Archief - Vrienden maken

Er is zeker toekomst in die markt, daar niet van, maar ge kunt op uw 14 gewoon niet weten dat ge dat uw "hele leven lang" gaat doen. Op die leetijd heb je een ideaalbeeld van al die dingen, en dat is maar goed ook.

En het leven kan zeker nog rooskleurig zijn op 18e, of later ook nog, maar dan is dat iets minder vanzelfsprekend. Dan zijn er dingen zoals inkomen, vrouw/kinderen, familie, werk, ... waar je vanaf een bepaalde leeftijd echt rekening mee moet houden.
Ook studies zijn dan lang niet meer zo vanzelfsprekend als in het middelbaar, je moet er ook effectief iets voor doen en kan niet meer gewoon afhangen van mensen rond u.

Dat is net het leuke aan jong zijn, je kan dromen zoveel je wilt zonder je zorgen te hoeven maken om de gevolgen of andere factoren van die dromen die niet zo positief zijn.

128MB zei:

Derjuist in syntra krantje gelezen:

Opleiding Game Designer:
"maakt niet uit of je kennis hebt van programmeren"

Klik om te vergroten...

Joeridp? :')

16 17jaar was ik een kluizenaar ging niet uit, gamede veel had bijna geen contacten paar schoolvrienden. Was een zeer verlegen persoon, kdurfde amper praten. Was heel gesloten, nu zie ik het helemaal anders als ik ergens ben probeer ik altijd een conversatie te starten of iets vragen. Kben natuurlijk geen zo'n goeie prater maar ik steek er moeite in. Paar die ik ken kunnen echt blijven praten, hoe zei dat doen vraag ik me echt af. Gohja niet ieder persoon ist zelfde.

Dan heb ik het uitgaansleven ontdekt samen met een paar maten, een heel nieuwe wereld voor mij. Ieder weekend uitgeweest, proberen te combineren met mijn weekendwerk in tijde. Veel kenissen bijgewonnen en ook paar vrienden. Paar liefen opgedaan ook. Nu hebben we zo'n vaste vriendenkring van zo'n 10man is echt leuk om mee weg te gaan, fun te maken en stuff. Maar wat er nu aan het gebeuren is dat de groep opsplits, paar hebben een lief, paar gaan elders anders uit terwijl we vroeger een grote bende waren.

Gohja dingen veranderen, maar voor evenementen (zoals t-land,laundry day..) dan zijn we met een heel nest en is het superfun. Uitgaansleven begint ook saai te komen altijd hetzelfde qua discotheken, maar ik probeer het beste van te maken als er ne maat vraagt om ene te gaan drinken, zal ik zeker meegaan. Gamen doe ik nog, maar ik ben ook graag keer buiten, op stap met maten, fun maken die het leven leuk maken. Gamen is ook leuk maar er is een hele andere wereld buiten vol plezier! Nuja die goeie oude tijd van dingen ontdekken staat momenteel op een lichte vlam, meeste zullen opsplitsen alleen gaan wonen, gezin stichten usual stuff, vindt ik wel jammer maar thats the way of life .

CryTeX zei:

16 17jaar was ik een kluizenaar ging niet uit, gamede veel had bijna geen contacten paar schoolvrienden. Was een zeer verlegen persoon, kdurfde amper praten. Was heel gesloten, nu zie ik het helemaal anders als ik ergens ben probeer ik altijd een conversatie te starten of iets vragen. Kben natuurlijk geen zo'n goeie prater maar ik steek er moeite in. Paar die ik ken kunnen echt blijven praten, hoe zei dat doen vraag ik me echt af. Gohja niet ieder persoon ist zelfde.

Dan heb ik het uitgaansleven ontdekt samen met een paar maten, een heel nieuwe wereld voor mij. Ieder weekend uitgeweest, proberen te combineren met mijn weekendwerk in tijde. Veel kenissen bijgewonnen en ook paar vrienden. Paar liefen opgedaan ook. Nu hebben we zo'n vaste vriendenkring van zo'n 10man is echt leuk om mee weg te gaan, fun te maken en stuff. Maar wat er nu aan het gebeuren is dat de groep opsplits, paar hebben een lief, paar gaan elders anders uit terwijl we vroeger een grote bende waren.

Gohja dingen veranderen, maar voor evenementen (zoals t-land,laundry day..) dan zijn we met een heel nest en is het superfun. Uitgaansleven begint ook saai te komen altijd hetzelfde qua discotheken, maar ik probeer het beste van te maken als er ne maat vraagt om ene te gaan drinken, zal ik zeker meegaan. Gamen doe ik nog, maar ik ben ook graag keer buiten, op stap met maten, fun maken die het leven leuk maken. Gamen is ook leuk maar er is een hele andere wereld buiten vol plezier! Nuja die goeie oude tijd van dingen ontdekken staat momenteel op een lichte vlam, meeste zullen opsplitsen alleen gaan wonen, gezin stichten usual stuff, vindt ik wel jammer maar thats the way of life .

Klik om te vergroten...

Dat was tof om te lezen! ^^

Inderdaad, zo'n vaste vriendenkring is echt het beste.

christophe_E3 zei:

voor mij niet ik ben er al voor aant studeren de wereld veranderd de gamewereld verdiend goed hoor en het intresseert me dus kan ik men job beter doen ik pak het echt serieus hoor als ik er mee bezig ben dan kan ik het best laten waarworde

Klik om te vergroten...

Ne maat van mij ziet daar ook 'n toekomst in.

Diene zit ook echt goed op weg: 10-15 uur informatica/week in 't middelbaar, en is nu bezig met 'n game te maken (à la WoW) met 'n vriend.

Blackadder7 zei:

Hopelijk ben ik hier niet de enige, maar ik worstel enorm met het maken van vrienden. Ik lijd al jaren aan sociale angst en blijkbaar schrikt dat veel mensen af. Ik heb steeds het geluk gehad een goede vriend te hebben, maar ze hebben me telkens weer laten vallen, en nu zit ik weer zonder vrienden of zelfs een goeie kennis.

Sinds september/oktober neem ik medicatie voor mijn sociale angst, en dat heeft goed gewerkt. Ik kan nu veel makkelijker een gesprek voeren met iemand. Maar nooit komt het verder dan dat. Ik heb het gevoel dat ik gewoon niet interessant genoeg ben voor anderen, ook al is het dat misschien niet zo.

Op één vlak kan ik echter totaal nog niet functioneren en dat is in groep. En je kan eigenlijk geen dag verder vooraleer je met een groep wordt geconfronteerd. Ik verdwijn steeds in de achtergrond, weet niets te zeggen, en als ik dan eindelijk iets weet ben ik ofwel te laat of moet ik iemand onderbreken die ondertussen naar een ander onderwerp uitwijkt.

Het grote probleem is dat het enorm veel tijd vergt vooraleer iemand me echt leert kennen en ik openbloei. In het middelbaar was dat nooit moeilijk, je was steeds verplicht bij elkaar in kleine groepen en zo leer je elkander kennen. Maar in het hoger onderwijs ligt dat een pak ingewikkelder. En het is moeilijk om gewoon aan iemand te vragen of je mee mag na de les, er is steeds die angst dat je dan weinig zegt en dan ben je weer die stille, creepy jongen.

Zijn er anderen die dit probleem ervaren? Eventueel overwonnen? Wat advies is steeds welkom

Klik om te vergroten...

google eens op sociale fobie, je kan daarvoor in behandeling en ik raad je zeker Seroxat aan! voor meer info mag je me altijd contacteren via msn...

Verata zei:

Ik ben denk ik serieus aan het verbeteren in sociaal contact
Sinds een week heb ik even een totaal andere mentaliteit aangenomen, en sindsdien ben ik veel zelfzekerder en betere prater. Klinkt vreemd,.. maar werkt echt.

Deze nieuwe mentaliteit is moeilijk uit te leggen denk vooral dat je dit voor jezelf moet ontdekken. Vanaf nu doe ik gewoon alles voor mezelf. Noem het egoistisch, het is mischien ook zo maar, voor mij werkt het. Ik doe wat ik wil. En door mezelf centraal te stellen maak ik me geen zorgen meer over wat andere mensen eventueel over me denken. Who cares? Ik doe wat ik wil, wat ik denk dat goed is voor mezelf, en anderen komen pas op de tweede plek.

Dit geeft me een enorm gevoel van zelfvertrouwen. Je zal met 1 persoon heel je leven verder moeten leven, en dat is jezelf? Dus waarom het jezelf zo moeilijk maken?

The world is a huge playground, just have fun with it.

Klik om te vergroten...

is zet andere bna altijd voor mezelf, andere staan alty centraal vrmij vooral vriende en khaat et mense teleur te stelle enzo, kben hier echt hyper in^^ mja veel vriende hebk ook ni, ik ontmoet alty mense en dan ga da keigoe voor een tijd echte vriende zo en dan late die mij gwn valle na een tijd, kwordt alty verlate.. vorige vriendegroep daar zeide ze da ik te vriendelijk was, nepalese vriende^^ kwordt alty teleurgsteld echt^^

Gelieve toch beetje deftig te typen

zelfvertrouwen hebben,dan komt al de rest wel.
bv kijk naar mij ik heb zelfvertrouwen,ik kan heel de wereld aan(hoewel ik dit niet kan),en aangezien ik heel de wereld aan kan hoef ik niet bang te zijn om met iemand bevriend te worden of gewoonweg aan te spreken op straat ofzo(gewoon sociaal zijn dus).Je zelfvertrouwen ondermijnt de angst.(hier om sociaal te zijn,om je mond eens open te doen in een groep).
EDIT:dat van de wereld aankunnen was maar een VOORBEELD

128MB zei:

Derjuist in syntra krantje gelezen:

Opleiding Game Designer:
"maakt niet uit of je kennis hebt van programmeren"

Klik om te vergroten...

Ik zie toch de link niet tussen designen en programmeren zoals jij die legt

Blackadder7 zei:

Hopelijk ben ik hier niet de enige, maar ik worstel enorm met het maken van vrienden. Ik lijd al jaren aan sociale angst en blijkbaar schrikt dat veel mensen af. Ik heb steeds het geluk gehad een goede vriend te hebben, maar ze hebben me telkens weer laten vallen, en nu zit ik weer zonder vrienden of zelfs een goeie kennis.

Sinds september/oktober neem ik medicatie voor mijn sociale angst, en dat heeft goed gewerkt. Ik kan nu veel makkelijker een gesprek voeren met iemand. Maar nooit komt het verder dan dat. Ik heb het gevoel dat ik gewoon niet interessant genoeg ben voor anderen, ook al is het dat misschien niet zo.

Op één vlak kan ik echter totaal nog niet functioneren en dat is in groep. En je kan eigenlijk geen dag verder vooraleer je met een groep wordt geconfronteerd. Ik verdwijn steeds in de achtergrond, weet niets te zeggen, en als ik dan eindelijk iets weet ben ik ofwel te laat of moet ik iemand onderbreken die ondertussen naar een ander onderwerp uitwijkt.

Het grote probleem is dat het enorm veel tijd vergt vooraleer iemand me echt leert kennen en ik openbloei. In het middelbaar was dat nooit moeilijk, je was steeds verplicht bij elkaar in kleine groepen en zo leer je elkander kennen. Maar in het hoger onderwijs ligt dat een pak ingewikkelder. En het is moeilijk om gewoon aan iemand te vragen of je mee mag na de les, er is steeds die angst dat je dan weinig zegt en dan ben je weer die stille, creepy jongen.

Zijn er anderen die dit probleem ervaren? Eventueel overwonnen? Wat advies is steeds welkom

Klik om te vergroten...

Gewoon vragen als je eens mee mag na de les. Niet iedereen heeft een sociale angst, maar er zijn toch een heleboel mensen (ook al zien ze er op het eerste moment niet zo uit) die ook verlegen zijn en die ook behoefte hebben aan gezelschap en in een vriendengroep is er altijd nog plaats voor ééntje meer . Het maakt echt een wereld van verschil uit als je mensen hebt die om je geven (en jij ook om hun natuurlijk) een vriendin van me was vroeger ook meestal alleen en sinds we samen in een vast vriendengroepje zitten is ze al zeker 7 kilo bijgekomen (ze was te mager), gewoon doordat ze zich beter voelt...

Wel dat is leuk, sommige mensen hebben minder sociale contacten nodig. Ik moet eerlijk zijn ik kan perfect zonder, steek mij alleen op een eiland en ik amuseer mij rot. Maar af en toe heb ik wel mensen nodig, niemand kan zonder. Ik doe in ieder geval men best om sociaal te zijn ook al is het soms echt overbodig maar die redenering van men verstand laat ik dan weer niet overheersen. Kvind het leuk om met vrienden of kennisen te praten of fun te maken. Het is gewoon een feit dat het eigenlijk allemaal zwaar overrated is dees en ge doe gewoon wa ge zelf wil. Als er iemand asociaal gaat doen dan moet hij/zei dat maar doen ook al is het niet erg waardeerbaar voor de meeste mensen, als hij/zei op die moment in zo'n moment zit is dat goed. Alle mensen zijn anders, ikzelf geef eigenlijk al een tijdje geene fuck meer of ik nu vrienden heb of niet. Als ik mij zelf maar goe voel en als er dan vrienden bijkomen waarbij ik me met kan amuseren is dat goed meegenomen.

Independent for life (dit terzijde )

Heb ge Sheldon's algoritme voor vrienden te maken al geprobeerd?
Nee serieus, ga een avondje uit in een leuke bar/club/lounge en praat gwn met mensen

Op HLN.be stonden 10 plaatsen waar je veel mensen kunt leren kennen incl meisjes


/edit/ ROFL@hierboven ^^

http://www.sheldonshirts.com/

patserpatser zei:

Heb ge Sheldon's algoritme voor vrienden te maken al geprobeerd?
Nee serieus, ga een avondje uit in een leuke bar/club/lounge en praat gwn met mensen

Klik om te vergroten...

'Praat gwm met mensen'

Dat is niet zomaar gewoon voor bepaalde mensen...

Ik heb een vriendin voor de sociale babbels en leuters op trouws enzo.
Anders Alcohol helpt je zeker vooruit!

Bij het uitgaan leer je je vaste vrienden wel kennen en kan je er op los leuteren en zo, komt wel goed.

Niet te veel denken gewoon doen (en neen ik ben geen zo iemand die kan praten en blijven praten ... vooral in het tegendeel!)

Ga is uit, alleen, stel je aan de toog waar mensen hun drank bestellen ofzo.
Wel 'n beetje 'n druk cafe mss
ander is het maar vreemd als je mensen begint aan te spreken
mensen die alleen iets gaan drinken zitten bvb ook aan de toog. (meestal)
dan kan je daar even zitten en 'n babbeltje slaan.
Begin met 'n vraag, das mss handig. lees 'n krantje en zeg dan iets over iets dat je leest??
of stel gewoon 'n vraag, bvb aan 'n meisje? zoals kom je hier veel of betaal haar drankje als ze besteld?
pas wel op dat ze niet voor 'n hele groep bestelde zondr dat je het hoorde

Ga chatten? sommige site's zoals tmf of mtv bvb geven meetings, dan komen ze gewoon samen ergens en gaan ze samen op cafe of bowlen? en dan zit je zowiezo met mensen aan tafel die zowiezo tegen je gaan praten en je kan dan ook gewoon tegen anderen praten.
je praat op de chat dan ook, je hebt dus technisch gezien al gebabbeld
kennis gemaakt, er komt dan gewoon een gezicht by.
heb dat ook nog gedaan toen ik van west-vlaanderen naar oost-vlaanderen verhuisd was.
heb daar oude schoolkameraden op tegengekomen en maten di'k lang uit ht oog verloren was
nu chat 'k niet meer, maar kheb wel m'n maten terug.
eventuele mensen di in d buurt wonen vraag ik dan nog eens om uit te gaan of iets te gaan drinken.
Praktisch zo'n chat eigenlijk
misschien 'n idee voor jou?


Dit zijn dingen die je kan doen zonder jzelf 'n halve alcoholverslaving aan te doen
'k weet dat één of 2 glaasjes ook genoeg zijn, maar je kan niet elke keer gaan drinken om iemand te leren kennen
alcohol heb je niet nodig om kennis te maken, tenzij je elke keer wil gaan zuipen als je die mensen terug ziet natuurlijk maar als je drinkt ben je nu eenmaal niet altijd jezelf en met 'n beetje pech doe je iets idioot

Ik kan zo ook wel een verhaal vertellen, en ik weet nog altijd niet goed wat ik ervan moet denken, het komt erop neer dat ik de dag van vandaag eigenlijk zonder echte vrienden zit, ik heb ongelooflijk veel kennissen hier in Oudenaarde, uiteraard omdat ik ook in de horeca werk maar goed, kennissen zijn geen vrienden hé, wie denkt van wel moet dringend eens wat echte vrienden hebben.

Vroeger hadden wij ook zo een kliekje, samen plezier maken op een fuif en alles erop en eraan, maar das ook beginnen vervangen, niveauverschillen van opleiding, den enen is rechtstreeks aan den band gaan werken, den anderen doet universitaire studies en ik ben altijd zowat tussenin proberen te blijven maar ik kon het onlangs ook niet meer opbrengen om telkens gelijk een 16 jarige te gaan fuiven en naar dancings te gaan, mijn interesse daarin is eigenlijk compleet weg, ik ga liever eens met vrienden gaan tafelen in een restaurantje, of eens gewoon op café, niet te laat maken ( 1-2u ), ik maak het soms wel nog eens vrij laat hoor maar niet ieder weekend. En uiteindelijk zorgde dat voor frustraties bij sommigen, ze staken het dan op het feit dat ik een relatie heb maar ik ben al bijna 4 jaar samen met mijn vriendin en anderen hadden ook een lief. Er is dan één iemand een beetje beginnen stoken achter mijne rug en proberen mijn vriendin te overtuigen dat ik een slechte kerel was en toen was voor mij de maat vol, ik heb besloten om sommige contacten te laten voor wat ze zijn en dat doet wel vervelend want we hebben ook zalige momenten gehad.

Het gevolg is dat ik enkel nog maar mijn lief heb en enkele vrienden maar niet dat ik met die gasten toffe dingen doe enzo. Een zeer vervelende situatie maar volgens wat ik al gelezen heb ben ik zeker niet de enige ..

Je kan ook moeilijk veel 'vrienden' hebben, gezien een dag maar een aantal uren duurt en we toch ook wat tijd voor onszelf willen hebben.

Ik raad dus aan een aantal kennisen te hebben en met deze om de beurt wat weg te gaan.

Ivm sociale angst. Tja, ik weet niet goed hoe jij denkt dus kan ik er ook geen gepast antwoord op geven. In mijn situatie stel ik vast dat ik steeds minder sociaal ben naarmate er meer kennissen in de buurt zijn. Als ik wegga met kennissen luister ik liever naar hun verhalen, en zeg ik soms zeer weinig op nen avond. Dat komt dan associaal over maar dat boeit me niet echt. Als ik alleen ben op een plaats met veel mensen dan ben ik net veel socialer. Dat hangt er wat vanaf.

Je moet gewoon jezelf zijn, jezelf tonen, en je niet aantrekken wat anderen van je denken. Angst om uitgemaakt te worden of uitgelachen te worden, daar kan ik inkomen. Ik weet hoe het is om te weten dat je er geen hol om moet geven, maar je kan toch niet stoppen met te caren. T'is hard, maar probeer er zo min mogelijk aan denken en laat je leiden door je gevoel. Het laatste waaraan je moet denken is dat je een 'sociale ziekte' hebt.