Archief - Tiende Dimensie?

rammsein zei:

is het eigelijk mogelijk om met een simulator ofzo eens mens te laten ervaren hoe het zou zijn om op onze aarde rond te vliegen tegen lichtsnelheid?Want ik vraag me da af als het dan alleen zwart is of ge echt licht(hoe dat er ook mag uit zien) voorbij ziet komen enzo.

En kheb ook ergens eens gelezen dat fysici zwarte gaten kunnen namaken alé minizwarte gaten maar dat ze er geen teste kunne op doen omdat die superonstabiel zijn.

Klik om te vergroten...

Ik dnek niet dat dta mogelijk is omdat niemand weet hoe het zal voelen om aan c te reizen aangezien het onmogelijk is voor zover we weten...

rammsein zei:

is het eigelijk mogelijk om met een simulator ofzo eens mens te laten ervaren hoe het zou zijn om op onze aarde rond te vliegen tegen lichtsnelheid?Want ik vraag me da af als het dan alleen zwart is of ge echt licht(hoe dat er ook mag uit zien) voorbij ziet komen enzo.

En kheb ook ergens eens gelezen dat fysici zwarte gaten kunnen namaken alé minizwarte gaten maar dat ze er geen teste kunne op doen omdat die superonstabiel zijn.

Klik om te vergroten...

ik heb voor mijn eindwerk zo een filmpje laten zien. kzal het even zoeken en posten als ik het nog vind

edit: stukje uit eindwerk:

Een veel besproken discussiepunt is of dat het ooit mogelijk zou zijn om met de snelheid van het licht te kunnen reizen, of voorwerpen te kunnen verplaatsen tegen een snelheid gelijk aan, of groter dan die van het licht. Stel een astronaut zit in een ruimtetuig dat zich bijna tegen de lichtsnelheid kan verplaatsen. Wat hij waarneemt is het volgende:
Hij ziet dat de klokken van de mensen die met een lagere snelheid bewegen veel sneller lopen dan de zijne. Hij heeft echter niet het gevoel dat de tijd in zijn capsule langzamer gaat. Omgekeerd zien buitenstaanders dat de klok van de astronaut veel langzamer loopt, hij schijnt minder snel oud te worden.
Hij ziet ook dat de afstanden buiten zijn ruimteschip in de bewegingsrichting veel korter zijn geworden. De aarde lijkt vanuit de capsule korter en heeft daardoor de vorm van een ei aangenomen.
Ook de afstanden tussen sterren lijken minder te zijn volgens de astronaut. Mensen op aarde zien de capsule ook anders, deze is eveneens korter geworden - de astronaut zelf heeft echter niets in de gaten. Hij heeft het zelf niet door, maar voor buitenstaanders wordt zijn capsule steeds zwaarder. Hoe dichter onze astronaut bij de lichtsnelheid komt, hoe meer energie er nodig is om zijn capsule een extra snelheid te geven en hoe zwaarder de capsule wordt. Mocht de capsule op een andere identieke capsule botsen, dan lijkt het alsof de snelle capsule ongekend veel massiever is - te vergelijken met een vrachtwagen tegen een pingpongbal.

filmpjes: http://video.google.com/videoplay?docid=-215782330634584597&q=light+speed
http://video.google.com/videoplay?docid=3986784334172088573&q=light+speed

zotte manier van denken ^^

ze zouden er nog moeten bijzetten hoe lang men erover zou doen om alle mogelijke universummen in verschillende tijdlijnen teweten te komen

ik vind het eigenlijk vergezocht hoor...

sheebs zei:

ik vind het eigenlijk vergezocht hoor...

Klik om te vergroten...

Dat zeggen ze over elke nieuwe theorie xD

Ik had ergens gelezen dat als je in de ruimte aan een snelheid gelijk aan het licht reist het lijkt dat alles achter u is, d.w.z. dat je gewoon zwart voor u ziet(niets). Aan snelheden die lager zijn zoiets rond de 50% à 70% van c heb je het bekende blur effect van sterren die veranderen in strepen met het regenboogeffect.(zie star-series)

En nog een vraagje sorry als het hier niet hoort en tis puur uit interesse voor de fysici. Een neutrino is zijn eigen antideeltje. Materie en zijn anti-materie deeltje vernietigen elkaar bij botsing (en geven energie af in vorm van een foton als ik me niet vergis) nu is de vraag gebeurt dat bij neutrino's dan ook?

landloperkeuh zei:

En nog een vraagje sorry als het hier niet hoort en tis puur uit interesse voor de fysici. Een neutrino is zijn eigen antideeltje. Materie en zijn anti-materie deeltje vernietigen elkaar bij botsing (en geven energie af in vorm van een foton als ik me niet vergis) nu is de vraag gebeurt dat bij neutrino's dan ook?

Klik om te vergroten...

Ik denk niet dat een neutrino zijn eigen anti-deeltje is, want dan zou het zichzelf moeten vernietigen... Dan is er geen andere neutrino nodig om mee te botsen. Of mis ik iets in je vraag?

Ewel heb al een paar boeken erover gelezen, vraag me de titels niet en allemaal zeggen ze dat de neutrino zijn eigen antideeltje is, doordat de lading nul is. Bij electron-positron (-1 +1) komt er gamma straling plus een foton vrij en verdwijnen deze. Dus als je door zou trekken zou je kunnen zeggen dat de neutrino's elkaar vernietigen, maar dan zou dat zichtbaar moeten zijn in een neutrinostroom als dat zou bestaan. Ik heb ook al gelezen dat de neutrino een deeltje was dat ze al redelijk lang voor zijn effectieve ontdekking wiskundig voorspeld was en tot nu toe denk ik veronderstellen ze dat het deeltje massaloos is. hoe komt het dat men zo laat het deeltje ontdekt heeft? Is het omdat het massaloos is? Of is het eigenlijk omdat het zijn eigen soort deeltje vernietigd bij botsing?

http://en.wikipedia.org/wiki/Antineutrino hier zeggen ze ongeveer dat het neutrino zijn eigen antideeltje is een andere bron is "Het neurtino" in de bib van gennt bij fysica denk ik