Wat wel klopt is dat we in de jaren dat we leven mobieler blijven, kunstheupen en knieen en zo.
Data is namelijk wel degelijk arbitrair, welke bron levert de data, op welke regels gefilterd, bemeten enz.
Ik was er niet bij, echter als de Bijbel (afgezien van het gegeven of G-d wel/niet bestaat) klopt, en dat lijkt zo te zijn gezien veel gevonden artefacten en de dode zeerollen bijv.) dan werd methusalem 900 nog wat.
In theorie kan een gezond lichaam, zoals we dat nu hebben, 1000 jaar meegaan, dat is dan wel in ideale niet giftige omstandigheden.
Als je terug leest zie je dat dit in reactie is op... je oordeel aan hoe ik (dus we, alhier) communiceer.
Daar geloof ik niets van.
Ik denk dat de laatste generaties (nu zeg 100, 90, 80 jaar jong) meer leerden op de lagere technische school of middelbaar administratief onderwijs, dan wat men nu hoger onderwijs betitelt.
In NL klopt mijn uitspraak op zeker. Wij gingen van koppositie naar onder gemiddeld. Enkele 1 onderwerp universiteiten uitgezonderd.
Yep. Er waren zelfs waren wetten nodig en teams die op de kwaliteit controleren.
En erg dom ook, vaak pas achteraf, ipv vooraf de claims van de Bijv. Unilever producten na-gaan, vOOr ze op de markt komen.
In die debat truuk tuin ik niet.
Net als met de genoemde luchtwegenaandoeningen is het een teken aan de wand, van nestvervuiling.
Oh wat is de mensheid als som der delen slim bezig met nestvervuilen.
Ooit waren er stalen kerels op houten schepen, nu zijn het plastic playmobiles op stalen schepen.
En dat we nu dan toch met 7 miljard zijn.
Hier zal ik niet te diep op ingaan. Je bent een positief kijkend iemand. Wel wil ik een voorbeeld geven.
Vraag eens aan iemand het volgende: waaraan vielen meer doden de afgelopen 150 jaar, oorlogen (incl. WO 1 en 2 met hun A bommen) of aan vuistvuurwapens?
Op welke plek sterven de meeste mensen? (ziekenhuizen)
Dar ben ik wederom en nog steeds (positief bedoeld-) jaloers op.
Heerlijk. Als de rest het nu ook nog even zo ziet en er naar handelt cq bepaalt handelen na-laten wil.
Nu kan je een hoop claimen, echter van mijn geschiedenis kennis, of interesse in archeologisch onderzoek etc. nog niet al te veel.
Beste Hiapoe, let's agree to disagree op de meeste facetten.
FleXe
Legacy Member
Anton68 zei:
Niet per se. Meestal heb ik eerder vooraf al voor mezelf "uitgemaakt" wat anderen van me denken en dan baseer ik mijn gevoelens en gedrag op die assumpties. Dit geldt echter alleen maar voor personen die me nauw aan het hart liggen. Dit heeft uiteraard onnodig nadelige gevolgen voor mijn gemoed, want de kans dat ik er minstens voor de helft van de keren compleet naast zit is vrij groot.
Toch doe ik dit onbewust om mezelf te beschermen voor confrontaties waarop ik misschien niet was voorbereid.
FleXe
Legacy Member
Tja, bij mij is het op de lagere school begonnen denk ik. Ik herinner mij nog goed dat ik tijdens het plassen ooit eens (opzettelijk) werd geduwd door iemand van een hoger jaar, met het nodige trauma als gevolg
Intussen heb ik het daar wel al veel minder moeilijk mee. Twee jaar geleden op een openluchtfuif heeft een kameraad me er deels vanaf geholpen. Daar waren toen van die verplaatsbare grijze urinoirs en hij verzekerde mij toen dat hij de eerste die mij dat nog eens zou lappen op zijn gezicht zou slaan. Ik wist natuurlijk wel dat de kans dat mij dat nog eens zou overkomen heel nihil was, maar het heeft mij toch doen inzien dat er helemaal niks aan is.
Bij urinoirs zonder tussenschot kan ik het helaas nog niet altijd, tenzij ik een pint of vijf gedronken heb.
Intussen heb ik het daar wel al veel minder moeilijk mee. Twee jaar geleden op een openluchtfuif heeft een kameraad me er deels vanaf geholpen. Daar waren toen van die verplaatsbare grijze urinoirs en hij verzekerde mij toen dat hij de eerste die mij dat nog eens zou lappen op zijn gezicht zou slaan. Ik wist natuurlijk wel dat de kans dat mij dat nog eens zou overkomen heel nihil was, maar het heeft mij toch doen inzien dat er helemaal niks aan is.
Bij urinoirs zonder tussenschot kan ik het helaas nog niet altijd, tenzij ik een pint of vijf gedronken heb.
Bananarama
Legacy Member
Bontus zei:
Pff dat heb ik dus op het werk he
Sinds ik verhuisd ben van lokaal, moet ik de centraal gelegen wc gebruiken. Dat is dus vlak naast het secretariaat, waar de deur altijd openstaat, en ook vlak naast de gang waar personeel en bezoekers passeren, de trap waar personeel constant passeert om naar hun bureau of de keuken te gaan en vlak over nog een andere bureau. Vaak staan ze voor de deur van de wc ook nog eens een babbeltje te slaan :ironic: Het lukt me dan wel om te gaan (ik probeer me bv in te beelden dat ik door te plassen een of andere prijs ga krijgen, stom, I know, maar het werkt
), maar vind het echt ZO ontzettend vervelend. Niet het plassen op zich, maar gewoon het besef dat iedereen dat kan horen 
Hiapoe
Legacy Member
Anton68 zei:
Sorry hoor, maar ALLES in jouw antwoorden ROEPT gewoon dat je geen kennis hebt van geschiedenis en zeker niet van statistieken in verband met doodsoorzaken.
Ik heb daar veel boeken over gelezen, letterlijk enkel en alleen over dat onderwerp. Onafhankelijke boeken en studies, niet van grote bedrijven of zo!
En het is een vaststaand feit dat we op alle vlakken en gelijk hoe je ernaar kijkt nu in één van de beste, zo niet de beste periode ooit leven.
Het is geen kwestie van let's agree to disagree.
Het is een kwestie van let's agree dat gij de data niet wilt geloven of niet voldoende correct opzoekingswerk verricht om degelijk over het onderwerp iets zinnigs te kunnen zeggen...
Als de bijbel klopt --> Newsflash, de bijbel klopt niet!
Eigenlijk wil ik alleen maar dat je gelukkig bent, en ik zeg je dat dat eigenlijk heel eenvoudig is, namelijk door de realiteit correct te zien. En dat kan je doen door data op te zoeken. En zoek gerust verschillende bronnen op, onafhankelijke, etc...
Jij trekt in twijfel dat de data zou kloppen dat we ouder worden gemiddeld... Het klopt dus niet volgens jou dat de gemiddelde mens nu ouder wordt dan in de 18e eeuw?
Bananarama
Legacy Member
Dat we ouder worden, wil niet noodzakelijk zeggen dat het nu "beter" is dan vroeger. Comfortabeler, ja. Maar we beginnen intussen ook hoe langer hoe geïsoleerder te leven. Er zijn volgens mij nog nooit zoveel eenzame mensen geweest als nu, omdat mensen nu veel minder (rechtstreeks) afhankelijk zijn van elkaar.
Jack The Ripper
Legacy Member
Inderdaad, vroeger moesten de mensen op café gaan uit verveling en onderhielden ze zo hun sociale contacten. Tegenwoordig is buitenkomen in je vrije tijd geen noodzaak meer. Facebook en consoorten is toch ook maar een virtuele wereld. Bovendien is het bewezen dat Facebook mensen niet gelukkiger maakt.
Nuja, ik zou ook niet zeggen dat alles beter is dan vroeger. Er is inderdaad meer welvaart maar ook minder vrijheid door de komst van GSM's en sociale netwerken.
Nuja, ik zou ook niet zeggen dat alles beter is dan vroeger. Er is inderdaad meer welvaart maar ook minder vrijheid door de komst van GSM's en sociale netwerken.
Bananarama
Legacy Member
Jack The Ripper zei:
En zelfs voor het werk in veel gevallen ook al niet meer. Iemand kan perfect werken van thuis uit, al zijn meubels, kleding, voedsel,... gewoon aan huis laten leveren en voor de rest nooit buitenkomen. Er zouden hele decennia kunnen passeren zonder dat die mens ooit zijn deur uit moet (of de vuilzakken buitenzetten, zou moeten meetellen).
Ties
Legacy Member
Ik scoorde 57, had zoiets wel gedacht 
Ik heb nog een vraagje dat hier wel past.
Ik heb niet echt een sociale angst maar wat regelmatig voorvalt, is dat ik vrij vlot met iemand praat tot een bepaald punt dat het gesprek stilvalt. Ik krijg het gesprek dan niet meer op gang en weet dan ook totaal niet meer wat zeggen..
Dit gebeurt regelmatig, maar niet problematisch (toch net genoeg dat ik er iets aan wil doen). Soms met vrienden, kennissen, vreemden, collega's, ... (wel niet met mijn vriendin of zeer goede vrienden).
Als ik merk dat het gesprek stilvalt, komt er al een gevoel over me heen van 'daar gaan we weer' en voel ik me vrij onzeker en ongemakkelijk. Dit is natuurlijk een vicieuze cirkel maar heb geen idee hoe ik dat kan breken?
iemand wat tips?
Ik heb nog een vraagje dat hier wel past.
Ik heb niet echt een sociale angst maar wat regelmatig voorvalt, is dat ik vrij vlot met iemand praat tot een bepaald punt dat het gesprek stilvalt. Ik krijg het gesprek dan niet meer op gang en weet dan ook totaal niet meer wat zeggen..
Dit gebeurt regelmatig, maar niet problematisch (toch net genoeg dat ik er iets aan wil doen). Soms met vrienden, kennissen, vreemden, collega's, ... (wel niet met mijn vriendin of zeer goede vrienden).
Als ik merk dat het gesprek stilvalt, komt er al een gevoel over me heen van 'daar gaan we weer' en voel ik me vrij onzeker en ongemakkelijk. Dit is natuurlijk een vicieuze cirkel maar heb geen idee hoe ik dat kan breken?
iemand wat tips?
glashelder
Legacy Member
Niet zo druk om makenTies zei:iemand wat tips?
Gesprekken vallen wel eens stil, je kan nu eenmaal niet met iedereen blijven doorpraten. Onthou ook dat je met twee in een gesprek zit: dat het stilvalt ligt dus niet alleen aan jou, de ander weet ook niet wat te zeggen blijkbaar. Voor mij is dat een signaal om het een beetje af te ronden.Jack The Ripper
Legacy Member
Ik val ook vlug stil in gesprekken en al zeker als het inhoudsloze smalltalk betreft. Als ik iemand tegenkom van vroeger weet ik ook dikwijls niet waarover te beginnen. Het gaat vlotter als iemand anders tegen mij een gesprek start en het voortouw neemt.
Hoe sommige mensen urenlang kunnen babbelen over gebakken lucht is me een raadsel, het is alleszins niet iedereen gegeven. Ik vind dat eerder vermoeiend dan ontspannend.
Wanneer ge echt geen conversatie kunt op gang houden dan zullen uw interesses waarschijnlijk niet overlappen met die van uw gesprekspartner.
Ge moet niet de hele tijd blijven doorbabbelen, eens stilvallen in een gesprek is geen schande. Meer mensen dan ge denkt ergeren zich zelfs aan mensen die 100% van de tijd zitten te tateren.
Hoe sommige mensen urenlang kunnen babbelen over gebakken lucht is me een raadsel, het is alleszins niet iedereen gegeven. Ik vind dat eerder vermoeiend dan ontspannend.
Wanneer ge echt geen conversatie kunt op gang houden dan zullen uw interesses waarschijnlijk niet overlappen met die van uw gesprekspartner.
Ge moet niet de hele tijd blijven doorbabbelen, eens stilvallen in een gesprek is geen schande. Meer mensen dan ge denkt ergeren zich zelfs aan mensen die 100% van de tijd zitten te tateren.
Ties
Legacy Member
Soms proberen ze nog wat verder te praten maar is het zeer moeilijk voor mij om daar op verder te gaan. Dit zal inderdaad dan een signaal zijn om af te rondenglashelder zei:Niet zo druk om maken
bedanktJack The Ripper zei:
Klinkt zo vanzelfsprekend maar had er zelfs niet aan gedacht dat veel mensen er zo over kunnen denken, bedankt
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.