Archief - Weg van huis

Ze is terecht ja. Ze zat op de moto en daarom reageerde ze nie op de telefoons en smskes.

Het zorgde alleszins voor nog meer feest in huis

ik blijf erbij: ge moet u eens goed kwaadmaken in het bijzijn van beide. niet een beetje, maar echt kwaad worden en eens goed zeggen wat ge van de situatie vindt en vragen of ze ooit al eens aan u en u zus gedacht hebben.

en hen vertellen dat ge het beu zijt en dat ge nog liever alleen gaat wonen dan bij hen te blijven als het zo verder gaat.

een woede uitbarsting kan soms echt helpen om hen wakker te schudden.

Ik heb thuis ook vroeger problemen gehad daarin. Mijn ouders zijn uiteindelijk gescheiden. Het heeft de helft opgelost maar daar ga ik nu niet verder op in.

@hierboven : U gedacht zeggen zou mss helpen maar ik denk dat dit maar tijdelijk zou zijn. Na een tijdje (week,maand) zijn ze dit al vergeten en gaat alles terug zijn 'gewone' gangetje. Ik heb vroeger ook dikwijls mijn gedacht gezegd maar veel bracht dit niet op.

Jammer hoe kinderen soms nog het grootste slachtoffer kunnen zijn van ouderlijke ruzies.

die situatie herken ik erg goed..

ik ga hier niet al te veel details zeggen, maar het komt er op neer: m'n pa is hier zo'n beetje de boosdoener (hij gaat zeker niet vreemd, maar er zijn andere oorzaken), en m'n ma kan 'm eigenlijk ook niet loslaten..
ik zou er eigenlijk ook volledig emotioneel aan ten onder gaan als ze zouden scheiden (na 30j huwelijk!!!) maar ik weet goed genoeg dat dat niet gaat gebeuren.. daarvoor zien ze elkaar eigenlijk te graag.. maar zoals de situatie hier ELKE avond is..
is eigenlijk onhoudbaar, en steeds weer ben ik zo sterk genoeg om toe te geven en alles van me af te duwen/negeren..

ik zie deze situatie uiteindelijk nog wel goed komen hier thuis, maar ik ga verdomme blij zijn als ik hier buiten kan en wat zelfstandigheid/privacy krijg..
nu is dat echt nog niet mogelijk.. en dat heeft maar 2 redenen; ik kan dit niet maken tov m'n moeder (ik ben de enige waarop ze kan steunen/betrouwen), én financieel kan ik dit nog niet veroorloven..

den-kimi zei:

ik blijf erbij: ge moet u eens goed kwaadmaken in het bijzijn van beide. niet een beetje, maar echt kwaad worden en eens goed zeggen wat ge van de situatie vindt en vragen of ze ooit al eens aan u en u zus gedacht hebben.

en hen vertellen dat ge het beu zijt en dat ge nog liever alleen gaat wonen dan bij hen te blijven als het zo verder gaat.

een woede uitbarsting kan soms echt helpen om hen wakker te schudden.

Klik om te vergroten...

dat kan idd serieus helpen.. ik heb nog niet zo lang geleden eens serieus m'n mond opengedaan thuis (al waren het niet zo'n harde woorden), en ze hadden zoiets van: 'damn, we zijn niet goed bezig'
bv. nog niet zolang geleden, m'n pa deed ambetant 's avonds en ik was het zo kotsbeu dat ik gewoon in m'n auto gestapt ben, ffkes de keien op de oprit serieus in het rond laten vliegen, en vertrok zonder iets te zeggen

normaal zeg ik altijd braaf waar ik naartoe ga, wanneer ik thuiskom, enz.. nu niet.. en 's nacht om 12u krijg ik sms'je; 'waar zit je??? kom naar huis'

heb niet geantwoord, en ben pas rond 4u naar huis gekomen..
daarna hielden ze er wel rekening mee, maar de laatste tijd heb ik de indruk dat ik maar weer eens zo'n actie moet doen..

ik hoop dat je financiële hulp kan krijgen van uw ouders of iemand anders, anders staat je een harde tijd te wachten
alleen wonen als student is hell, en zeker geen mooi leventje

pm sent

Ik ben zelf op mijn 17de op kot gegaan op mijn kosten omdat ik het ook beu was altijd tussen mijn ouders te staan (ik had wel het geluk dat ik vanaf ik kon, legaal of illegaal, gewerkt heb, zowel in het weekend als in de vakanties, want van thuis uit kreeg ik niets). Sindsdien woon ik alleen, zit ik elke maand in het rood of net net niet, maar ben ik wel gelukkig, ook al moet ik een job combineren met mijn studies en zo

Ik heb wel het geluk dat mijn vriend bij me woont - hij pendelt naar zijn school, wat toch ook anderhalf uur trein + 20min bus is. Hij ziet die tijd ook al timeout, dan kan hij zich eens echt ontspannen (hij kijkt naar series op zijn laptop en zo)...
Ik ken genoeg mensen die pendelen van bv. Oostende naar Antwerpen of zo, dat is doenbaar als je weet dat je ergens echt 'thuis' kunt komen na de rit.

Ivm de praktische zaken, stuur mij gerust eens een pm of mail, dan leg ik wel eens uit hoe het er hier aan toe gaat (is net iets te privé om het hier voor heel Vlaanderen te posten ;-)).

Er zijn een paar mogelijkheden:
Praat sowieso met uw ouders of tenminste met uw pa over dat kot. Als dat niet werkt en je kan nog steeds niet thuis wonen na het gesprek vraag dan aan uw vriend of je daar enkele weken mag wonen. Desnoods verander je van school als het pendelen u zo hoog zit. Ik heb gelijkaardige situaties meegemaakt waarbij iemand bij ons is ingetrokken en ook waarbij ik bij iemand bij ingetrokken. 't Is uiteraard een kutsituatie maar als je geen beslissiing neemt dan blijft alles zoals het nu is.

whacker zei:

Desnoods verander je van school als het pendelen u zo hoog zit.

Klik om te vergroten...

Hmm, zover laat ik het gewoon nie komen Ik ben wonder boven wonder in ene keer door mijn eerste jaar geraakt, dan ga ik de rest niet zomaar laten schieten.

Kzegget, das echt het belangrijkste voor mij nu momenteel, da ik naar school ga en zo goe mogelijk presteer. Want ik weet da als ik geen diploma in handen heb, ik nog langer afhankelijk van mijn ouders ga zijn.

Snap ik zeker maar in Limburg zijn er toch ook scholen die hetzelfde aanbieden?

Ma ik wil da ook totaal nie?

Kzegget, kvoel mij eindelijk eens goe op school, kwerk samen me toffe mensen en ik doe het werk graag, waarom zou ik da dan achterlaten?

BaBsie zei:

Ma ik wil da ook totaal nie?

Kzegget, kvoel mij eindelijk eens goe op school, kwerk samen me toffe mensen en ik doe het werk graag, waarom zou ik da dan achterlaten?

Klik om te vergroten...

Omdat je keuzes moet maken. Je wilt niet meer thuiswonen maar je wilt ook niet reizen (wat werkmensen vaak wel doen), of werken in het weekeinde (omdat je je vriend dan te weinig ziet). Ja, dat zijn toch geen geldige redenen? Ik heb alle begrip voor je situatie, maar als je de grote stap neemt om van huis weg te gaan, dan zijn die opgesomde zaken kleine hindernissen om te nemen. Dat is de harde realiteit.

Mja vandaag was het eigenlijk nog eens gezellig aan tafel, gelijk een gezin moet zijn, en dan vraag ik me weer af waarom ik weg wil, want dan mis ik ook de momenten als het wa beter gaat.

Ma kmoet mijzelf geen dingen wijsmaken, want dit loopt al zolang slecht en er is hier geen uiteinde aan, tenzij ze scheiden. Mn ouders zijn denk ik ook al 25 jaar getrouwd, en dan is da moeilijk om plotseling alles te veranderen.

ge kunt via het ocmw een leefloon krijge ma das echt ni gemakelijk . Ik zweer et u . Er komt een gans onderzoek en ze gaan er alles aan doen om een andere oplossing te zoeken Ik zelf heb in geleikaardige situatie gezeten en dan op kot gemogen omdak 2 maand ni meer wouw praten met men ma en toonde geen enkele emotie (zowel positief als negatieve emoties) . en twas vele beter

Het wordt nooit meer hetzelfde, da's waar. Volgens mijn ervaring kan een scheiding wat langer duren als ze zo lang samen waren maar ik zou het nog effe uitzitten, misschien wordt het wel wat draaglijker.

Alvast veel succes

als je niet op kot kan, sluit uzelf dan gewoon af van uw ouders, alleen wonen op uw leeftijd is geen optie en zeker nie voor een kleinigheid (ja, ivg met veel mensen is dat van u een kleinigheid) gelijk dit..
je moet weigeren een "speelbal" te zijn tussen uw ouders, weigeren samen te eten als ze constant ruzie maken, een tv/pc op uw kamer zetten en constant daar zitten, etc..
dan gaan ze ookwel beseffen dat ze u buitensluiten, en tis niet zo extreem als alleen gaan wonen (wat je financieel toch niet aankan)

cura zei:

als je niet op kot kan, sluit uzelf dan gewoon af van uw ouders, alleen wonen op uw leeftijd is geen optie en zeker nie voor een kleinigheid (ja, ivg met veel mensen is dat van u een kleinigheid) gelijk dit..
je moet weigeren een "speelbal" te zijn tussen uw ouders, weigeren samen te eten als ze constant ruzie maken, een tv/pc op uw kamer zetten en constant daar zitten, etc..
dan gaan ze ookwel beseffen dat ze u buitensluiten, en tis niet zo extreem als alleen gaan wonen (wat je financieel toch niet aankan)

Klik om te vergroten...

Das waar. Ik eet ook altijd boven voor de pc en ik weiger toe te geven aan hun grilletjes. Zoals mijn ma die bij ruzie gewoon wegloopt en om 19.30u in haar bed kruipt => Dan ga ik echt men muziek niet afzetten ze, tis hier precies een bejaardentehuis.
Anderzijds ist precies een peutertuin, want zo'n kinderachtige streken, amai.

Als ik dat hier zo lees, moet je volgens mij in de eerste plaats aan jezelf denken.
Is de situatie thuis niet meer houdbaar? Leiden je studies er onder? Bol het dan af thuis.
Zoek een kot en vraag zo snel mogelijk aan je ouders of ze dat willen betalen. Indien niet, ga op school eens praten met de sociale dienst en ga langs bij het ocmw. Een leefloon krijgen is best wel realistisch. ( en als je morele problemen hebt met "leven op koste van de gemeenschap", trek het je niet aan, als het een beetje meezit gaat het ocmw die kosten gewoon terugeisen van de papa en de mama )
Vul dan dat leefgeld aan met een studentenjob en bijt enkele jaren op je tanden. Je weet immers voor wie je het doet. Als je toch al 20 bent en niet voor hersenchirurg studeert heb je binnen één of twee jaar wel een diploma en kun je gewoon werk zoeken en je leven verder opbouwen.
Alvast veel succes ermee en laat je niet kisten door je ruziënde ouders.

Arifiene zei:

Zoals mijn ma die bij ruzie gewoon wegloopt en om 19.30u in haar bed kruipt

Klik om te vergroten...

Zo herkenbaar